De dingen des levens !

Vandaag even langs bij de vrederechter in verband met bewindvoering van onze dochter. Breng iets mee om te noteren liet ze weten. Of neem een laptop mee dan kan je hier ter plaatse alles aanvullen.

Ik gebruik alleen de PC om mee te werken.De telefoon voor bankzaken. Ik herinnerde me dat Eva ooit een laptop gekocht had. Wie weet was die nog bruikbaar.

De laptop lag letterlijk onder het stof wegens jaren niet gebruikt. Gelukkig deed hij het nog. Enkele upgrades en software voor de kaartlezer downloaden en installeren. Tenslotte nog een muis aansluiten want ik haat dat gedoe met dat weg en weer vrijven met de vinger en de laptop is klaar voor gebruik.

Nu afwachten wat mij te wachten staat bij de rechter.

Dit was het weer voor vandaag. Tot de volgende.

🙂

Louis kijkt altijd graag naar de printer wanneer er iets afgedrukt wordt. Ik hoef nog maar de klep naar beneden te doen en hij zit al klaar.

Wat ik af te drukken had ? Een creditnota van een factuur voor vervoer met de ambulance die nooit had plaats gevonden. Snappie ? Nee dus ! Midden december werd Eva van thuis vervoerd met de ambulance naar het ziekenhuis in Rumbeke. De factuur van het vervoer kregen we eind december en die werd betaald.

Vorige week ontvingen wij een aanmaning van een factuur met hetzelfde bedrag die nog niet betaald zou zijn. Het tijdstip van vervoer was hetzelfde als op de eerste factuur. Alleen de plaats van opname en bestemming ziekenhuis waren anders. Ook de factuurnummers kwamen niet overeen. Dan maar even telefoneren naar de dienst. De dame aan de andere kant van de digitale lijn vond het ook bizar en stelde voor dat ik beide documenten met korte uitleg via mail zou opsturen.

Gisteren kreeg ik antwoord. Er moet een verwisseling van patiënten gebeurd zijn. Excuses voor het ongemak enz. Ook zat er in bijlage een creditnota bij. Die heb ik dan maar even uitgeprint en bij de twee andere facuren gestopt. Je weet maar nooit dat ik die nog een nodig heb. Hopelijk is dit euvel van de baan.

Dit was het voor vandaag. Graag tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Ik zou graag een aquarium vol vissen hebben zegt Mieke.
Waarom wil je die vraagt oldman
Allemaal energieverbruik zeurt buurvrouw Erna.
Ik wil alleen een vis op mijn bord bedenkt nonkel Juul.
Geef mij maar Pirahna’s roept Bieke.
Die zouden ons opeten zegt Flip.

Een Vlaamsche keuze voor deze maandagmorgen. Januari zit er op, welkom in februari. Fijne dag verder.

🙂

In de nabijheid van de stationsbuurt zijn ze druk bezig met de bouw van Park RSL Dit nieuwbouwproject is gelegen tussen de Rondekomstraat en Stationsdreef, en zak ruimte bieden voor 65 appartementen, 5 woningen en 1 handelspand, verdeeld over 3 gebouwen.

Het project zal enerzijds omringd worden door een groene long, dankzij De Kleine Bassin en het nieuwe Moermanpark achter de hoek, en anderzijds ook het aangename en bruisende centrum bieden, met ook de vernieuwde stationsbuurt als extra troef.

Momenteel zijn de werklieden druk bezig daar beneden. Het is indrukwekkend hen daar zo diep bezig te zien. Daar moest ik wel eens een foto van nemen.

Elders in Roeselare wordt er druk gebouwd. Sommige buurten worden hierdoor als het ware onherkenbaar.

Fijne vrijdag en tot de volgende.

Toen ik gisterenmiddag een telefoon kreeg van het WZC van mijn moeder nam ik ook, maar hoorde geen geluid. Kort na elkaar werd nogmaals door het WZC naar mij gebeld. Weer absolute stilte. Dan maar eens testen door naar Eva’s telefoon te bellen terwijl we beiden in de woonkamer stonden. Het bleek dat Eva mij kon horen, maar ik haar niet. Bizar. Dan maar de instellingen onder handen genomen. Niets dat mij kon helpen.

Nadat ik Eva naar haar tijdsbesteding gebracht had ging ik even langs bij de winkel van de provider. Daar heb ik de gsm gekocht. De man achter de balie zag twee mogelijkheden : of de SIM kaart of de microfoon naar de vaantjes. Eerst maar even een nieuwe kaart en jawel, de telefoon deed het weer.

In de late namiddag kreeg ik een telefoon van het vredegerecht. Of ik even wil langskomen. Afspraak woensdag 4 februari. Volgende week leest u het verslag van dit onderhoud.

Foto : in de buurt van het vredegerecht.

Groetjes en tot de volgende.

🙂

In mei 2026 zai het reeds vier jaar zijn dat ik de handdoek in de ring gooide en als gepensioneerde door het leven ga.

Mijn laatste job was als medewerker in het Fietspunt. Daar was ik sinds 2013 aan de slag. In 2020 kwam deze job op een laag pitje te staan dankzij corona die er voor zorgde dat het aantal medewerkers tot een minimum werd herleid.

Waar ik met deze blogpost naartoe wil ? Dat het straatbeeld wat fietsen enz. betreft in die jaren grondig gewijzigd is. Een groot deel van de fietsers rijdt electrisch. Overal zie je steps. Huurfietsen alom. Deze op de foto zijn ook recent ten tonele verschenen. Kon je destijds de fietsenwinkels op één hand tellen, nu duiken ze overal op, net als verkooppunten voor steps.

Zo loop ik wel eens te mijmeren als ik in de buurt van het station ben.

Fietsen jullie regelmatig ?

Tot de volgende.

🙂

Normaal gezien zou verleden week vrijdag een nieuwjaarsreceptie plaats vinden in het WZC waar mijn moeder verblijft. Enkele dagen voordien kreeg ik een mail van het WZC waarin stond dat de receptie niet zou doorgaan wegens griep en covid die er heerste. Jammer maar helaas. Gezondheid gaat voor.

Toen ik dit weekend op bezoek ging bij mijn moeder zag ik op een tafeltje foto’s en overlijdensberichten van enkele bewoners. Een ervan herkende ik. Een kranige dame van 94 die graag een wijntje dronk als het cafetaria open was. Die virussen hadden dus er in gehakt.

Bizar eigenlijk dat hun plaatsen aan de tafels vrij zijn maar niemand lijkt er bij stil te staan, noch de zorgverleners noch de bewoners. Straks komen er nieuwe gezichten en niemand praat nog over degene die er niet meer zijn.

Met mijn moeder gaat het goed wat ziektes betreft. We zijn samen naar het cafetaria getrokken voor een ijsje. Daar is ze nog steeds voor te vinden.

Nu hopen dat dat griepvirus hier buiten blijft.

Tot de volgende !

🙂