De dingen des levens !

De firma die op weg was om uw matras te keren heeft tegenslag.
Alle matrassen zijn van de vrachtwagen gevallen.
Een grote fille was het gevolg hiervan
maar niemand raakte gewond
Daar de matrassen nog stevig waren.
zo zie je maar.
Ik vrees dus dat het weer voor een volgende keer zal zijn, dat matrassen draaien.

Hier geraakte ook niemand gewond ;

Zondagavond krijg ik een telefoon van mijn moeder.
Ze heeft in de namiddag zitten snuisteren tussen oude papieren en vergeelde foto’s en heel wat is goed genoeg voor de container.
Alleen weet ze niet zo goed wat ze met de foto’s moet doen.
Het zijn er van haar moeder die ze na haar overlijden meegenomen heeft.
Heel wat mensen en omgevingen kan ze niet herkennen, dus moeten ze weg.
Ik ben vlug tot bij haar geweest en vervolgens terug naar huis met twee schoendozen vol “oude troep”.

Greet en ik hebben de rest van de avond zitten snuisteren tussen die decennia oude taferelen.
Sommige mensen kan ik na lang bestuderen weer plaatsen
Anderen niet, maar dan vind ik die foto juist zo mooi zodat die niet weg mag.
Kun je je voorstellen

Enkele voorbeelden van mooie foto’s met voor mij absoluut onbekende mensen erop
Volgens mij dateren deze foto’s van de jaren 30 van de vorige eeuw, maar zeker ben ik niet.

Dit hondje herkende ik echter WEL !!!
Het was eigendom van een groot-tante en telkens ik bij haar op bezoek was speelde ik er mee.
Cadeau was zijn naam en in feite luisterde hij alleen naar franse woorden daar hij opgegroeid was in den Bruxelles.

Wat zou er later van dat hondje geworden zijn ?

“Eindelijk nog ne keer nen blog waar ik mij weer gelijk in mijnen tijd voel.
Toen kon je nog de pispot van onder ene zijn gat wegschieten met ne tweeloop”.
(nonkel Juul of wie dacht je ?)

Op zondagmorgen weer maar eens naar de bakker geweest voor verse broodjes en meer van dat lekkers.
Komt er net op het ogenblik ik wil betalen een ouwe oom van mij de bakkerij binnen getreden.
Hij is al een eind in de 80 maar “nog goed te been”.
Alleen zijn hersenen hebben duidelijk wat van hun souplesse verloren.
“Dag nonkel” reageer ik spontaan.
“Ha dag…..” reageert hij iets minder spontaal terug.
“ik weet wel dat ik je ken maar van waar ook alweer …?”
“Via uw zuster die de moeder is van mijn vrouw” probeer ik diplomatisch uit te leggen.
Aan de blik te zien in zijn ogen – die traditiegetrouw verscholen zitten achter een grote bril met donkere glazen – kan ik opmerken dat er hem één en ander duidelijk wordt.
“ja ja, mijn zuster, en ge weet waar die nu zit ?”
natuurlijk, ze zit in Rusland momenteel.
de bakker heeft duidelijk vraagtekens op zijn gezicht staan bij het horen van dit gesprek.
“ik dacht eerst dat dit een grap van je was, te beweren dat die man die ik al heel mijn leven ken je nonkel is. Waarom heb je dat nooit eerder gezegd ?”
Tja, waarom zegt men zoiets niet ?
Weet ik veel !
Nonkel betaald brood en gaat vrolijk weg met de gevleugelde woorden “doe ze thuis de groeten !!”
“Doe ze thuis ook maar de groeten” wuif ik hem na
met de bedenking (als je het je nog herinnert als je thuis komt aan de overkant van het pleintje hier).

Dan maar vlug de wagen in en huiswaarts gereden met als enig vermeldenswaardig punt van deze rit dat ik zowat een kettingbotsing veroorzaakte toen ik halt hield aan een kruispunt met voorrang van rechts en ik op dat moment net gevolgd werd door een meute wielerterrorristen wielertoeristen die in feite niet van plan waren om de automobilist die van rechts kwam te geven waar ie recht op had : voorrang !

nog een prettige dag verder !!

Gesprek tussen Suske en jong lid van de karateclub :

Kelly (11 jaar) : ik ben SUPERBOOS !!!!
Suske (51 jaar) : hoezo ? Wat is er aan de hand ??
Kelly : Er zit een meisje in mijn klas, awel ze is SUPERDOM en weet je nu wat ?
Suske : Nee, maar vertel het maar.
Kelly : Wij gaan volgend jaar naar het zesde leerjaar en zij mag al direct naar het middelbaar. Dat is NIET EERLIJK !!!!
Suske : ja akkoord, maar zij zal naar het beroeps gaan omdat het zesde te moeilijk voor haar zal wezen.
Jij gaat ook naar het middelbaar gaan, maar zal veel meer moeten studeren juist omdat je goed kan studeren.
Kelly : ah zo, en deze week had ik een toets frans en die was niet zo goed
Suske : hoeveel punten had je ?
Kelly : de vorige keer had ik 19 op 20 en nu slechts 10 op 20
Suske : weet je wat dat betekent ?
Kelly : Euh, nee ?
Suske : Dat je de volgende keer meer zult moeten werken ende studeren aan je frans.
Kelly : NEE HOOR !!!
Suske : ??? waarom niet !?
Kelly : DE VORIGE KEER HAD IK NIET GESTUDEERD EN HAD IK VEEL PUNTEN EN NU HEB IK HARD GESTUDEERD EN HEB WEINIG PUNTEN !!!!!!!!!!!!!

Gesprek tussen vader en zoon :

Suske : zeg Jasper, die 30 pond die je van mij gekregen hebt, is daar nog iets van overgebleven ?
Jasper : ja !
Suske : hoeveel ?
Jasper : één centje
Suske : ??? Wat heb je zoal gedaan met dat geld ?
Jasper : Een computerspel gekocht. Ik zag het in een etalage liggen en kon er niet aan weerstaan.
Suske : al goed, al goed, 30 pond voor een spel akkoord, maar hoe heb je dan aan drinken en snacks geraakt ?
Jasper : simpel, iets te drinken gevraagd aan mijn vrienden en in de Mac hen enkele frieten afgetroggeld.

Noot : niets van dit alles is verzonnen.
Dit op erewoord van de auteur, ttz ikke dus.

En foto’s van canterbury kan je hier vinden.
made by Jasper himself.