Heel de maandag en ook reeds deze voormiddag druk met van alles geweest. Deze morgen reeds met de fiets op stap naar onder ander Asalam voor boodschappen. Die winkel is vlakbij het stationsplein gelegen. Daar even rondkijken. Blijkbaar heeft het stationsgebouw kleur gekregen. Zoiets zie je wel meer tegenwoordig.
Zondagnamiddag is Eva even langs geweest bij een bevriende kunstenares om samen wat te schilderen. Eva kreeg dus les van die dame.
Achteraf mocht ze de twee resultaten mee naar huis nemen. Een is bestemd voor oma, zijnde de moeder van Greet. Dat hierboven is voor mijn moeder. Oma zal het wel waarderen. Gezien de toestand van mijn moeder heb ik mijn twijfels. Mentaal gaat het momenteel niet zo goed met haar.
Jesus Christ Superstar is een Amerikaanse film van Norman Jewison (1973) en een verfilming van de gelijknamige rockopera over de laatste weken van Jezus. De film kreeg een Oscar-nominatie. Ted Neeley werd in 1974 genomineerd voor een Golden Globe Award voor zijn vertolking van Jezus.
De film werd over het algemeen goed ontvangen, ondanks kritiek van enkele religieuze groeperingen.
Dit was dus weer een aflevering van “Christus op zondag”. Volgende keer weer van hetzelfde laken een hostie.
Woensdag begon met regen. Geen bui maar een malse regen waarvan de natuur alleen maar kan genieten. Tegen de middag was het weer droog. Echt afgekoeld voelt het niet. Dat kan nog een tijdje duren denk ik.
Door de hevige plensbui gepaard met wind van dinsdag hadden enkele takjes het begeven. Die heb ik met mijn schoeischaar weggewerkt. Gelukkig geen schade. In en rond Gent is het gisteren erger geweest.
Louis merkt het ook dat het ander weer geworden is. Gedaan met dutjes doen in de oude zandbak. Regen ziet hij niet zitten dus weer binnen slapen in een kartonnen doos.
We zijn alweer over de helft van deze maand – half oogst zoals het vroeger heette – en je kan het hier en daar al merken. Het valt op dat de avonden vlugger donker worden. Heel wat winkels zijn terug van verlof, ook al moet ik er voor de volledigheid bij vermelden dat er winkels zijn die pas nu verlof nemen.
Een tafereel dat we hier niet dikwijls zien. Louis en Kesha, hier ook gekend als het harige poesje van de buurvrouw, die elkaar eens niet in de haren vliegen, maar gezamenlijk naar iets of iemand zitten te staren. Het was toen reeds avond en iets frisser dan de dag zelf, dus daaraan zal het niet gelegen hebben. Na een tijdje besloot ik even te kijken wat hen zo bezig hield. Zodra ik mij vertoonde vloog er een duif vliegensvlug weg. Het was dus dit sappig brokje dat hun aandacht trok. Hebben zij pech en de duif geluk.
Goed dat we de katten hebben om over te schrijven op deze blog. Met die gasten valt er altijd wel iets te beleven dat de moeite waard is om te publiceren.
Vorige week startte ik met The Byrds een nieuwe reeks in “Muziek op zondag”. Thema voor deze maand en september zijn hits die een religieuze ondertoon hebben. Vandaag richten we ons op het oude testament.
Rivers of Babylon is een lied geschreven en opgenomen door Brent Dowe en Trevor McNaughton van de Jamaicaanse reggaegroep The Melodians in 1970. Het nummer werd echter populair door de coverversie van de Duitse discogroep Boney M. in 1978.
Boney M 1979 (Photo by Chris Walter/WireImage)
Het karakter van dit nummer vloeit vooral voort uit de letterlijk overgenomen Psalmen uit de Bijbel. Het bevat stukken uit Psalm 137:1, 3 en 4 en uit Psalm 19:14 of 19:15. Het betreft de Joden in ballingschap die aan de rivieren in Babel weemoedig terugdenken aan hun vaderland. Voor de Rastafari is dit nummer herkenbaar: De rivier is de Atlantische Oceaan, Zion is Afrika en Babylon is Amerika (het slaven-verhaal).
Dit was het dus voor deze zondag. Volgende week weer een greep in de Bijbel.