Donderdagmiddag werd ik verwacht in de komaf,
een project voor mensen met een laag inkomen en
die daarbij ook nog sociale problemen hebben.
Hoe dan ook ik behoor niet tot deze doelgroep van mensen,
maar ik ken er enkele waaronder Leen en zij hebben mij er graag bij,
zoals voor dat project voor het najaar waar ik nu nog niet veel over kan verklappen. Lees verder
De regels
Link naar deze blogpost
Laat weten door wie je genomineerd bent
Gebruik als illustratie je favo plaatje dat iets te maken heeft met het getal drie Lees verder
Dit is “El Nour”, de winkel waar ik regelmatig ga winkelen in de Ardooisesteenweg.
El Nour is tevens de naam van de Moskee enkele meters verder.
Dit ter info om eventuele verwarring te vermijden.
Een mens moet zich goed voelen.
Als een mens zich goed in zijn vel voelt kan hij dingen doen die hij anders nooit zou doen.
Zo ging het er gisteren tijdens een sessie in de Komaf aan toe.
Toen de sessie zijn einde naderde kwam de psychologe van dienst met een uitdaging :
“Loop met twee verschillend gekleurde kousen over je schoenen van het centrum tot aan het station.”
Niemand zag dit zitten behalve één iemand.
Dus ra ra waar de dame en haar gevolg terecht kwam !
Persoonlijk had ik wel enkele andere “challenges” in gedachten zoals bv. met grote cartoon op de borst door de Gazastrook wandelen of topless in het winterzonnetje.
Ik ben natuurlijk ook geen psycholoog die dergelijke “uitdagingen” bedenkt.
Om hun leven niet nodeloos in gevaar te brengen heb ik geen foto genomen met hun gezicht er op.
Je weet maar nooit met al die fundamentalisten in de schoenbusiness.
Groetjes !
🙂
Deze morgen kwam Stinkertje langs om te zeggen dat hij zijn velo teruggevonden heeft.
“Waar heb je die teruggevonden ?” vroeg ik met een cynische toon in mijn stem.
“Ergens achter een struik” antwoordde hij triomfantelijk.
Deze week was hij naar de politie getrokken om klacht in te dienen tegen zijn ex die hem verbiedt zijn dochter te zien.
Zijn labrador, of toch een hond met hier en daar iets dat doet vermoeden dat het een labrador is, mocht niet mee naar binnen bij de politie.
Zoals steeds weigerde hij het beest buiten vast te maken aan een daarvoor dienende paal, dus bracht een agente het dier naar de kelder waar het opgesloten werd in een bench. Lees verder
Wat er hier zaterdag zoal gebeurd is hebben jullie kunnen lezen op het vorige logje.
Hier en daar een detail overgeslagen, want je kan niet alles in een ellenlange log proppen.
Zo liep er hier een raar wezen rond dat zo kon weggelopen zijn uit een aflevering van Sesamstraat. Lees verder
Toen ik deze morgen enkele broodjes zat op te vreten bij mijn moeder ging mijn GSM.
Verveeld keek ik wie er belde.
Het was Leen, maar gezien mijn mond vol brood en gehakt zat kon ik haar oproep niet beantwoorden.
Dan maar vlug alles doorslikken en terugbellen, maar ze was me te vlug af en belde opnieuw.
Het moest dus wel ernstig zijn, want anders zend ze een berichtje.
“Hij is haar weer niet komen afhalen” begon haar betoog.
“Ik ben met de kleine naar het politiebureau in het centrum geweest om aangifte te doen, maar het bureau is nu gesloten tijdens het weekend !”
“Dit klopt !” vulde ik haar betoog aan,
“Wegens besparingen is alleen het hoofdbureau aan de rand van de stad nog open ’s nachts en tijdens het weekend.” Lees verder
Na die lange epistel van Nonkel Juul en Stinkertje houd ik het kort.
Alles is zo’n beetje gezegd ende geschreven voor deze week.
Nu wat rommel opkuisen en tijd maken voor mezelf en familie.
En of het schepsel op de foto ook familie van me is laat ik aan jullie verbeelding over.
Zoek in ieder geval de gelijkenissen.
Groetjes en tot de volgende aflevering.
🙂
Stinkertje laat de flikken zijn poepje ruiken !
Het is vrijdagavond,
Het is kalm in café Den Trap.
Nonkel Juul zit vredig te genieten van een frisse pint terwijl hij een oud exemplaar van de daklozenkrant doorneemt.
De deur van de herberg gaat open en daar komt een klein dik ventje met dikke brilglazen, hangsnor en versleten pet naar binnen.
Van zodra hij nonkel Juul ziet zitten gaat hij er recht op af.
Eindelijk iemand om tegen te praten en er ene mee te drinken.
Nonkel Juul kijkt verstrooid omhoog als hij de man op zich ziet afkomen.
Nonkel Juul : Wat brengt jou hier ouwe zuipschuit ? Weer vrijgelaten uit den bak van Garde Punaize ?
Stinkertje Huh ? Zijn we weer lief voor elkaar ouwe brompot ? Ik kom te voet naar het stationsplein omdat mijn fiets weer eens gestolen werd en nu moet ik jou gemopper aanhoren.:
Nonkel Juul : Onnozelaar, ge zult wel niet…
View original post 649 woorden meer
Dit ging door in de bib.
Deze avond werden de koppen samen gestoken naar aanleiding van het grote spektakel dat zal plaats vinden in september.
Heel veel suggesties werden naar voor gebracht.
Genoeg om bij te duizelen. Lees verder
De dingen des levens ! 