De dingen des levens !

Buurthuis Tof van Tinneke, de plek die bewoners uit de wijk ’t Hof van Henneken verbindt, zette vorig jaar samen met de buurtbewoners en de Roeselaarse kunstenaar Stan Lievens een project op om een lege muur in de buurt wat meer kleur te geven. Met gebundelde krachten werd er op de muur een verhaal aangebracht dat meer vertelt over de buurt.

Wat er daar gebeurd is mag Joost weten, maar het is wel leuk om zien.

Misschien moet ik toch nog enkele foto’s gaan nemen van die mural, want er is van alles op te zien. De foto hieronder met de dames is genomen tijdens de “dag van de buren” in mei laatsleden.

Ondertussen was Eva druk bezig met de Jeugdwerking. Er kwamen weer veel kinderen langs en het werd een leuke boel.

Dit was het weer voor vandaag. Fijne dag verder en tot de volgende.

🙂

Maandag in de vroege ochtend kreeg ik een appje met volgende tekst : “ik ben al onderweg hoor”. Dat was een hele opluchting. Ik moest weg met Eva, maar dat zou maar een vijftiental minuten in beslag nemen en daarbij Greet is thuis. Toen ik terug thuis was zag ik nog geen teken van leven. Ik begon al te twijfelen. Het was niet de eerste keer dat er iets tussen kwam zodat hij moest afzeggen. Toen hoorde ik het geluid van een auto ofzo op onze oprit. Oef, hij was er geraakt. Geluwe vanwaar hij komt is niet naast de deur.

Hij begon subiet met de oude plompkast af te breken. Zodoende zaten we enkele uren zonder electriciteit, maar da’s geen probleem. Enige tijd later gingen de lichten weer aan. Allemaal ? Nee ! Er bleek iets niet te kloppen. Gelukkig vond hij vlug het euvel. Een kapotte kabel. Nu maakten alle lichten en apparaten terug teken van leven. Toch deed ik gelijkvloers en boven mijn ronde. Je weet maar nooit dat er iets over het hoofd gezien werd. Alles OK !

De plompkast vernieuwd, de aarding in orde gebracht. Klus zit er op. Cash of factuur ? Factuur. Ik regel niets in het zwart. Je hebt achteraf geen poot om op te staan als er iets mis gaat. Hij was akkoord. Hij zal zelf de controleur van de zonnepanelen contacteren. Dit zal ergens in augustus doorgaan. Mij wel. Ik maak me geen zorgen. Als alles maar volgens het boekje gebeurt.

Dit was het weer wat betreft de avonturen rond die zonnepanelen. Benieuwd hoe het zal aflopen in augustus met die controleur.

Tot de volgende.

🙂

Het is te zeggen, zo nieuw is hij nu ook weer niet. Het is een Renault Captur uit bouwjaar 2021. Op zich niets speciaals, maar toch zijn er opmerkelijke verschillen met mijn vorige auto, de Mokka uit 2013. Deze Renault is een hybride wagen, dus deels benzine deel elektriek. Het grootste verschil voor ons is dat hij een automatiek is. Dus gedaan met de handgeschakelde versnellingsbak. Alleen nog gas geven en stoppen. De rest doet de auto zelf. Het heeft een vreemd gevoel dat ik de linkervoet niet meer hoef te gebruiken of met de hand over te gaan van de ene versnelling naar de andere. Mijn linkerbeen afzagen zou een optie zijn, maar da’s een beetje te drastisch. Hoe dan ook er valt weer veel te ontdekken aan deze wagen.

Dit was het weer voor vandaag. Tot de vogende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

De meiden hebben nogal lang geslapen bromt nonkel Juul
ja, gisteren hebben ze heel de dag op de trampoline gesprongen antwoord tante Martha.
Zo springen is natuurlijk vermoeiend bedenkt Oldman.
Op jouw leeftijd is dat helemaal niet gezond sneert buurvrouw Erna.
Mag ik de volgende keer ook op de trampoline ? vraagt Flip.
Leg dan alvast maar een leuke plaat op om op te springen roept Hans.
Komt er aan ! roept Flip.

Vandaag iets koeler maar in de loop van de week wordt het weer even tropisch. Veel water drinken hoor als je wil mee springen op deze plaat.

Tot de volgende.

🙂

De week zit er weer bijna op.

Geen moeilijke of zware onderwerpen vandaag. Daarvoor is het de laatste tijd te warm. Schreef ik deze week over babyspullen, vandaag ga ik verder op het onderwerp “zwanger”.

Geniet van het mooie weer, maar drink genoeg “water” en laat je insmeren. Het wordt een heet weekend.

Tot de volgende.

