Gisteren deed ik, zoals elke week, de boodschappen voor VOC Opstap. Omdat ik ondertussen goed weet waar de meeste artikelen in de rekken liggen, stond ik in een mum van tijd aan te schuiven aan de kassa.
Nadat mijn kaart gescand was, begon de kassierster aan haar werk. Eén voor één werden de producten gescand en in de andere kar gelegd.
“Werk je nog bij de stad?” vroeg ze plots.
Ik keek verwonderd op. Ken ik haar? vroeg ik mij af. De vrouw zag mijn verbaasde blik.
“Karate,” antwoordde ze.
Nu wist ik het nog altijd niet. Daarna begon ze over mensen en gebeurtenissen uit de karateclub. Toen viel mijn eurocent. Samen met haar zussen was ze destijds lid van de eerste karateclub waar ik zelf ook een tweetal jaar lid van ben geweest. Dat moet ergens in 1988 of 1989 geweest zijn, als ik het mij goed herinner. Het gebouw waarin we trainden staat momenteel te koop. Dit behoort dus ook tot het verleden.
Nadat alle producten gescand waren en ik betaald had, namen we afscheid. Na bijna veertig jaar nog herkend en aangesproken worden: daar zou je voor minder verbaasd van opkijken. Blijkbaar blijft mijn karateverleden toch telkens weer de kop opsteken.
Fijne woensdag en tot de volgende.
🙂
De dingen des levens ! 
Dan kun jij je goed verdedigen als het moet met die karate! Blijven oefenen, je weet maar nooit met die robots bij nonkel Jule en zo en bij dikke Annie.
LikeLike
Toch een compliment voor je dat ze je nog kent, je bent dus niet veel veranderd in je gezicht.
Dat is het leuke van aan de kassa te betalen, je spreekt iemand. Hans
LikeLike
ja, zo komen er ineens weer herinneringen naar boven, en dat kan fijn zijn.
LikeLike
Leuk dat je nog steeds herkend wordt. Wellicht ben je niets veranderd. 😉
LikeLike
Ik ken nog heel veel mensen, maar vergeet de namen.
LikeGeliked door 1 persoon
Ik ken nog heel veel mensen, maar vergeet de namen.
LikeGeliked door 1 persoon
Ik denk dat mannen minder veranderen dan vrouwen, ze doen ( meestal) niet aan make-up,aan modegrillen en steeds weer verschillende kapsels. 😉
LikeGeliked door 1 persoon
blijkbaar ben jij minder veranderd dan zij.
goed gedaan hoor.
LikeGeliked door 1 persoon
Zo’n onverwachte ontmoetingen kruiden je dag vind ik 👍
LikeGeliked door 1 persoon
herkenning
een goed moment Suske
LikeLike
Niet zo heel veel veranderd dus.. ikzelf herken eerder mensen van vroeger dan dat ze míj herkennen.
LikeGeliked door 1 persoon
wauw, na al die jaren, je zal nog niets veranderd zijn
LikeGeliked door 1 persoon
Wat leuk. Het zegt ook veel over je jeugdigheid die je hebt bewaard.
LikeGeliked door 1 persoon
Het is niet het verleden, denk ik, maar de indruk die je naliet. 🙂
LikeGeliked door 1 persoon
Ik wordt ook nog steeds herkend als de bassist van een band uit Goes. Best grappig. Ben tenslotte toch ook 40 jaar verder, en de band is allang niet meer.
LikeGeliked door 1 persoon
mogge Suske
dat is zoals al gezegd , een groot compliment , na zoveel jaren nog herkent worden
geniet de dag
LikeGeliked door 1 persoon
Dat is een leuk complimentje als je na ca. 40 jaar nog steeds wordt herkend. Ik zou bijna gaan denken dat je zonder er iets over te vertellen nog dagelijks aan je conditie te werkt. 😅
Fijne dag verder.
LikeGeliked door 1 persoon
Soms vergeten mensen geen gezichten 😊
Aum Shanti
LikeGeliked door 1 persoon
Ja heel eigenaardig soms. Ik heb dat ook al eens gehad dat iemand mij herkend en zelf weet je niet wie die persoon is.
LikeGeliked door 1 persoon