ik heb mijn kleuterjaren doorgebracht bij den nonnekes.
Dat was ergens in de eerste helft van de jaren zestig.
De non van de allerkleinsten leerde ons zindelijk en proper te zijn
en tegen dat we in het derde kleuter zaten deden we het weer in onze broek
ditmaal van angst omwille van de terreur van de non die “les gaf” in het derde kleuter.
Zuster Vincentia had er een handje van weg om je alle hoeken van de hel te leren kennen.
letterlijk soms.
En met mijn toenmalig buurmeisje mocht ik niet meer spelen.
Dat was echt des duivels.
Hun interpretatie van educatief bezig zijn was niet datgene wat we er heden ten dage onder verstaan.
gelukkig maar.
Nu komen de frustraties bij velen weer naar boven.
En gaan ze klagen over sexueel misbruik door nonnen.
Veel van die nonnen hadden niet gevraagd om non te worden.
Meestal werden ze hiertoe gedwongen van huis uit.
En op wie kan je dan beter je frustraties botvieren dan op kinderen ?
Die kleintjes moesten het dus maar ontgelden.
Kregen ofwel klappen of werden “gewassen” door een behulpzame non.
Of ondergingen zowel het ene en het andere.
Goed dat de macht van de RKK zo goed als helemaal verdwenen is.
ik ben niet misbruikt, maar goede herinneringen aan die tijd in de kleuterklas ?
Nee hoor !!!
Toch heb ik er niets aan overgehouden.
denk ik toch.