🙂

Gisteren in de vroege ochtend trok ik er op uit om her en der zwerfvuil op te ruimen. Uit ervaring weet ik dat er op het speelpleintje altijd wel troep ligt, klaar om opgeruimd te worden.

Opvallend was dat er vooral lege plastiek flessen rond slingerden. Niet erg verwonderlijk met dit warme weer van de laatste dagen. Tijdens het sporten wordt er meer gedronken en dan is de afstand naar de vuilnisbak net iets te ver weg.

Ook de struiken ontsnappen niet aan het plastiek. Dan maar even tussen die planten stappen om dat vuil daar ook op te ruimen. Plots leek het of iets of iemand aan mijn broekspijp trok. Toen ik even naar beneden keek zag ik dat dit de dader was :

Toen ik mijn rondje afgerond had begon de zon haar werk te doen. Dan maar naar binnen.

Dit was het weer voor vandaag. Houd het hoofd koel en tot de volgende.

🙂

Gisteren maandag had ik weer van alles te doen. Het begon met Eva naar haar tijdsbesteding te brengen. Daarna richting Colruyt voor het een en ander. Een mens heeft altijd wel iets nodig, vooral met al die supermakten in je buurt.

Toen ik thuis kwam vroeg een buurvrouw om hulp. Ze kan door haar rugproblemen het gras niet meer maaien. Of ik dat soms wou doen. Even later was ik druk in de weer met de grasmaaier. Gelukkig is het een klein grasveldje.

Na de middag met een bekende naar een VZW genaamd “Helpende handen”. Ze kan ieder moment bevallen en daar ze zonder inkomen zit kan ze van die vzw babyspullen krijgen. Met de koffer volgeladen terug naar huis.

Tussendoor een telefoontje met de verzekeringsagent in verband met onze nieuwe auto. Alles wordt zo vlug mogelijk geregeld. Gelukkig maar. Bleken er problemen te zijn met de internetverbinding om het keuringsbewijs door te geven. Dat is ondanks de vele foutmeldingen toch gelukt.

Achteraf even op ons terras genoten van het mooie weer met wat lektuur. Een dikke strip van onder het stof gehaald. Zoals sommigen weten is mijn interesse voor comics al vanaf mijn tiende. Op dit gebied ben ik dus kind gebleven. Ik ben momenteel geabonneerd op de nieuwe reeks van de Xmen. De strip die ik hier lees is een klassieker in zijn genre, Watchmen genaamd geschreven door niemand minder dan Alan Moore, een grote naam binnen het genre.

Dit was het voor vandaag. Morgen misschien meer. We zien wel met dat mooie zomerse weer.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel.

Bieke : mag Emilia volgend weekend komen slapen ?
Nonkel Juul : wie is dat nu weer ?
Tante Martha : kennen wij haar ?
Mieke : Hij is nieuw op onze school.
Oldman : HIJ ? Maar daarnet sprak je over Emilia ?
Bieke : Emilia is als jongen geboren, maar wil nu meisje zijn.
Buurvrouw Erna : mijn zoon zou dat nooit mogen doen, zomaar in een meisje veranderen.
Flip : laat ik maar een gepast plaatje opleggen Hans voor in de Bankshow !
Hans : goed idee Flip ! Ik ben benieuwd wat je nu voor ons van onder het stof gehaald hebt.

Laten we maar genieten van de komende week.

Groetjes en tot de volgende.

🙂

Nee, ik ben niet bijgelovig hoor. Deze dag is voor mij een dag zoals vele andere. Toch kan er vandaag van alles gebeuren. Normaal gezien komt er deze mogen een electricien om het euvel van en met die zonnepanelen op te lossen. Als hij komt zitten we hier enkele uren zondere elektriciteit. Komt hij niet dan is er toch nog elektriciteit. Ik maak me er niet druk meer om. We zien wel hoe het verloopt.

Normaal gezien zullen de papieren voor de auto ook in orde zijn en kan ik de wagen ophalen mits achterlaten van mijn Mokka. Dat is dus ook afwachten en zien wat er komt. Hoe ouder ik word hoe gelaten ik word met al zulke dingen. Ik maak me niet druk meer. Helpt toch geen zier.

Ook wat de buurvrouw betreft maak ik me niet druk. Nu ze alleen thuis is gezien haar man in het ziekenuis ligt herstellende van de operatie aan een hernia valt het op hoe hulpbehoevend ze is. Die trombose van enkele jaren terug heeft sporen achtergelaten zodat ze niet goed meer spoort. Gelukkig steken de buren en familie een handje toe.

Dit was het voor vandaag. Geniet van het mooie weer en trek uw hoofd in als er toch een onweersbui langs komt.

🙂