De dingen des levens !

Zaterdag opende de kringwinkel zijn deuren op hun nieuwe lokatie. Voordien zat daar speelgoedwinkel “Dreamland”. Een heel grote ruimte kwam ter beschikking van de kringwinkel.

Ook al zaten ze slechts enkele jaren op het vorige adres, toch was het te klein geworden. Kwam daarbij dat de auto parkeren een probleem was. Reden genoeg dus om naar een andere plaats uit te kijken.

Toen Eva en ik zaterdagvoormiddag even gingen kijken kon men er bij wijze van spreken op de koppen lopen. Zo druk was het er. Lang bleven we er niet. Even iets drinken in het eco-café en dan naar de auto die wat verderop stond want de parking van de kringwinkel was boemvol.

Waar we dan naartoe gingen is voor een ander blogpost.

Tot de volgende !

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Leg die strip aan de kant Bieke, tijd om te ontbijten zegt tante Martha.
Wat was je aan het lezen vraagt Oldman.
Een strip over Spiderman die ik van Lucas gekregen heb antwoordt Bieke.
Mijn kinderen mochten zo geen rommel lezen zegt Buurvrouw Erna.
Daar is niets mis mee reageert Oma.
Lees je die strips ook vraagt Flip.

Op naar de nieuwe week beste lezers. Tot in de Bankshow.

🙂

VOC Opstap vzw sluit de viering van hun 50-jarig bestaan af met een bijzonder toonmoment: ‘Over-treffen’. In Galerij Blomme langs de Roeselaarse Ooststraat tonen 15 creatievelingen van 4 tot en met 12 oktober hun kunnen.

Over treffen, een toonmoment van creatievelingen die op één of andere manier verbonden zijn met VOC Opstap.
VOC Opstap die al 50 jaar een verhaal schrijft over-treffen. En daarbij nu mensen wil samenbrengen die zichzelf overtreffen.

Vorig weekend starte dus de tentoonstelling ter afsluit van het vieren van het 50 jaar bestaan van VOC Opstap.

Personeelsleden, vrijwilligers en sympathisanten stellen er hun werken tentoon. Hier kan je enkele foto’s zien die ik afgelopen zondag maakte.

Fijne vrijdag en tot de volgende.

🙂

Afgelopen weekend was het open bedrijvendag. Onder meer het stadhuis had zijn deur(en) geopend voor het publiek. Toen ik voorbij fietste besloot ik toch maar even binnen te wippen. Altijd leuk om daar eens rond te neuzen.

Ik kwam na enige tijd op het terras dat zich op de vierde verdieping bevindt. Mooi zicht heb je daar over de stad. Ik nam er enkele foto’s.

Een album kan je hier bekijken.

Foto’s binnen het stadhuis zelf heb ik niet genomen wegens onder meer teveel volk.

Het was tevens leuk om enkele vroegere collega’s tegen het lijf te lopen. Daarna fietste ik verder. Waar ik naartoe trok is voor een volgende blogpost.

Tot de volgende dus.

🙂

Oorspronkelijk had ik de intentie de titel van deze blogpost “Brol van den Aldi” te dopen, maar ik wens geen proces wegens smaad aan mijn been.

Ieder jaar kan je hier bij de Aldi tijdens de een of andere maand poppekes verzamelen en die in een bijpassend doosje sorteren. Wat het nut daarvan is weet ik niet. Wat kan een kind daarmee aanvangen ? Komt daarbij dat een klein kind kan stikken door zo ene in de mond te steken.

Kortom ik heb de indruk dat het vooral “grote” mensen zijn die ze verzamelen. Hoe ik daar bij kom ? Telkens tijdens zo’n aktie vraagt mevrouw Paradijsvogel (de mama van Doortje die ondertussen ook al 19 geworden is. Dit voor degenen die mijn soapblog volgden) of ik die voor haar wil sparen en ze dan in haar brievenbus te deponeren als ik bij mijn moeder op bezoek ga. (Paradijsvogel woont vlakbij het WZC snappie ?) Op het einde van de maand krijg ik dan de vraag om enkele poppekes te halen bij mensen die ze dubbel hebben en zijzelf nog niet.

