Gisteren schreef ik dus dat ik zondag naar de Moorseelsesteenweg gefietst was waar ze ter hoogte van het Sterrebos de straat volledig vernieuwd hebben.
Net toen ik stopte om enkele foto’s te nemen kwam een koppel dichterbij. “Wie we daar hebben” hoorde ik de man zeggen. Ik keek op en herkende ze onmiddellijk. Het was een koppel dat ik kende van tijdens mijn vorig leven als karateka.
Beiten waren blij me terug te zien. “Da’s lang geleden” zei de man. Voor ik het goed en wel besefte waren we bezig herinneringen op te halen. Ook vroeg ik hoe het nu gaat met de club. “We worden allemaal een jaartje ouder” begon hij. Blijkbaar trekt de club geen jong bloed aan. Tenslotte vroeg ik hoe het met de jeugdafdeling gaat. “Jij wordt gemist maat. Zonder jou en je naamgenoot was het over. Er komen nog kids, maar het is niet meer zoals vroeger. De huidige trainers vinden het meer dan genoeg, maar nogmaals zoals vroeger is het niet meer”.
Ik nam afscheid en reed verder. Enkele foto’s en terug naar huis. Dat laatste wat hij gezegd had spookte door mijn hoofd. Geen idee dat ik destijds zoveel betekende. Het is 10 jaar geleden en wat geweest is is geweest. Ik zie mezelf niet meer in zo’n wit kostuumpje rondhuppelen. Maar zijn woorden hebben toch ergens deugd gedaan.
Dit is het voor vandaag. Tot de volgende !
😉
De dingen des levens ! 
Heel fijn om horen dat je gemist wordt. Dat doet heel erg deugd, ook nog na tien jaar
Ik kan geloven dat de waardering deugd deed. De dag van vandaag wordt alles bekritiseerd.
Verenigingsleven zakt op alle fronten wel een beetje in., maar als er vertrouwde gezichten verdwijnen gaat dat dubbel zo snel. Maar om alsnog waardering te krijgen is natuurlijk fijn.
Mijn broer wordt dit jaar 70 en judoot z’n hele leven al en geeft ook les.. hij heeft ook al een ere-dan gekregen. Hij scheidsrechterde ook bij wedstrijden, maar daar is ie wel mee gestopt. Ik denk niet dat ie z’n judopak snel een ‘wit kostuumpje’ zal noemen.. beetje denigrerend hoor.. zulke sporten kun je best lang blijven doen.. en lesgeven al zéker. Dan doe je iets goeds voor de jeugd, die anders wellicht alleen maar op hun schermpje zitten te turen. Maar goed.. jij hebt het nu druk met ándere mensen te helpen natuurlijk. 😉
Ik heb hetzelfde met de judo. Ik heb wel nog het pak, maar ik zie me dat ook niet meer aantrekken.
mogge Suske
leuk zo’n ontmoeting
maar de club niet meer zoals in jouw tijd
je kreeg nog een mooi compliment
terug op de mat zien ze je niet
geniet de dag
Je ziet het eigenlijk overal. Meestal fuseren de verenigingen dan. Dat zie je ook met de voetbal verenigingen
Zoals je schrijft het is verleden tijd. Je hebt er veel aan gehad en nu zijn er andere dingen om je zinnen op te zetten.
Ik denk er ook niet meer aan want ik heb het volledig achter me gelaten.
Aum Shanti