De dingen des levens !

Gisteren donderdag was er veel beweging op het stationsplein te bespeuren.
De reden is dat dit weekend in het centrum en aan het station de Batjes doorgaan.  Dit is een braderie die elk jaar doorgaat.

De winkelstraten staan dan vol met stalletjes, de terrassen uitgebreid en hier en daar een podium waarop bekende en minder bekende artiesten hun ding doen. Hier op het stationsplein waren de mannen van stad alvast druk bezig enkele podia klaar te zetten voor het weekend.

Nu staan ze daar eenzaam en alleen maar dat zal  rap veranderen. Hopelijk werkt het weer ook mee dit weekend.

Groetjes.

🙂

Pfff wat een zwoele dag was het vandaag. Nee ik bedoel niet euh zoals in de films voor volwassenen 🙂 maar zwoel in de betekenis van zweterig warm weer. Nu en dan een onweer met plensbui als toetje. Veel zon zagen we vandaag niet.

Gelukkig hebben we airco op het werk. Verder was het geen geluksdag op het werk. De bestelwagen van dienst gaf geen kik of beter gezegd geen “klik” meer. Iets met het starten of demarreren zoals men het in het schoon vlaamsch noemt.  Of het zwoele weer hier voor iets tussen zit is tot op heden niet geweten.

PS : demarreren is ook een term uit de wielersport. Dit om verwarring te voorkomen.

Groetjes.

🙂

Regelmatig hebben wij op mijn werk nieuwe gezichten. Die mensen werken in de sociale sector om diverse redenen.  Sinds maandag hebben we  weer zo’n nieuwkomer.

De volgende  morgen mocht hij met mij de baan op.  Onderweg praatten we (natuurlijk) over een beetje van alles om elkaar beter te leren kennen. Hij komt uit een ver land gelegen in Azie dat vroeger tot de USSR behoorde. Daar is hij met zijn familie  moeten vluchten omwille van zijn geloof en zijn etnische afkomst. Details hierover weet ik niet (veel) maar men mag beseffen dat we hier niet te klagen hebben over vrijheid van mening en godsdienst.

De foto hierboven nam ik toen ik mijn auto vlakbij dit kruisbeeld parkeerde. Of het enige betekenis heeft of een historisch verleden zal ik later wel eens opzoeken. Nu genieten van het mooie weer.

Groetjes.

🙂

Toen Eva en ik zaterdagnamiddag in onze moestuin bezig waren hoorde ik regelmatig een gezoem.  Eerst gaf ik er geen aandacht aan, maar daar dit gezoen steeds luider en drukker werd trok die op den duur toch mijn aandacht.

Naast onze moestuin staat een struik die ik de laatste jaren niet gesnoeid heb. De hele tuin is trouwens verwilderd maar daarover later meer.   Die struik bleek vol met bijen die druk bezig waren van bloem naar bloem te zweven. Het zijn er ontelbare. Ze sloegen geen acht op Eva en mij en gingen verder met hun werk.

Ik heb geprobeerd er ene vast te leggen op de foto met mijn GSM, maar simpel was het niet. Niet alleen omdat ze zo klein zijn maar zodra ik mijn GSM in de aanslag hield ging mijn fotomodel er telkens weer vandoor. Tenslotte is het me toch min of meer gelukt.

Een kort filmpje over die struik en haar werkvolk heb ik hier geplaatst.

Fijne dag nog.

🙂

De titel voor dit logje schoot me te binnen toen ik zaterdagnamiddag samen met Eva in de tuin bezig was. Dit was de titel van een programma op de toenmalige BRT eind jaren ’60 en begin jaren ’70.

Zoals eerder geschreven hadden de katten onze moestuin uitgekozen als openbaar toilet. Dit betekende dat we opnieuw konden beginnen. Eerst naar de Aveve voor nieuwe planten plus wat zaden.  In de namiddag begonnen we er aan.

Eerst de grond mooi effen maken. Dan gaten maken om de planten er in te stoppen. Waar er nog plaats over was strooide ik de zaden. Later vertel ik wel wat we gepland en gezaaid hebben.

Tenslotte een net over dit alles zodat vogels en katten geen kans meer hebben om te stelen of te kakken.  Ik heb nog enkele plannen voor onze moestuin maar die voeren we volgende week zaterdag wel uit.

Groetjes.

