Gisteren dan toch maar de kerstversiering tevoorschijn getoverd of beter gezegd : uit het tuinhuis gehaald. Daar staan die tijdens het jaar veilig opgeborgen. Een beetje laat misschien, maar laten we zeggen : beter laat dan ooit. Voor mij hoeft het eigenlijk niet, maar ik woon hier niet alleen.
Vandaag is het de kortste dag van het jaar. Dit betekent dus dat vanaf morgen donderdag de dagen weer beginnen langer te worden. Niet dat we dat vlug zullen merken. Met het huidige weer dat uit zware bewolking en regen bestaat is het zowat de hele dag duister.
Tijdens het bekijken van blogposts die in concept staan en waarmee ik niets aangevangen heb stootte ik op enkele post over “Foute” platenhoezen. Vandaag post ik er ene. Ik heb er nog enkele. Die post ik als ik merk dat er interesse is. Daar gaan we :
De afgelopen decenia zijn er platen over van alles en nog wat op de markt gegooid. Ook voor religieuze platen was en is er een markt. Denk maar aan gospel om eens een genre te noemen. Ook daarbuiten zijn er religieuze opnames verschenen. Daar zaten rare platenhoezen tussen. We zullen maar met de deur in huis vallen met deze :
Dat deze vrouw zich vingert tewijl ze fluit speelt in naam van de Heer vind ik in ieder geval een merkwaardige prestatie. Dit doe ik haar niet na ! Loretta Fudge, een naam om te onthouden !
Dat deze jonge deernen liever Jezus dan die jongen is duidelijk te merken. Omwille van Jezus houden ze hun handen zedig tegen hun iets te korte rok. De jongen met gitaar zal ook wel muziceren in name of the lord. Het kan natuurlijk zijn dat hij dat instrument na de fotoshoot opzij legde en een ander instrument ter hand nam voor de vleselijke lusten des duivels. Amen ?
Hij raakte haar aan. Duidelijk een geval van christelijk grensoverschreidend gedrag van dienen van hierboven. Waar hij haar geraakt heeft hebben we het raden naar. Hoe dan ook heeft ze aan de uitdrukking op haar gezicht te zien niet tegengesparteld. Misschien dat garde Punaize hier maar eens een onderzoek moet doen.
Bij zo’n evangelist mis ik alleen nog een revolver om het ware geloof duidelijk te maken aan zij die nog twijfelen en bijgevolge nog niet in den Heere zijn. https://youtu.be/rNJHcyx7Fqg
En moest je na dit alles toch nog twijfelen :
Ziezo dames en heren, dit was het voor deze aflevering van foute poezen, euh ik bedoel hoezen. Volgende keer staan jullie voor hetere poesjes in deze reeks met culturele en artistieke hoge waarde !
Zondagnamiddag zijn we eens tot bij mijn moeder geweest. Ze was blij haar “neefjes en nichtje” terug te zien. Toen ze tenslotte door had wie we waren zijn we met haar iets gaan drinken in het cafetaria.
Zondag was een koude dag en tegen de avond begon het te regenen. Gelukkig moest niemand van ons de baan op want met de regen op die vervroren bodem kan het beginnen ijzelen.
Noot : de auto doet het momenteel prima. Dat is een geruststelling. Nu wachten op de factuur.
In 2022 hebben we afscheid moeten nemen van enkele bekende en minder bekende muzikanten.
Wilko Johnson, (12 juli 1947 – 21 november 2022) was een Engelse gitarist, zanger, songwriter en af en toe een acteur. Hij was lid van de pubrock/rhythm and bluesband Dr. Feelgood in de jaren zeventig. Johnson stond bekend om zijn kenmerkende gitaarspelstijl die hij bereikte door geen plectrum te gebruiken maar fingerstyle te spelen. Dit stelde hem in staat om slaggitaar en riffs of solo’s te spelen en tegelijkertijd een zeer percussief gitaargeluid te creëren.
Johnson en Dr. Feelgood hadden invloed op de Engelse punkbeweging. Paul Weller zei over Johnson: “Wilko is misschien niet zo beroemd als sommige andere gitaristen, maar hij staat bovenaan. En er zijn veel mensen die hetzelfde zullen zeggen. Ik hoor Wilko op veel plaatsen. Het is een erfenis .”
