De dingen des levens !

Over Louis valt weinig te vertellen behalve dat hij zowat heel de tijd op het vensterbank ligt te slapen of te suffen. Genietend van de warmte uit de radiator onder hem. Nu en dan wilt hij naar buiten, maar dat buiten zijn duurt hooguit 5 minuten. Dan klopt hij op de ruit met zijn poten zo van : “LAAT ME BINNEN !”. Vervolgens wilt hij een hartige hap om tenslotte terug op het vensterbank plaats te nemen.

Annabel haar vacht komt beetje bij beetje terug. Nu en dan heeft ze last met haar evenwicht, maar ze eet en slaapt goed. Wel wilt ze veel aandacht van ons. Ze wilt bij één van ons op de arm of de schoot. Dan valt ze al spinnend in slaap tot ze wakker wordt van de honger. Ze is 16 jaar oud en die operatie aan de tanden heeft haar een ferme klap gegeven. Afwachten hoe ze verder evolueert.

Dit was dus een kattenblog op vrijdag.

Groetjes en tot de volgende.

🙂

Onlangs kwam ik op facebook onderstaande foto tegen. De foto werd genomen na een workshop knife defence waar ik aan deel genomen had. Ook al weer 7 jaar geleden. Tijdens het nemen van de foto ben ik druk bezig met een dame die nog niet wil ophouden met de workshop. 🙂

Het is ondertussen zo’n vijf jaar dat ik opgehouden ben met karate en kobujutsu. De zin om ooit terug te starten met dergelijke gevechtsporten is er niet meer. Ik zie me niet meer opdraven voor welke “grootmeester” of “sensei” dan ook. Ik durf zelf zeggen/schrijven dat ik niets meer moet weten van welke vorm van geweld, agressie of wat dan ook, desnoods verpakt in een sport.

Tijden veranderen, mensen dus ook. Om te eindigen een filmpje dat ik vroeger al eens getoond heb, maar het blijft grappig.

Fijne donderdag en tot de volgende !

Oss !

🙂

Gisteren was het een echte duistere dag. Geen enkele opklaring of zon. Gelukkig was er van alles te doen zodat ik niet op dat weer moest letten.

De dag begon met de wekelijkse boodschappen voor Opstap. Eerst naar de Colruyt en dan naar de Aldi. Achteraf de boodschappen opbergen en de rekeningen aan de verantwoordelijke geven.

Kort na de middag Eva naar Opstap brengen voor de tweewekelijkse breiclub aldaar. Vervolgens met Greet richting Izegem, Sint Jozefkliniek, om haar kapotte kies te laten verwijderen. Dit was in een oogwenk gebeurd zodat we vroeger dan verwacht terug thuis waren.

Rond 4 uur nog maar eens richting Opstap om Eva op te halen. Ook even langs bij de apotheker voor de pijnstiller die de arts voorgeschreven had. Hopelijk heeft Greet die niet erg veel nodig.

De foto’s nam ik in de buurt van Opstap. De werken aan Roelevard zijn nog steeds bezig. Op de onderste foto kan je goed zien hoe donker het reeds was rond 4 uur. Hopelijk zien we vandaag de zon.

Fijne woensdag gewenst.

🙂

Zondagmorgen werd ik opgebeld door Kleine Muis. Het was van de begrafenis van haar moeder dat ik haar nog gesproken had. Die begrafenis was 5 oktober, twee maanden geleden dus. Of ik haar en haar vriendin naar het huis van de Sint kon brengen. Ze moesten daar zijn om te helpen met de sint en de pieten die er die dag kinderen ontvingen.

Tijdens de rit vernam ik dat het nogal moeizaam verloopt met het regelen van de erfenis. Daardoor blijven bepaalde rekeningen onbetaald zodat Kleine Muis dreigt letterlijk in het donker en koude te belanden. Het OCMW volgt alles op, maar kan voorlopig niets doen. Gelukkig mag ze in de sociale huurwoning blijven wonen tot in 2026. Momenteel gaat ze nog naar school. Op het einde van het schooljaar krijgt ze haar getuigschrift. Wel is ze van plan het zevende jaar te volgen.

In de avond heb ik hen opgehaald en zijn we “zoals in vervlogen dagen” even langs geweest bij de Mac voor een vette hap. Zo blijft Grote Muis ergens nog verder leven in ons doen en laten.

Groetjes.

🙂

Zondag vlak voor de middag viel zoals voorspeld de sneeuw. Ik fietste net naar huis en leek dra een sneeuwman op de fiets. De ijskoude wind deed de rest. Gelukkig bleven de straten vrij van sneeuw. Alleen de struiken en gras kregen een mooi wit tapijt. De daken van de huizen ook trouwens, maar daar rijd ik niet op. Ik ben tenslotte de sint niet. Even een foto van achter ons huis.

Dit beeld doet me aan het lied van Jan De Wilde denken wat ik hier laat horen : Eerste sneeuw !

Rest mij jullie een fijne maandag toe te wensen.

🙂