Vrijdag ging ik naar zo’n adres om poppekens te halen. Het was een helse onderneming om bij dat adres te geraken. Dit omwille van wegenwerken die al een tijd aan de gang zijn. Ik moet gek zijn om voor zo’n onbenulligheden de modder en kranen te trotseren. Maar dat ik gek ben weten jullie ondertussen al lang.

Dit was het weer voor vandaag. Tot de volgende.

🙂

Zoals je misschien weet is mijn schoonmoeder enkele maanden geleden opgenomen in een woonzorgcentrum.

Mijn vrouw en haar zus hebben ondertussen al het verderfbare weggedaan. Nu kwam mijn schoonzus onlangs met de vraag of ik even mee wou gaan naar het huis. Daar stonden enkele zakken papier op mijn vrouw te wachten om op te kuisen wat bij het oud papier mag en eventuele documenten, foto’s enz. apart te houden. Zo gezegd zo gedaan.

Tijdens het overlopen van dit alles kwam Greet (mijn vrouw dus) de bovenstaande foto tegen. Daar er geen gegevens vermeld zijn wie dit zijn en waar de foto genomen werd besloot ze die bij het oud papier te gooien. Ik was net in de buurt en dacht er anders over. Ik scande de foto zodat ik die groter kon maken, want het is een kleine niet zo duidelijke foto. Tot mijn verbazing kwamen er een witte pater en non te voorschijn poserend aan een open zwembad. Even bewerken met kleuren en klaar is Kees :

Geen idee dus wie het zijn en waar en wanneer die foto genomen is. Ik vind het wel een intigrerend tafereel. Zouden die twee achteraf een duik in het water genomen hebben wat tot onkuisheid kan leiden ? Vragen die nooit beantwoord zullen worden.

Dank voor uw aandacht en tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Ik heb iets gezien zegt nonkel Juul.
Wat heb je dan wel gezien vraagt Oldman.
Zullen we het nog weten zeurt buurvrouw Erna.
Ik zag ook iets door mijn verrekijker zegt Bieke.
Wat dan wel vraagt Flip.

Wat die gasten gezien hebben zullen we ooit wel eens weten. Nu muziek !

Laat maar weten wat jullie onlangs zoal gezien hebben.

Fijne maandag en alvast een prettige week gewenst.

🙂

Gelukkig hebben jullie Nederlanders deze wethouder nog.

Fijne zaterdag en tot maandag.

🙂

Deze jongeman heb ik onlangs via sociale media ontdekt.
Kevin zoals deze gast heeft heeft over alles wel iets te vertellen.
Gelukkig kan je de tekst ook lezen anders zou niet iedereen mee kunnen volgen.
Voor deze aflevering heeft hij het over GSM opladers.

Fijne vrijdag en alvast een fijn weekend.

🙂

Dinsdag was ik even op het stationsplein. Ik had de boodschappen gedaan voor de VOC Opstap waar Eva ondertussen aan het breien was met de dames van het groepje. Ik had nog even de tijd vooraleer samen met Eva terug naar huis te keren. Ik besloot om nog een boodschapje te doen in één van de zaken op het stationsplein.

Nadat ik betaald had en terug naar buiten stapte werd ik nageroepen door enkele mannen die vlak naast de winkel stonden. Het waren mannen met een getaande huidskleur. Geen Noord-Afrikanen volgens mij, maar dit doet er niet toe.

Mannen : hey maatje ! Alles goed ?
Ik : ja hoor, dank u wel.
Mannen : ga je weg ?
Ik : ja ik moet de dochter nog ophalen.
Mannen : ga je naar huis ? Waarom ?
Ik : Tja ! euh …..
Mannen : Jij hier blijven. Wij hebben meisje. Twintig euro. Jij fucken.
Ik : euh nee dankje.
Mannen : twintig euro niet veel ?
Ik, mja
Mannen : jij mij lenen tien euro, ik ze dan terug geven.
Ik : nee, salut.

Dit was dus een diepgaan gesprek met twee rondhangende “jongeren” op het stationsplein. Hopelijk blijft het bij deze ene keer.

Dit was het voor vandaag. Graag tot de volgende.

🙂