Dit was het dan weer voor deze voorlaatste aflevering in 2022 van muziek op zondag.
De bromfiets van Grote Muis had onlangs tijdens de rit de geest gegeven. De handelaar kwam die ophalen en dinsdag werd die terug aan huis geleverd. Volgens grote Muis begrepen heeft had het iets met de ontstekingsspoel te maken. De foto nam ik terwijl ze benzine tankt. De tank van de bromfiets was leeg dus vroeg ze me om samen benzine te halen.
Met mijn auto is het huilen met de pet op. Donderdagmiddag merkte ik dat er weer koelvloeistof op de oprit lag. Voor mij was de maat vol. Dan maar een garagist raadplegen waar ik vroeger ook wel eens langs ging ten tijde van mijn Zafira. Ook al had ik geen afspraak of wat dan ook gemaakt, toch keek de man direct naar de auto. “Die auto mag de baan niet meer op in deze omstandigheden” liet hij weten. “De koelvloeistof spuit er gewoon uit !”. Ik kreeg een vervangwagen. Ook een Mokka zoals die waar ik mee rijd.
Thuis is ze druk bezig wenskaarten te maken die ze dan zal uitdelen aan familie vrienden en kennissen. Zo blijft ze bezig.
Verder was hier heel rustig. Grote Muis naar de apotheek gebracht. Zij zit met zware hoest. Komt daarbij dat ze erg boos op de huisartsenpraktijk geworden is en naar een andere dokter overgestapt is. Die schrijft heel andere medicijnen voor. Hopelijk werken die naar behoren.
Gisteren was het een koude dag. Goed gevroren en dat kon je merken aan het wit op de auto’s en daken. Dit weerbeeld voorspellen ze voor de rest van de week. Volgende week zou het dan weer warmer zijn.
Voor Louis mag het nu reeds warmer worden. Van zodra hij de zon ziet wilt hij naar buiten. Maar lang houdt hij het niet vol. Dan hangt hij letterlijk geplakt aan ons venster om weer binnen gelaten te worden. Annabel blijft lekker binnen en nestelt zich op de bank of op de vensterbank.
Ook ben ik gisteren met de auto naar de garagist gereden. Nu maar hopen dat het deze keer raak is en dat ik niet meer terug moet.
Vandaag zijn we de dertiende december ! Op zich betekent dit niets bijzonders ware het niet dat het vandaag precies 13 jaar geleden is dat mijn vader stierf. 13 december 2009 om precies te zijn. Het lijkt soms de dag van gisteren.
De middag moet ik om 13 uur bij de garagist zijn met mijn wagen. Nu hopen dat 13 een geluksgetal is en dat de wagen deze maal echt hersteld wordt. Ondanks dure herstellingen verliest hij nog steeds koelvloeistof. Toen ik hierover mijn beklag maakte (op vriendelijke manier) antwoordde de medewerker van de garage : “wij zijn ook maar mensen”. Now, ik ben ook maar een mens, maar dat betekent niet dat het geld op mijn rug groeit.
Zaterdag trok Eva met de trein naar Kortrijk waar haar broer (onze zoon dus) haar opwachtte om samen naar de kerstmarkt aldaar te trekken. Eva maakte van de gelegenheid gebruik om er een winkel op te zoeken waar ze stoffen verkopen die ze nodig heeft.
Zondag had Eva bezoek van een vriend die een verjaardagsgeschenk (zie foto) voor haar meegebracht had. Die vriend was met de trein gekomen. Dat betekende dat ik hem moest oppikken aan het station en hem later terugbrengen.
Nadien reed ik met Eva nog eens rond het centrum dat volledig afgezet was voor de kerstmarkt. Blijkbaar krioelde het van het volk. We besloten dan maar wijselijk naar huis te rijden.
Onderweg nog even getankt. De benzineprijs gaat beetje bij beetje terug omlaag, maar is nog hoog genoeg. Hopelijk gaat die prijs verder naar omlaag.
De dingen des levens ! 