De dingen des levens !

Suske krijgt een dringende oproep van Ollie
samen moeten ze Gerda helpen haar woning weer op te bouwen.
Dit is een zwaar karwei en daarvoor moeten de nodige vitaminen ingenomen worden.
Er zijn ondertussen nog enkele vrijwilligers bijgekomen.

Het werk eist zijn tol en al rap zijn de vitaminen uitgewerkt.
Een vrijwilligster gaat onderuit en dient gereanimeerd te worden
wat suske en Ollie maar al te graag doen.

Het is een zwaar werk en Olie en Suske hebben nog veel vitaminen genomen.
Zo schiet het werk nog goed op, dankzij de choppe vol vitamientjes.
Gerda zal heel tevreden zijn als ze ziet hoe mooi haar huisje er nu uitziet.

Ollie en suske zijn ondertussen in geen velden of weiden te bekennen.
Zij hebben zich strategisch teruggetrokken want echt veel lof willen ze niet.

Hun bescheidenheid siert hen.

MEESTAL !!!

Gezien de lichamelijke toestand van suske na zo’n zwaar karwei zal hij hier morgen geen blog kunnen plaatsen
ingevolge vermoeide vingers en pijn aan zijn haar.
Hopelijk kan Nonkel Juul dit van hem overnemen.

prettige donderdag allemaal !

Suske : zeg ne keer nonkel, hoeveel keer draaide jij zo je matras ?
Nonkel Juul : Huh ??????
Suske : Ge verstaat wel, draaide je ze ook op woensdag ?
Nonkel Juul : Draaien, bah nee, kgave kik mijn wuuf geen draai rond de oren !!! wuk is da nu met joe ?
Suske : DE MATRAS OMKEREN !!!!
Nonkel Juul :ge moe niet zo roepn godverdomme !!!
Suske : nee dus !!!
Nonkel Juul : huh ????
Suske : Wat deed je dan met je matras, nonkel ?
Nonkel Juul : Slapen achter dat ik terug kwam van Vlaanderen.
Suske : we zitten toch in Vlaanderen ??
Nonkel Juul : CAFE VLAANDEREN, KALF !!!
Suske : ahzo.
Nonkel Juul : kwam dan wakker met een stinkende broek en een tierend wuuf. Ze moest dan de matras verversen en keren.
Suske : ah, dat wordt hierbij genoteerd
Nonkel Juul : heb ik u ooit verteld hoe ik de pispot van onder ene zijn gat weggeschoten heb met mijn tweeloop ?
Suske : Bedankt nonkel, dat zal voor een volgende keer zijn.
Nonkel Juul : huh ???

Hoera ik heb mijn nieuwe identiteitskaart.
Toen ik deze thuis toonde was de eerste
en enige vraag :
“waarom lach je nooit op je pasfoto ?
Hierop stelde ik hen de volgende vraag terug :
“als jij tegengehouden wordt door de flikken en ze vragen je papieren,
lach jij dan ?”
Lachend op een foto afgebeeld worden is niets voor mij.
teveel vrolijkheid siert mij niet.
En op groepsfoto’s van familiebijeenkomsten lach ik zeker en vast niet !

Daarbij de flikken zouden mij voorzekers interneren wegens acuut gevaar voor de maatschappij bij het zien van mijn grijnzende tronie.

nog een plezante dinsdagmorgen verder.

zoals ik onlangs op een log van zuster Klivia schreef : ik ben helemaal geen familiemens.
Jammer voor zij die dit niet graag horen, maar het is zo.
Mij kan je geen plezier doen met familiebijeenkomsten en gezellig samenzijn op hoogdagen enz.
Van eucharistievieringen ter nagedachtenis van een of andere overleden familielid krijg ik het schijt.
En toch blijven ze me steeds uitnodigen om naar zulke happeningen te gaan.

Na dienen “prachtige dienst” worden dan de traditionele handjes geschud en krijg je goedgemeende vragen over je heen zoals “nog altijd hetzelfde werk?”, “hoe gaat het met de kinderen ?” “nog niet dood en begraven ?”. Dit terwijl ze je recht in de ogen kijken met een grijns glimlach waarvan je achteraf nachtmerries krijgt.

Laat mij tijdens mijn vrije tijd maar gewoon thuis met mijn gezin of ik ga gewoon even langs bij mensen die ik WEL wil zien en die – hoop ik – ook blij zijn mij te zien.
Liever dan te moeten aanhoren hoe het met nicht zus of neef zo verlopen is, dat de ene oom zich doodgedronken heeft en die leuke nonkel uit dat boerengat ver weg zich het liefst als vrouw verkleedt.

Voor één nonkel maak ik een uitzondering : nonkel juul.
Vanaf april 2011 of zelfs vroeger zal Nonkel Juul regelmatig te gast zijn op deze blog.
Hij heeft over alles en nog was een eigen mening
een mening die je nergens anders vindt,
behalve hier dan.

prettige vrijdag folks.

Gisteren in de voormiddag was het een drukte van belang in het centrum.
De wielerklassieker “Dwars door Vlaanderen” ging er van start
Alle wielerliefhebbers uit de streek waren aanwezig.
Je kon letterlijk op de koppen lopen.

Ik heb er zelf niet veel van gemerkt.
Wielrennen interesseert me net niet genoeg om hiervoor een vrije dag aan te vragen.
Dus ging ik gewoon verder werken en merkte niets van wat er zoal gebeurde buiten.
behalve dan dat ik Freddy Maertens in de wandelgangen tegen het lijf liep,
hij me spontaan de hand schudde ..
en vroeg of ik nu nog niet met pensioen was.
Tot de volgende keer Freddy !!

verder nog een plezante donderdag.

wat je moet weten vandaag :
MAITRESSE = frans jargon voor matras.

Mijn nieuwe medewerkster werd door mijn vrouw met open armen ontvangen,
vertroeteld
drie volle maaltijden per dag
dit opdat ze stevig en sterk zou worden,
klaar gestoomd om uw matrassen te keren
zogezegd,
jawel zogezegd
want steviger en sterker is ze door dit “powerdiëet” niet geworden.
overtuig jezelf maar :

Dus als de bel gaat zal het vast en zeker deze jonge dame zijn die je matras komt keren.
Je mag ze rond de middag verwachten,
als ze uit mijn bed geraakt tenminste.
en ik ook,
hopellijk.

Gisteren hadden we dus de eerste dag van de lente.
en het was een echte lentedag.
blauwe hemel, stralende zon
ook al was mijn auto gisterenmorgen goed bevroren.
toch hebben we kunnen genieten
al moest ik werken tot half zeven.
maar dit mag de pret niet drukken.
ieder vogeltje begint nu een nest te bouwen
en te zingen zoals het gebekt is
zoals die rare vogel op de foto hieronder.

Door de drukte van de laatste dagen ben ik wat achterop geraakt met mijn logs
en vooral met het op bezoek komen bij jullie
maar ik zal de schade inhalen,
beloofd
en nu gras afrijden
met mijn nieuwe grasmachine
die je op deze video kunt aanschouwen

plezante dinsdag verder
en totdat de matrassen moeten gekeerd worden.