De dingen des levens !

Schrijf een verhaal in 300 woorden zonder het gegeven woord te gebruiken, laat je jouw bijdrage achter in het reactie veld? Je hebt tot de 27e Januari de tijd om er een mooi verhaal van te maken. Ik en vele andere deelnemers kijken er naar uit.

Geesje heeft ditmaal gekozen voor RIVIERBEDDING

Nonkel Juul staat vlak bij de rivier op een strook kiezels en gras die volgens hem “strategisch nat” is. Bieke en Mieke zitten op een omgevallen boomstam en kijken toe hoe Juul een meetlint uitrolt dat meteen weer oprolt. “Het meetlint is verlegen,” zegt hij. “Dat moet je respecteren.” “Waarvoor meten we eigenlijk?” vraagt Mieke. “De breedte van het kabbelen,” antwoordt Juul. “Dat verandert per humeur.” De rivier glanst en doet alsof ze luistert. Bieke gooit een steentje. Plons. “Dat was een vrolijke plons,” zegt ze. “Noteer ik,” zegt Juul, terwijl hij in een schriftje schrijft zonder pen.

Er komt een eend aangewandeld, gevolgd door nog twee. Ze stellen zich in een rij op, duidelijk met verwachtingen. Mieke haalt een broodje tevoorschijn. De eenden knikken. “Zie je,” fluistert Juul, “georganiseerde maffia.”

Juul zet een pispot op zijn hoofd. “Veiligheidshelm,” legt hij uit. Hij stapt een pas achteruit, glijdt over natte stenen en maakt een sierlijke halve draai die niemand gevraagd heeft. Hij staat vlug weer recht . “Balans is een noodzaak.” Bieke applaudisseert overdreven. “Nog eens!”
“Wetenschap herhaalt zich,” zegt Juul, en glijdt alsnog uit. Eén sok wordt nat. De andere sok kijkt verontwaardigd. Mieke lacht zo hard dat ze haar broodje laat vallen. Een eend pakt het en rent weg. “Diefstal,” zegt Juul. “Maar met toestemming.”

Ze gaan zitten. De zon komt even door. De rivier maakt kleine geluiden, alsof ze giechelt.
“Conclusie?” vraagt Bieke. Juul denkt na. “Water wint altijd, eenden werken samen, en sokken hebben gevoelens.” Mieke knikt ernstig. “Dat lijkt me juist.”

Een roze flamingo drijft voorbij, niemand weet van waar die komt. “Gegroet,” zegt onze nonkel.
Ze blijven kijken tot de flamingo verdwijnt. Het kabbelen gaat door. onze vrienden ook.

Dit was het dus voor vandaag. Tot de volgende !

😉

Felix is nu al een tijdje bij ons en nog steeds leren we elkaar beter kennen. Toen hij in de zomer van 2024 bij ons binnen kwam en zich settelde was hij redelijk schuw. Eten geven en aaien mocht wel, maar daar bleef het bij. Toch leek hij het bij ons naar zijn zin te hebben.

Na meer dan een jaar bij ons te wonen en ons dus te kennen komt hij bij ons op schoot. Eerst bij Greet, nu ook bij mij. De foto is genomen terwijl hij spinnend bij mij op schoot zit.

Wat ons ook opvalt is dat hij het liefst eten van bij ons heeft zoals schellekes vlees of vis. Met kattenvoer heeft hij het soms moeilijk, maar als de honger het groots is……..

Nee, ongeluk heeft deze zwarte kat ons niet gebracht. Het is een lieve en dankbare kater die beseft dat hij het goed bij ons heeft na lang op straat te hebben moeten leven. Waar en bij wie hij vandaan komt zullen we wel nooit weten. Hij was niet gechipt wel gecastreerd.

Dit was het weer voor vandaag. Fijne dinsdag en tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Het is kerstmis jubelt Mieke
En het is kerstvakantie roept Bieke.
Krijgen we dan cadeautjes vraagt Flip.
Die liggen al onder de kerstboom zegt tante Martha.
Allemaal weggesmeten geld zeurt buurvrouw Erna.
Laten we maar samen kerstavond vieren zegt Oldman
Gezellig samen antwoordt Hans.

Zorg dat je de dag nadien niet met een overbelaste maag en kater opgescheept zit. Ik houd het in ieder geval sober.

Groetjes.

🙂

Gisteren vrijdag was het droog en nu en dan kwam de zon tevoorschijn. Ideaal voor mij om even de fiets te nemen en naar het centrum en de stationsbuurt te rijden.

Op de Grote Markt staat momenteel de chalet van Radio2. Een zender waar ik nooit naar luister. Ik luister liever naar Willy een zender die de betere pop en Rock van de afgelopen decenia ten gehore brengt. Best te vergelijken met StuBru. Willy is niet op FM maar op internet, hun app en DAB te beluisteren.

Vervolgens fietste ik richtng stationsplein. Daar kwam ik deze vreemde figuur tegen. Die liet net een versie van “Blowing in the wind” op de mensen los. Geen idee of dit iets met kerstmis te maken heeft, maar niemand die daar op let.

Zo had ik weer een en ander om hier op jullie los te laten. Fijn dag/prettig weekend en tot de volgende.

🙂

Als ik ’s avonds ergens naar toe moet neem ik het liefst de fiets. Eerst controleren of de lichten voor en achter het doen, fluo hesje aan en daar ga ik. Zorgen dat ik ten alle tijde goed zichtbaar ben in deze duistere momenten.

