De dingen des levens !

Nu ze weer op vrije voeten zijn gaan onze vrienden vliegensvlug met de bakfiets richting Spanje.
Nonkel Juul met zijnen tweeloop, Stovebuuzeke en Sjonnie van de Waterleiding zitten in de bak.
klusjesman heeft zijn beste koersbroek aangetrokken en met zijn maag vol viagra om in form te blijven rijdt de bakfiets.

Dit is niet onopgemerkt voorbij gegaan aan het geoefende oog van garde Punaize en zijn bevallige assistente Miss Paula POOP. Met hun wapens in de aanslag zetten ze de achtervolging in.

Dat dit heel erg spannend is hoeft hier niet benadrukt te worden.
Verwacht wordt dat ze begin volgende weer de wielrenners van de toer de frans zullen tegenkomen,
in tegengestelde richting,
maar nonkel juul heeft zijn tweeloop al klaar.

Ons nonkeltje droomt er trouwens van om in de arena van Barcelona een stier neer te leggen met zijnen tweeloop.

Tussen al deze belevenissen in zullen ze natuurlijk verder zoeken naar het wuuf van ons nonkeltje;
maar of ze de matras zullen komen keren ?

Spanning ende sensatie op deze blog
als volgende week het vervolg op deze soap hier verschijnt.
Tegen dan zal de viagra van klusjesman zijn werk beginnen doen !

Met zijn tweeloop in de aanslag komt Nonkel Juul aan op de spoed van het Ziekenhuis.

De zusters van de jacht die op deze afdeling werken slaan een kruis als ze recht in zijnen tweeloop kijken. Stovebuzeke en Sjoennie houden zich op de achtergrond. Zuster Buigvooroveste stapt kordaat op Nonkel Juul af en vraagt wat dit te betekenen heeft.

Na een korte maar duidelijk samenvatting van al hetgeen gebeurd is beslist de zuster om meneer pastoor er bij te halen want wat door God verenigd is kan door niets of niemand gescheiden worden. Meneer pastoor is echter in geen velden of weiden te bekennen en bijgevolg beslissen de nonnekens om er de grote concurrent bij te halen, namelijk Ernest den Evangelist, gespecialiseerd in duivels uitdrijven en lijmen van stukgelopen huwelijken waar duidelijk de duivel mee gemoeid is. Echte christenen laten zich niet verleiden door andere mannen of vrouwen. Dit betekent hel en verdoemenis voor het wuuf van Nonkel Juul. Bij het zingen van psalm 69 gaan onze vrienden de spoed binnen. Met vaste hand houdt nonkel Juul zijn wapen klaar om het bij de minste weeerstand te gebruiken. Iedere seconde lijkt een eeuwigheid. zo gespannen zijn ze wel. Zuster Buigvooroverste blijft dicht bij den nonkel. Je weet maar nooit wat mis kan lopen.

De geneesheer met dienst komt hen tegemoet.

Dokter : waar kan ik jullie mee van dienst zijn ?
Juul : ik kom mijn wuuf halen !
Ernest ; het kwade moet bezworen worden !
Zuster Buigvooroverste : met zijnen tweeloop, hi hi hi !!!
Dokter : het spijt me maar er is hier geen wuuf !
Sjonnie : hoezo ?
Juul : en dienen facteur dan ?
Dokter : weg met zijn wuuf !
Juul : zijn wuuf ? MIEN WUUUUFFFF
Ernest : waar zijn ze naartoe ?
Dokter : volgens ik vernam naar Spanje, ik hoorde hen zeggen dat ze daar al weken eerder hadden moeten zijn, maar door omstandigheden was daar nog niets van in huis gekomen.
Juul : miljaarde we zijn weer te laat.

Met welk wuuf is den facteur er vanonder gemuisd ?
Geraken nonkel Juul en zijn maten tot in Spanje ?
Allemaal vragen
die opgelost zullen worden tijdens of na de vakantiemaanden.

Vrijdagavond ben ik door het aktiecomitee van de frituur officieel benoemd tot Sportdirecteur van wielerterroristenclub “zot zijn kan soms wel zeer doen”.
We hebben al één wielrenner in dienst, een plaatselijk talent waar ge niet naast kunt kijken en ge hoort hem van verre afkomen.
Mijn secretaresse Daisy zal naast de administratieve rompslomp ook de massage doen.
De “coureur” zal ze demonstratief over haar knie te leggen en enkele goedgemikte klappen op zijn “biefstuk” geven.
Ondertussen zal memee zijn patatten schillen en afgieten.
Wat ze met zijnen servela van plan is heeft ze voorlopig nog niet laten weten.
Sportieve groet !

