De dingen des levens !

De Sint-Bavokerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Staden behorende plaats Westrozebeke, gelegen aan de Dorpsstraat 47.

Waarschijnlijk stamt het eerste stenen kerkgebouw uit de 12e eeuw. Na de Slag bij Westrozebeke (1382), die voor de Vlamingen desastreus verliep, stimuleerde de bedevaart naar Onze-Lieve-Vrouw van Westrozebeke, een beeldje dat in 1383 van een boskapel naar de kerk zou zijn overgebracht.

In 1566 werd de kerk verwoest tijdens de Beeldenstorm, waarbij ook het beeldje vernietigd werd. In 1584 was de kerk hersteld en in het bezit van een nieuw beeldje.

Omstreeks 1740 werd de kerk afgebroken en vervangen door een classicistische pseudobasiliek. De -mogelijk vroeggotische- vieringtoren fungeerde nu als westtoren.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de kerk volledig verwoest, maar het beeldje was in 1915 al overgebracht naar de Sint-Michielskerk te Roeselare. Dit beeldje werd in 1920 teruggebracht en voorlopig geplaatst in een barak die als noodkerk dienst deed. Van 1920-1923 werd een nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp van A. Dugardyn.In 1924 werd het beeldje hierin geplaatst.

De huidige kerk is een bakstenen kerk in de stijl van de late gotiek, met een voorgeplaatste vierkante westtoren met vier hoektorentjes op de trans en geflankeerd door een traptorentje. Het is een driebeukige kerk waarvan de middenbeuk breder is dan de zijbeuken, uitgevoerd in gele baksteen. Het schip wordt overwelfd door houten spitstongewelven.

De kerk bezit het Mariabeeldje van 1584. De glas-in-loodramen zijn van de jaren ’20 van de 20e eeuw en beelden Sint-Jozef respectievelijk Onze-Lieve-Vrouw van Rozebeke uit.

Het orgel is van 1936 en werd vervaardigd door Jules Anneessens.

bron : wikipedia.

Groetjes.

🙂

Soms vallen de gekste dingen op als ik op Eva zit te wachten in de auto. Zo ook gisteren.

Groetjes.

🙂

Vandaag zijn we weeral maart. Volgens sommigen begint de lente nu. Of het werkelijk zo is zullen we ondervinden. Het kan nog sneeuwen in maart. Dus afwachten.

Gisteren dinsdag kreeg ik in de ochtend een telefoontje van een oudere dame of ik kon langskomen om haar te helpen in de tuin. Een half uur later stond ik ter plaatse. Het was inderdaad een ideale dag om te tuinieren. Heel wat dood groen opgeruimd. Zo voelt het aan of dat het inderdaad reeds lente is.

Groetjes en fijne dag.

🙂

Zaterdag reed ik met deze twee beren naast mij naar de Muizen. Die woonden tot voor kort in het huis van mijn moeder. Grote Muis wou die hebben en dat mocht. Ook hun stoel verhuisde mee.

Zondag met de Muizen naar de Mac gereden. Grote Muis was versleten en Kleine Muis ontzettende hoofdpijn. Hun éénjarige kleindochter/nichtje was komen slapen, maar van dit laatste kwam niets in huis. Blijkbaar had de kleine last van tandjes die hun weg zoeken. ZoonMuis en zijn lief hadden beloofd tegen de middag de kleine op te halen, maar het was uiteindelijk enkele uren later. De Muizen zater er door. Dan maar naar de Mac.

Fijne maandag.

🙂

Deze week las ik dat Mark Lanegan op 57 jarige leeftijd overleden is. De oorzaak is niet medegedeeld. Al was hij jarenlang verslaafd aan drank en harddrugs, de laatste 10 jaar was hij clean.

Bij de muziekliefhebbers was hij bekend als solo artiest. Voorheen zanger van The Screaming Trees en Queens of the Stone Age.

