Toen ik onlangs rond wandelde in het centrum van Rumbeke terwijl Eva gitaarles volgde stootte ik op dit beeld :
Het was een beeld van niemand minder dan een vroegere leerkracht van mij, namelijk Michel Lyssens. I
Ik was twaalf toen ik bij hem op de schoolbanken terecht kwam. Hij was toen gekend als broeder Michel. Hij was niet een doorsnee broeder zoals je in die dagen had. Hij had een heel aktief leven. Onder meer had hij een groep mimespelers rondom hem. Kortom een heel kunstzinnig mens. Zijn lessen Nederlands waren nooit saai.
Vele jaren later vernam ik dat hij uit het kloosterleven getreden was en een gezin had gesticht. Hij was beeldhouwer geworden gespecialiseerd in vrouwelijk naakt. Ooit heb ik hem bezocht in zijn atelier. Daar zijn zoon enkele jaren lid geweest is van de karateclub habben we nog min of meer contact.
Je mag zeggen dat dit beeld herinneringen heeft laten naar boven komen.
Dit was het voor vandaag. Geniet de dag en tot de volgende.
🙂
De dingen des levens ! 
Dus jij stootte op dit beeld..? toch niks kapot gemaakt hoop ik.. ik mis wat onderdelen van die poortwachtster..! 😆
Geintje hè.. leuk dat het beeld jeugdherinneringen op deed borrelen!
Deze beeldhouwer is zeker mooie herinnering eraan. Kloosterleven hebben ook meegemaakt. Dit zie niet zoveel meer kloosters. Fijne dag verder.
Ja een mooi doorleefd werk. Een man met een visie en kunstzinnig.
Als je ergens ongelukkig bent moet je er weg gaan
Die was zijn roeping duidelijk misgelopen
Mooie herinneringen en een bijzonder verhaal van die docent/beeldhouwer.
mogge Suske
ja zo kan een beeld , herinneringen naar boven halen
een kloosterling die Nederlands onderrichte
maar ook een voorliefde had voor vrouwelijk naakt
van dat laatste zal er weinig voorhanden zijn geweest in dat klooster , dus ik vermoed dat ie daarom er weg ging , toch
geniet de dag
🙏👍
Aum Shanti
Toch wel een belangrijk iemand als zijn kunstwerken ten toon gesteld worden.