Met deze zijn we weer klaar om de nieuwe week aan te vatten.
Wat ons nog allemaal te wachten staat weet ik niet
maar dat ga je hier rap genoeg kunnen lezen.

Het weer is niet te doen de laatste dagen. Het ene moment weet je niet gekropen van de hitte en het andere moment regent het dat het giet. Gisteren was weer zo’n dag. Zwoel en zweten om tegen de avond een flinke pak regen op ons dak te krijgen.

Klusjesman had ook last van de hitte. Om zijn vriendin te kunnen ontmoeten die enkele dorpen verder woont had onze corpulente vriend zich verkleed als wielertoerist en zo de baan opgetrokken met zijn koersmachine. Deze klandestiene afspraak verliep vlot en haar man had gelukkig weer niets door. Het moet zijn dat er nog meer dergelijke corpulente amateurs rond zijn huis koersen. Het afscheid had waarschijnlijk iets te lang geduurd en onze vriend werd op de terugweg verrast door het slechte weer.

Ik zat na het werk en een bezoek aan de vrouw in het ziekenhuis iets te eten in het op deze blog wereldberoemde frietkot. Plots gaat mijn GSM als een gek te keer. Het is klusjesman die niet meer thuis kan geraken met dit hondenweer en dus op zoek is naar een helpende hand. Nadat ik alles verorberd en betaald heb kruip ik in mijn wagen en ga op zoek. Ik ken de streek daar niet en een GPS heb ik nog steeds niet. Gelukkig kunnen we elkaar bellen en sms’en zodat ik tenslotte een doorweekte als wielerterrorist vermomde klusjesman veilig thuis kan afzetten.

Geef zelf de moraal van dit verhaal !

Nonkel Juul opent zijn ogen, zijn blik is wazig. Hij betast zijn pijnlijk oog. Duidelijk gezwollen. Instinctmatig grijpt hij naar zijn tweeloop maar die is er niet. Hij kijkt om zich heen en ziet Stovebuzeke en Sjonnie van de Waterleiding elk in een hoek liggen slapen. Hun roes uitslapen zo te zien. Ruw schudt hij hen wakker.

Nonkel Juul : wat is dat hier allemaal
Stovebuzeke, Tijd om op te staan ?
Sjonnie : Is het optrenden van de Kloefkappers al gedaan ?
Nonkel Juul : We zitten in den bak zo te zien
Stovebuzeke, nu dat je het zegt, er is hier geen toog !
Sjonnie : tis juste, garde punaize is ons komen halen nadat ge al die pispotten kapot geschoten had in de toiletten !

Nonkel Juul : Nu dat je het zegt, ik wist het niet meer
Stovebuzeke, Philipemon heeft ons dat gelapt
Sjonnie : niet te vertrouwen dien gast Nonkel Juul : en ik weet het weer, mijn wuuf was daar ook !
Stovebuzeke, waar dan ?
Nonkel Juul : in de toiletten als WC madam GVD !
Stovebuzeke, en door dat schieten is ze het op een lopen gezet. Sjonnie :
alleen ? Nonkel Juul : Ge ziet dat van hier ! Den facteur heeft haar geholpen te ontsnappen.
Stovebuzeke, Waar is Filemon nu ?
Nonkel Juul : In het ziekenhuis, op spoed met zijn kont vol hagel !
Stovebuzeke, dan zal je wuuf daar ook wel zijn !
Nonkel Juul : juste, nu maken dat we hier wegraken !
Stovebuzeke, Garde Punaize zal ons wel rap laten gaan
Sjonnie : we gaan beloven dat we hem enen zullen trakteren.
Nonkel Juul : JIJ trakteert ! Plots horen ze een zware stap en het gerinkel van sleutels.
Krakent gaat de celdeur open. De vrijheid komt hen tegemoet in de vorm van Miss Poop. Dat hope ze althans.
Grijnzend staat Miss Poop hen op te wachten in de deur va de cel.
“Follow me !” roept ze met haar kenmerkende schrille stem.
Eén voor één gaan ze met gebogen hoofd naar het bureel van Garde Punaize waar hen behalve de tweeloop van Nonkel Juul nog iets te wachten staan

Volgende week lezen we wat er in dat ziekenhuis op de spoed gebeurd is, tenminste als Juul en zijn maten dit overleven.