Lanegan begon zijn carrière als voorman van The Screaming Trees.

Lanegan hield zich bezig met solowerk en met samenwerkingen met andere artiesten. De eerste samenwerking uit 1990, The Winding Sheet, was een semi-akoestisch (Tom Waits-achtig) album samen met Nirvana’s Kurt Cobain en Krist Novoselic, Jack Endino en Screaming Trees-drummer Mark Pickerel. Oorspronkelijk was het de bedoeling om voor dit album bluescovers op te nemen samen met Kurt Cobain.

Lanegan wordt wegens zijn unieke, diepe, doorrookte stem een veelgevraagd gastzanger, onder andere op verschillende platen van Queens of the Stone Age (waarmee hij in 2002 ook op tournee gaat, met naast hem Dave Grohl op drums). Lanegan werkt vaak samen met grote namen uit de grunge en stonerrock.

Hij schreef ook boeken: “Sing backwards and Weep” over zijn muzikale leven en vriendschap met Cobain, en enkele gedichtenbundels, zoals “Leaving California”. Zijn laatste boek “Devil in a Coma” ging over zijn besmetting met het COVID-19 virus, zijn lange hospitalisatie en de nasleep van de besmetting.

Op 22 februari 2022 is Lanegan in de ochtend overleden in zijn huis in Killarney, Ierland. Hij was 57 jaar. Er is nog geen doodsoorzaak bekend gemaakt.

Dit was het dan weer voor deze zondag. Volgende week dan het thema voor maart 2022 : gitaarbands uit de 80’s en 90’s.

Groetjes.

🙂

Nu moeder terug is in haar woonzorgcenter te staden/Westrozebeke kan ik even de tijd nemen om eens rond te neuzen in dat dorp. Vandaag beginnen we met het voormalig gemeentehuis.

Westrozebeke is een dorp in de Belgische provincie West-Vlaanderen en een deelgemeente van Staden. Westrozebeke ligt iets ten zuiden van Staden-centrum en op ongeveer 10 km van Roeselare en 15 km van Ieper. Het dorp ligt op de heuvelrug Passendale-Esen, en ten zuiden van de dorpskern reikt het uitzicht op sommige plaatsen tot Ieper en zelfs tot het West-Vlaams Heuvelland, 30 km verder. Door de plaatselijke bevolking wordt van Rozebeke gesproken.

Meer over dit dorp kan je hier lezen.

Verder wens ik jullie een fijne en zonnige zaterdag.

Groetjes.

🙂

Vandaag is mijn moeder dus teruggebracht naar haar woonzorgcenter. Nu hopen dat ze goed herstelt.

Eva is vandaag ook naar de naailes op donderdag geweest. Het resultaat deze keer is een haarband. Volgende week geen les wegens krokusvakantie. Aan dergelijke vakanties denk ik niet meer wegens geen schoolgaande kinderen in huis.

Groetjes en tot de volgende.

🙂

Deze morgen kreeg ik een telefoontje van het ziekenhuis. Het was om te laten weten dat ons moeder donderdag aanstaande terug naar haar rusthuis kan. Dit betekent dat de wonden goed genezen en ze daar verder verzorgd kan worden.

Verder heb ik me onder andere bezig gehouden met het opruimen van haar kelder. Niet dat er veel instond maar daar beneden heb ik dus niets meer te zoeken. De rest volgt.

Ook heb ik een telefoon gekregen van de VDAB met de vraag of ik nog beschikbaar ben voor het onderhoud van tuinen. Een oudere dame waar ik vorig jaar regelmatig langs ging voor de tuin had beweerd dat ik niet meer wou komen. Klopt dus niet.

Tenslotte vernam ik het overlijden van Gary Brooker, zanger en pianist van Procol Harum. Destijds wereldberoemd met hun hit A whiter shade of pale. Deze laat ik hier nog eens horen.

Groetjes en tot de volgende.

🙂