Jammer genoeg denkt niet iedereen er zo over. Heel wat (jonge) lui met donkere kleren en zonder fietslicht. Geen wonder dat een automobilist zich nu en dan een hoedje schrikt.

Het centrum en de stationsbuurt zijn dan heel feestelijk verlicht. Zo ook het reuzenrad. Daar stond ik even bij stil om het op de foto te krijgen. Ondertussen komt de geur van friet en braadworst me tegemoet, maar die laat ik links liggen.

Fijne dag verder en tot de volgende.

😉

Nabij het ziekenhuis AZ Delta bevindt zich het Westwingpark. Het park bevindt zich op grondgebied Roeselare nabij deelgemeenten Rumbeke en Oekene en grenst aan de stad Izegem. Westwing Park is een modern kantorenpark gelegen op een strategische locatie in de provincie West-Vlaanderen. Het park ligt op de kruising van de E403 snelweg en de rijksweg Roeselare-Izegem, waardoor het gemakkelijk te bereiken is vanuit alle hoeken van de provincie. Onder andere de lokale televisiezender Focus/WTV en de politie RIHO hebben daar hun stek.

Het meest opvallende gebouw is echter de Westwingtower. Een blokkendoos waar je niet naast kunt kijken. Duidelijk zichtbaar van op de parking van het ziekenhuis. Ik kon het niet laten vlug even mijn telefoon te nemen en een foto te nemen.

Zo hebben jullie weer eens een ander zicht op Roeselare en omgeving.

Fijne dag.

🙂

Vrijdagmorgen stond Eva op met darmklachten, maar dat ging vlug weer over. Dan toch maar naar haar tijdsbesteding. Rond de middag kreeg ik telefoontje of ik haar kon ophalen. Ze voelde zich niet zo lekker. In de namiddag moest ze enkele keren overgeven. Een virus zo dachten we.

Zaterdag hield ze zich rustig maar at niets en moest nog eens overgeven. De buikpijn bleef, maar was draaglijk. Zondag idem. We begonnen ons toch een beetje ongerust te maken. Rond de avond kwam de verpleegster van het witgele kruis langs voor de pillen die Eva neemt. Die vond het verdacht en raadde ons aan om naar de wachtpost nabij het ziekenhuis te gaan. We maakten telefonisch een afspraak. Om 21 uur werd Eva verwacht.

Na Eva onderzocht te hebben besloot de arts om haar door te verwijzen naar de spoed die zich in hetzelfde gebouw bevindt. Daar werd vastgeteld dat de blinde darm ontstoken was en reeds een gaatje vertoonde. Haar bloed bleek ook al aangetast. De chirurg werd opgebeld en die kwam onmiddelijk naar het ziekenhuis. Het was ondertussen middernacht.

Momenteel is Eva aan het herstellen en mag vandaag of morgen terug naar huis.

Wat eerst een virus leek eindigde dus op de operatietafel. Het kan verkeren.

Tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel /

Ik heb een boek gelezen over een meisje dat een vliegend tapijt heeft zegt Mieke.
Daar wil ik ook wel eens mee vliegen, naar een ver land droomt Bieke.
Pas dan maar op dat je weer niet bij die sjeik terechtkomt zucht nonkel Juul.
Allemaal onzin. Vliegende tapijten bestaan niet zegt nicht Irene.
Ah een mens mag toch dromen ? bedenkt Oldman.
Waarover droom jij dan wel ? vraagt Flip.

Wel een beetje koud nu om zo gekleed naar verre landen te vliegen vind ik, maar inderdaad, een mens mag dromen, nietwaar ?

Fijne maandag en tot de volgende.

🙂

Nadat ik Roelevard even van dichtbij bekeken had reed ik naar de vlakbij gelegen spoorwegtunnel. Tijdens de bouwwerken was die volledig afgesloten. Nu is hij weer open voor voetgangers en fietsers. Via deze tunnel is de afstand tussen stationsdreef en Trax klein.

De tunnel is versierd met murals en graffiti. Soms vraag ik mij af waar je de grens trekt tussen mural en graffiti. In ieder geval fleurt het de omgeving op.

Nu de tunnel terug open is is het een plezier om daar te fietsen. De verbinding tussen de omgeving van het station en buurgemeenten Beveren en Rumbeke zijn uitstekend te noemen. Het nodigt uit om de fiets te nemen als je met de trein of bus hier aankomt.

Nog enkele foto’s kan je hier bekijken.

Dit was het dus weer voor vandaag. Fijne vrijdag en tot de volgende.

🙂

In het verleden heb ik hier regelmatig geschreven en foto’s getoond over Roelevard, de building die momenteel de hoogste van Roeselare is.

Onlangs verdwenen de laatste hekkens zodat ik er van uit ga dat het grote werk volledig af is. Dat was voor mij een reden om daar eens rond te fietsen. Er is al een bank gehuisvestigd en ook Motena is er in getrokken. Hier en daar zie ik dat er appartementen bewoond zijn. Dus ik vermoed dat tegen de lente er veel leven zal te bespeuren zijn. Nu is het er nog doods.

De architectuur is hier en daar speciaal. Mooi modern voor wie er van houdt.

Vooraleer naar Opstap te trekken voor een pannenkoek met warme chocolademelk wou ik nog iets bekijken daar in de buurt. Dat is voor de volgende post.

Alle foto’s die ik daar maakte kun je hier bekijken.

Fijne donderdag en tot de volgende.

🙂