
Zaterdagnamiddag was ik bij mijn moeder. Nadat een verpleegster haar in haar rolstoel geholpen had stonden we op punt om naar het cafetaria te gaan. In de gang zag ik een man met een rollator. De man met grijze baard kwam me bekend voor. Hij bleef staan, keek me aan en zei : “Jij bent het ! Jij bent van de ontvangerij !” Toen wist ik het weer. Een collega van meer dan veertig jaar geleden op het stadhuis. Lang heeft hij er niet gewerkt. Later startte hij een eigen winkel vol antiek en brocanterie. Ik herinner me nog dat hoofd van een indiaan uit het amazoneoerwoud. Dat gekoppesneld hoofd was een pronkstuk dat later gestolen werd. Ook een manier om je hoofd te verliezen. 🙂
Ik stelde voor om samen met ons naar het cafetaria te gaan. Daar haalden we herinneringen op van toen we samenwerkten. Ook vertelde hij me over zijn tijd als paracommando in Belgisch Congo tijdens de grote opstand. Hij heeft veel meegemaakt in zijn leven. Nu is hij in het WZC voor een kort verblijf. Dit nadat hij enkele maanden in het ziekenhuis gelegen heeft. Nu terug op krachten komen en dan terug naar zijn zaak.
Over onze samenwerking destijds op het stadhuis kan ik nog veel vertellen. Wie weet doe ik dat ooit.
Fijne dag verder en tot de volgende.
😉







