Ziezo het weekend zit er weer op.
Maandag heb ik vrij daar de kringwinkels uit de streek gesloten zijn.
Dit betekent nogmaals uitslapen en enkele logs uit mijn mouw schudden.
Zo heb ik al de foto’s voor de challenge in april en mei.
Daarover later dus meer.
Maar voor de nieuwsgierigen onder jullie alvast een tipje van de sluier !
Groetjes en fijne avond/dag.
🙂
“Een “beeld van een beeld”, en dat 12 maanden lang. Het maakt niet uit waar de foto genomen is, of in welke omstandigheden, zolang het maar gaat om een foto van een object dat valt onder de categorie “beeldhouwkunst”. Het is uiteraard de bedoeling dat je de foto voorziet van wat beknopte uitleg. Je kunt eventueel ook kiezen voor een bepaald thema (bvb. religieuze beelden, abstract, voorkeur voor een bepaald materiaal enzovoort). Je bent ook vrij om te kiezen op welke dag je de foto plaatst, zolang het maar maandelijks gebeurt.”
Tot voor enkele jaren sierden deze beelden het stationsplein.
Toen men met de vernieuwingswerken van start ging moesten deze beelden weg.
Nu is het stationsplein heraangelegd maar deze beelden zijn niet terug geplaatst.
Toen ik begin februari een foto van deze beelden in een Groep over Roeselare plaatste kreeg ik heel wat reacties
meer dan 100 “vind ik leuks” plus een waslijst met reacties.
Iedereen vindt het jammer dat deze “spelende kinderen” er niet meer zijn en heel wat mensen vroegen zich af waar die beelden gebleven zijn.
Gelukkig kon iemand een brief posten die zij van het stadsbestuur ontvangen heeft eind 2013
De beeldengroep op het Stationsplein bestond uit twee delen:
1° een muur met tegels en medaillon met de beeltenis van Jules Lagae (ontwerp door Josué Dupon) : De tegels en medaillon worden voorlopig bewaard in het archief. Er dient zich niet onmiddellijk een aangelegenheid (herdenking) of mogelijkheid (financieel of gepaste locatie) aan om deze zaken elders te integreren. Er wordt wel onderzocht of de medaillon een passende plaats kan krijgen binnen de gebouwen van de SASK. Hierdoor wordt deze weer onder het publiek gebracht.
2° een fontein met twee spelende kinderen in brons (ontwerp: Geert Vanallemeersch en uitvoering in brons: Isidoor Goddeeris) : De “Spelende Kinderen” worden bewaard bij de kunstenaar zelf. Deze beelden passen enkel bij een waterpartij. Er is wel een waterspiegel voorzien op het nieuwe Stationsplein, maar deze zal tijdens de winterperiode een aantal maanden droog staan. Op de voorziene recreatiezone aan het station is er geen waterpartij voorzien. Met de kunstenaar is al naar een alternatieve locatie gezocht. Een mogelijkheid is de watervalpartij in het bassin t.h.v. de SBS1 aan de Brugsesteenweg. Een nieuwe mogelijkheid is om dit werk te integreren in de heraan te leggen Ronde Kom. Hiervoor wordt nog overleg gepleegd met de kunstenaar en de bevoegde diensten. Aan de deelraad “Kunst in de Stad” werd gevraagd om advies te geven.
Of wat in die brief beloofd staat echt zal uitgevoerd worden is afwachten.
Plannen kunnen nu eenmaal rap veranderen.
Jasper is deze namiddag terug thuisgekomen na een driedaagse in Luik waar hij samen met enkele andere leerlingen van zijn school de leerlingen van de plaatselijke hogeschool hielp bij een project.
Ze verbleven er in een jeugdherberg en tijdens hun vrije uren gingen ze in de buurt wandelen.
Jasper is niet bepaald zoals zijn vader die graag foto’s neemt.
Toch vroeg ik langs mijn neus weg of hij geen foto genomen had met zijn mobiel.
De kwaliteit is niet echt om naar huis te schrijven was zijn antwoord en toen bezorgde hij me deze.
Altijd beter dan niets en goed genoeg voor op deze blog.
Groetjes
🙂
Toen ik zo’n 34 jaar geleden bij het stadsbestuur begon gingen er ook wel eens collega’s op pensioen.
In die dagen kregen ze dan een koperen schaal om tegen de muur te plakken of wat dan ook.
Met de jaren verdwenen die afschuwelijke schalen en men ging eens meegaan met zijn tijd om de collega’s in de bloemen te zetten.
Vorig jaar werd beslist dat Greet gezien haar lichamelijke gesteldheid niet meer kon blijven werken.
Ze werd zoals dit bij ambtenaren gebruikelijk is met “vervroegd pensioen gesteld wegens medisch ongeschikt”.
