Ollie bracht me op gedachten met zijn log over de jaren 70.
Ik ben slechts twee jaar jonger dan Ollie maar toch merk ik dat dit grote verschillen maakt hoe wij die tijd meemaakten en herinneren.
Het zit zo :
begin jaren 70 liep iedereen rond met broeken met oliefantenpijpen, hemden met tippen tot op de navel en wijde kapsels met bakkenbaarden, tenminste als je van het mannelijke geslacht was. De dames konden kiezen tussen mini en maxi en op hun neus stond een bril met glazen zo groot als soepborden en dan nog in de gekste kleuren.
Op het einde van de jaren 70 liep men met kort haar, hemden met kleine kraag, smalle broek en puntschoenen rond.
Het kleurige hippie-tijdperk was vervangen door het grauwe punk tijdperk en de rest van de jongeren probeerden hun “no future” te vergeten in dancings waar disco hoogtij vierde. De economische crisis was volop aan de gang. Gedaan met de economische groei van de jaren 60 !
Net zoals de jongeren anno 2012 de baby boomers verwijten dat deze laatsten alles voor zich willen houden verweten de punks de hippies dat deze moesten oprotten opdat punkers en discocats ook hun deel van de koek wilden hebben.
Ik was een laag opgeleide, uit een klein werkmanshuisje afkomstige tiener die alleen afleiding vond in de dagelijkse stempelcontrole, diverse avondstudies en wegdromen op zijn kamer tussen de singles en langspelers die toen het tijdsbeeld bepaalden. No future dus !
In 1977 – 1979 toegeven dat je Led zep goed vond en naar de stones luisterde was op eigen risico, maar daar trok ik mij geen kl**t van aan en die draaide ik ook wel tussen de Sex Pistols en Blondie in. Toen was ik dus ook al nen averechtse kwiet.
Maar nogmaals, ik stel vast dat die tijd goed gelijkt op deze van nu.
De huidige generatie verwijt de vorige generatie van alles en nog wat.
dus…
NO FUTURE INDEED ?
De dingen des levens ! 