De dingen des levens !

https://flic.kr/p/EqJvet

Deze morgen reed ik met de fiets naar mijn werk terwijl het sneeuwde.
Dit was de eerste maal deze winter.
Tegen de middag was al dat wit weer weg en regende het.
In de late namiddag scheen de zon.
Vanaf donderdag voorspellen de weergoden temperaturen rond de 10 à 12 graden.
Een laatste stuiptrekking van een winter die geen winter was ?

Groetjes.

🙂

https://flic.kr/p/DZxViX

Rond 17 u belde Ernest den Evangelist me op met de vraag of ik zin had om met hem mee te rijden naar een asiel. Onlangs had hij met de verantwoordelijke getelefoneerd en het was goed dat hij vanavond spullen zou afleveren.

Toen wij arriveerden moest hij zich aanmelden. Enkele minuten later was hij terug. Er was een probleem. Op het bureau wist men niet van zijn komst en dus mocht hij niets achterlaten. Daarvoor was er toestemming nodig van de persoon met wie Ernest vroeger deze week getelefoneerd had. Deze persoon had de afspraak dus niet doorgegeven. Er restte ons niets anders dan met een volle wagen terug naar huis te rijden.

Ernest was hier niet mee opgezet en of hij nog terug zal rijden met die spullen weet hij niet zo goed. Waarschijnlijk niet. Het is niet bepaald naast de deur. Hoe dan ook zal hij morgen naar de persoon die de afspraak niet doorgegeven heeft telefoneren.

Word vervolgd ?

😦

Toen ik deze morgen bij mijn moeder de krant doorbladerde bij het nuttigen van een broodje ging plots mijn GSM fel tekeer. Grote Muis had een probleem.

De avond voordien was haar broer langs geweest samen met zijn lustige tweeling.
Na eerst het huis grondig bekritiseerd te hebben had hij toch nog iets leuks mee voor zusje. Een doos met spullen voor in de keuken en last but not least een dubbele matras waar zusje veel plezier mee zou hebben. De matras zou hij zelf wel even op haar bed leggen. Terwijl hij deze klus klaarde openden zijn lieftallige dochtertjes alle keukenkasten en eisten al het snoep dat voor Grote en Kleine Muis bestemd was. Net op het ogenblik dat Grote Muis dreigde door het lint te gaan kwam broerlief vrolijk naar beneden. Samen met zijn tweeling dochtertjes moest hij er weer vandoor. De plicht roept, begrijpt ge ?

Toen Grote Muis haar slaapkamer binnen stapte kon ze haar ogen niet geloven. De matras wal veel te groot voor haar bed en je kon er de sporen op terugvinden van de tijd dat hij samen met zijn vrouw de tweeling fabriceerde. Die matras kon de volgende morgen niet rap genoeg weg.

https://flic.kr/p/EHPPUW

🙂

https://flic.kr/p/Dy7dDG

Vanavond ben ik naar de karate in Rumbeke geweest. In de eerste plaats om een nieuw lid in te schrijven. Een man die een zelfstandig beroep heeft en door karate als het ware de stress van zich wilt afschudden. Toen ik hem enkele weken geleden voor het eerst ontmoette was hij één en al zenuwen. Bang voor wat er zou komen maar toch liet hij zich niet leiden door angst. Hij wou en zou het hoe dan ook eens proberen Zo zie je maar dat angst geen goede raadgever is.

De kleintjes van enkele jaren geleden zijn precies niet zo klein meer en er is vers bloed dat al van september vorig jaar aan de slag is. Er zit nog leven ende animo in de club. Gelukkig maar.

Daar de hoofdtrainer van deze afdeling er niet bij kon zijn werd ik halverwege de training gevraagd om met de lage banden even hun kata door te nemen. Het was tijden geleden dat ik dit nog gedaan had, maar het viel voor zowel de karatekas als ikzelf reuze mee.

Toen ik na de training de zaal wou verlaten vroeg een meisje me of ik maandag ook in Roeselare zal trainen. Dan is het training vanaf blauwe gordel.
Wie weet ?

Groetjes.

🙂

Dinsdag op de spoedafdeling was ik samen, met de buurvrouw van iemand die haar buur met een gebroken hand binnenvoerde, getuige van volgend gesprek,

Mister, you can not be helped here.You must go to the dentist or the housedokter, The urgent services can not help you. We have no dentist. The housedokter can give you the medicaments you need.
Engels met haar op , waarbij ik inwendig moest lachen de buurbrouw naast mij ook.
Jammer, voor ons was het geestig, maar de mevrouw van het ziekenhuis deed haar best om die man te helpen. Voor zover ik kan oordelen was het een oostblokpersoon. Ik hoop dat hij het begrepen heeft, en neen ik was toen niet in staat om met mijn toch wel beter engels te helpen.
mvg
greet

Ja ik kan weer linkerhand gebruiken om te typen en het vooruit naar beneden komen van de trap is beter kan ik ook weer
in een schouderband, met een hand is echt niet handig de trap af komen
Oke dit is een oefening in schrijven, en het gaat beter dan ik denk.

dit is waar: 3 dagen rondgelopen met een ontwrichte schouder, 2 dagen weekend, waarmee ik geen dokter wilde bellen, de eerste vlagen van pijn door een fout van de huisdokter in werking. Maandag iemand gebeld, foto’s moeten laten nemen een voorschrift
Maar toch de volgende dag zo’n pjn dat ik een ambulancedienst heb opgebeld voor de spoeddienst en daar dan na onderzoek een onder verdoving mijn schouder is weer in mekaar gezet

2x bij de kinesist geweest, hij heeft alvast mij gerustgesteld dat er geen pees is ontstoken,

ben gewoon blij dat ik de nodige telefoons heb gedaan ivm dochter, want met haar is het weer moeilijk.
mvg Greet