🙂

The B-52’s is een Amerikaanse rockband uit Athens, Georgia. De naam komt van de B-52-pruiken, die door zangeressen Cindy Wilson en Kate Pierson gedragen worden en een deel van het uiterlijk van de band zijn.

Behalve Wilson en Pierson bestond de band, die na een avondje in een Chinees restaurant gevormd werd, uit Keith Strickland, Ricky Wilson en Fred Schneider. Hun geluid wordt gekenmerkt door de spreekstem van Schneider en de harmonieuze zang van Wilson en Pierson,

Van dit prettig gestoord collectief heb ik een verzamel CD met werk uit hun beginperiode. Eén van die nummers komt uit hun tweede langspeler en heet “Private Idaho”.  Dit is mijn keuze voor deze niet zo zonnige zonddag.

Groetjes.

🙂

Deze zaterdagvoormiddag, nadat we met mijn moeder boodschappen gedaan hadden, zijn Eva en ik er op uitgetrokken. Eerst naar de decathlon voor nieuwe wandelschoenen en een toestel om haar buikspieren te trainen.

Vervolgens trokken we naar de AVEVE voor nieuwe plantjes. Daar kan men ook veel producten kopen voor dieren, tuin etc.  Eva kocht er een cupcakemasjien. Samen met haar thuisbegeleider zal ze volgende week volop aan het bakken gaan.  We kregen er gratis een muntplantje (of hoe je het ook moge noemen). Een speciale actie voor klanten die meer dan 15 euro kopen in deze winkel.

Nadat we nog even langs geweest waren hier in de buurt om een kleinigheid op te halen voor Mevr. Paradijsvogel trokken we huiswaarts. Als het weer blijft meezitten zullen we deze namiddag in de tuin bezig zijn. Afwachten dus.

We houde u op de hoogte van het reilen en zeilen in onze “moestuin”.

Fijne dag nog.

🙂

Vlakbij de plaast waar Eva haar dagbesteding doorbrengt staat er een kast waar je spullen die je niet meer nodig hebt kunt achterlaten. Die kast hebben ze de “weggeefkast” gedoopt.

Ook al staat er geschreven wat wel en niet mag achtergelaten worden. Toch denken sommigen dat dit een soort containerpark is. Regelmatig ligt er rotzooi die er niet hoort. Bijvoorbeeld deze oude toiletpot op de foto.

Bij de kringwinkel is het iedere maandag van hetzelfde. Stapels kapotte en vieze prullen die daar niet horen. Op zondag is die winkel gesloten en dan komen ze storten. Jammer dat dit gebeurt.

Terwijl je dit leest ben ik al op mijn werk voor een extra lange shift. Ik wens jullie alvast een prettig en misschien droog weekend.

Groetjes.

🙂

Greet schrijft
Wie deze blog volgt weet dat Eva een antipsychotica nodig heeft.
Dat ze 6x per dag moet nemen en dat enkel beschikbaar is in doosjes van 30.  De 3de maal dat we nu vernemen dat het generisch middel niet beschikbaar is. De 1ste twee keren kon dat nog opgevangen worden door toch het merkmiddel, en een andere apotheek waar ze het middel hadden.
Vandaag gehoord dat het middel een maand niet kan geleverd worden.
De apotheker heeft een noodbestelling  aangetekend bij zijn leverancier zodat we nu met een doosje merkmiddel alvast 2 weken verder kunnen.
Hij mag het blijkbaar niet doent.
En nu: verder weer andere apotheken langsgaan, of moeten voorschriften vragen voor het merkmidddel.

Leuk toch die farmaceutische industrie

Greet schrijft
Kent u dit ? Dit is nu de 2de  maal dat we moeten horen dat Eva’s zo broodnodige antipsychoticum niet leverbaar is.
De 1ste maal kon het opgevangen worden door naar een andere apotheek te gaan, en het merkmiddel te vragen.

Nu horen we dat het een maand zal duren voor het opnieuw beschikbaar is.
Voor de duidelijkheid het gaat over een doosje van 30 tabletten waarvan ze er echt zes per dag moet nemen.  Volgens de psychiater in december eigenlijk 8 maar thuis is ze toch al beter met 6.
Voorschriften daarover zijn er hier voldoende DAAR ZIE IK ECHT op toe.

Onze  gewone apotheker heeft zijn eigen regels moeten overtreden om het generische middel van Eva te vervangen door een merkmiddel, zodat we toch 12 dagen verder kunnen. HiOfwel het generisch