Toen ik gisterenmiddag een telefoon kreeg van het WZC van mijn moeder nam ik ook, maar hoorde geen geluid. Kort na elkaar werd nogmaals door het WZC naar mij gebeld. Weer absolute stilte. Dan maar eens testen door naar Eva’s telefoon te bellen terwijl we beiden in de woonkamer stonden. Het bleek dat Eva mij kon horen, maar ik haar niet. Bizar. Dan maar de instellingen onder handen genomen. Niets dat mij kon helpen.
Nadat ik Eva naar haar tijdsbesteding gebracht had ging ik even langs bij de winkel van de provider. Daar heb ik de gsm gekocht. De man achter de balie zag twee mogelijkheden : of de SIM kaart of de microfoon naar de vaantjes. Eerst maar even een nieuwe kaart en jawel, de telefoon deed het weer.
In de late namiddag kreeg ik een telefoon van het vredegerecht. Of ik even wil langskomen. Afspraak woensdag 4 februari. Volgende week leest u het verslag van dit onderhoud.
Foto : in de buurt van het vredegerecht.
Groetjes en tot de volgende.
🙂
De dingen des levens ! 
Telefoon doet het weer, da’s mooi. Ik ben benieuwd naar je verhaal over het bezoek aan de vrederechtbank.
Toch maar weer een paar redenen om bezorgd te zijn (ik zou nu al stress hebben voor volgende week), maar ja, al bij al een geluk dat het “maar” de simkaart was.
Ik geloof zelfs dat ik “ooit” al eens een andere simkaart moest gaan halen. 🤔
Het vervangen van de simkaart is financieel beter te doen dan een of andere reparatie. Fijne dag verder.
soms lukt het ook wel om de telefoon terug op te starten maar bij jou zal er meer aan de hand geweest zijn
mogge Suske
daar had je geluk
hopelijk bij het gerecht ook
geniet de dag
Al een geluk dat het maar de simkaart was.
Aum Shanti