Afgelopen zondag ging ik even naar het kerkhof om te kijken of alles naar wens verlopen was met de urne van mijn moeder. Van de gelegenheid maakte ik gebruik om ook nog eens door het oude gedeelte te wandelen.

Daar bevinden zich oude graven en grafkelders, waarvan de meeste al lange tijd niet meer onderhouden worden. Dat is duidelijk te zien: het verval heeft er stilaan zijn intrede gedaan. Toch heeft die vergane glorie ook iets bijzonders. De verweerde grafstenen en verwaarloosde graven geven het oude kerkhof een aparte sfeer, alsof ze allemaal hun eigen verhaal uit een ver verleden met zich meedragen.

Op een bepaald moment viel mijn blik op deze grafkelder. Vooral de deur sprak tot mijn verbeelding. Ik moest meteen terugdenken aan mijn verhalen over Annabel, het levende lijk van een meisje dat samen met haar ouders op het kerkhof van het dorp woont. Wie weet, wonen ze hier wel, dacht ik bij mezelf. Het zou zomaar kunnen!

Eigenlijk zou deze grafkelder perfect passen in een Halloweenverhaal. De omgeving heeft alvast de juiste sfeer: een oud kerkhof, vervallen graven en een mysterieuze deur waarachter zich van alles zou kunnen afspelen. Je hoeft er niet eens veel fantasie voor te hebben om je af te vragen wat zich daar allemaal zou kunnen verschuilen.

Ondertussen duiken hier en daar alweer de grijnzende pompoenen op, als teken dat Halloween in aantocht is. Maar daar doen wij niet aan mee.

Alvast een fijn weekend gewenst en tot de volgende.

🙂