Rond nieuwjaar worden alle gepensioneerden samen uitgenodigd om na een ellenlange speech uit handen van de burgemeester een geschenk te krijgen.
Greet had vriendelijk bedankt voor de uitnodiging. Zoiets is niet aan haar besteed.
Vorige week kregen we een berichtje van de personeelsdienst dat haar geschenk mocht afgehaald worden.
Gisteren is ze vlug even binnen gesprongen en ziehier :
Geen idee wat we ermee gaan aanvangen.
Goede raad is steeds welkom.
Groetjes.
🙂
Onze zoon is voor de drietal dagen in Luik momenteel.
Daar logeert hij samen met enkele medeleerlingen en leerkrachten in een jeugdherberg.
Tijdens de dag werken ze samen aan een project.
Meer weet ik niet daar hij er niet veel wou over vertellen.
Het zal wel te ingewikkeld zijn voor zijn ouders.
Eva gaat gewoon naar school,
dus over haar geen nieuws nu.
Wel dat ’s morgens haar kamer ingenomen word door een zichzelf uitnodigende gast.
Altijd weet hij hier binnen te geraken.
Eerst kijken of er nog ergens wat te bikken valt en dan als de bliksem naar Eva’s kamer om in een hoekje te liggen slapen.
Zo is hij al een volle dag bij ons geweest zonder dat we het opgemerkt hadden.
Over het betalen van een rekening zal hij ook wel nog nooit gehoord hebben.
Nadat ik de boodschappen bij de bakker en in den Aldi gedaan heb sping ik ook even binnen bij de Lidl voor de ketchup. Daarvoor hoef ik slechts de straat over te steken. Ik leg de ketchup op de zetel in mijn wagen die op onze oprit geparkeerd staat.
Deze namiddag breng ik de “pulle” en dan breng ik Leen, Brit en nog enkele dames naar een verjaardagsfeestje. De jarige woont ergens in mijn buurt, dus veel omrijden moet ik niet.
Rond 14 uur spring ik in de wagen en rij weg. Een kwartier later bel ik aan.
Ik hoor rumoer in de gang.
Leen doet de deur open en Ik stap naar binnen.
Ze neemt de ketchup in ontvangst en geeft me het geld.
Het pasgeld, enkele rooie centen, mag ik houden.
“Nog niet direct met ons vertrekken he ?”
Britje en haar vriendinnetje staan achter mij.
Zij willen…
View original post 447 woorden meer
Geen verhaal hierachter, gewoon een foto van Ginger onze dwaze kater.
Klein Tijgertje ziet hem als zijn grote voorbeeld en doet hem in alles na.
Ginger is wel een pak ouder en wil met rust gelaten worden, maar assertief is hij niet zodat we hem soms letterlijk uit de klauwen van dat klein geweld moeten halen.
Groetjes.
🙂
En dit op een maandag !
Juffrouw Roofvoghel : dag doktertje, wat ben je vandaag weer aan het uitvinden ?
Prof Rattenkoph : Juffrouw u bevindt zich in het midden van een experiment waarmee nog nooit geexperimenteerd werd !
Juffrouw Roofvoghel : Voor alles moet een eerste keer zijn, alhoewel ik mijn eerste keren al meerdere keren beleefd heb.
Prof Rattenkoph : juffrouw, momenteel ben ik bezig met het DNA van een mannelijke rat te mengen met het DNA van een mannelijk paard waarmee de welbekende hertog van Alva mee gereden heeft.
Juffrouw Roofvoghel : Een hengst die nogal ferm geschapen was neem ik aan proffessortje ?
Prof Rattenkoph : Als de hertog met dat paard gereden heeft zal zijn DNA ook wel op dat paard terug te vinden zijn, nietwaar ? Jammer dat ik het lichaam van de hertog niet kon gebruiken.
Juffrouw Roofvoghel : Die is lekker stijf maar veel muziek zal er wel…
View original post 345 woorden meer
Zaterdag ging ik tegen de middag enkele boodschappen doen in de Aldi enkele straten verder. Normaal gezien ben ik vroeger op stap en met mijn moeder, maar door de hier heersende griepepidemie had ze verstek gegeven daar ze hiervan gespaard wilt blijven. Wie kan haar ongelijk geven ?
Het kwartiertje boodschappen doen werd zowat Ă©Ă©n uur verlengd toen ik een oude bekende tegen het lijf liep. Waarschijnlijk zal er bij sommigen onder jullie een lichtje branden als ik er bij vertel dat hij vroeger ook een beruchte blog had met als titel “Het bluderboek” dat jammer genoeg opgedoekt werd enkele jaren terug. Hij heeft wel een andere blog ondertussen maar verblijft meer op FB. Lees verder
De dingen des levens ! 