In mei 2026 zal het vier jaar geleden zijn dat ik stopte met werken. Sindsdien geen dag verveeld. Zo ook de afgelopen dagen. Er is altijd wel iets of iemand die mijn aandacht opeist. Gelukkig is er nog genoeg me-time.
Vandaag was weer zo’n dag. In de morgen boodschappen doen voor de VOC Opstap. Rond de middag met Eva naar de dokter voor voorschriften. Vervolgens na de middag met Eva richting de naaicursus. Bleek dat die door omstandigheden niet doorging. Dan maar terug huiswaarts. Buurvrouw stond me op te wachten. Zij moest naar het ziekenhuis voor een controle. Ze wou wel rijden, maar durfde niet alleen. Of ik mee wou naar het ziekenhuis. Zo zou ze meer op haar gemak zijn tijdens de rit. Gelukkig moesten we daar niet lang wachten. Om te eindigen naar de apotheek met de voorschriften van Eva.
Morgen ben ik weer met iemand op stap. Nee, ik val nog steeds niet in een zwart gat. Gelukkig maar.
Groetjes en tot de volgende.
🙂
De dingen des levens ! 
Gelukkig ben je niet in een zwart gat gevallen, het betekend wel dat je tijdens je werkzame leven ook al actief was naast je werk.
Je bent ook voor vele goed bezig. Hans
Jij bent een soort ankerpunt in Roeselare waar mensen vrijwel nooit tevergeefs een beroep op doen. Dat doe je goed!
Volgens mij ben jij iemand waar vele naasten op terug kunnen vallen. Dat is goud waard.
Vriendlief is pas vier máánden met pensioen.. maar ik geloof niet dat hij er moeite mee heeft.. en dan doet ie nog niet eens al die vrijwillige taken die jij op je neemt..! 😉
Ik heb soms tijd te weinig
Spijtig duurt een dag maar 24 uur 🤣😊
Aum Shanti
Moet allemaal niet op werk gaan lijken, maar ik geniet van alle avonturen
De tijd? Zwijg me er van. Ik heb me deze week gerealiseerd dat wij in oktober 10 jaar op pensioen zullen zijn. En ik zal mijn eigen blog moeten gaan lezen om te weten wat we al die jaren gedaan hebben. 🤔
mogge Suske
jij doet veel en goed werk , nu je niet meer werkt
denk ook niet dat jij weet wat vervelen is
rustige avond groet
hopelijk heb je nog leukere momenten dan naar het ziekenhuis weg en were te rijden.
De mensen in jouw buurt mogen blijven zijn met iemand die altijd voor iedereen klaar staat.
Zonder jou kunnen ze Roeselare wel opdoeken. Dat is natuurlijk een grapje, maar ik weet wel dat jij heel veel mensen blij maakt.
Dat zwarte gat zal nu vast ook niet meer komen. Je hebt je ritme gevonden, er is altijd wel iets om handen. Je betekent nog steeds veel voor een ander, en dat is belangrijk.
Ik ben nu anderhalf jaar met groot verlof. De sociale contacten mis ik wel; mijn leven is erg stil geworden. Ik heb te veel gewerkt en buiten mijn werk nauwelijks iets opgebouwd. Geen verenigingen, geen clubs. Ik ben van nature een eenling, en dat voelt voor mij goed. Maar mijn werk gaf me elke dag een schop onder mijn kont, en die deed me goed. Maar ach, wat is de rust en vrijheid toch zalig.
Op de zelfde manier blijven verder doen !
Sinds ik met pensioen ben, heb ik me nog geen seconde verveeld
en ben van plan om dat ook zo te houden 😎
Manlief is al 20 jaar thuis en snapt niet dat hij ooit tijd had om te gaan werken 😉
heel fijn dat je jou niet verveeld na je pensioen. Soms hoor je wel andere verhalen.