Het is weeral tijd om de week doormidden te zagen.
De kleine op de foto heeft alvast zijn deel in het werk gedaan.
Ik vermoed dat hij een stuk boom op zijn hoofd wegdraagt.
In zijn tijd was het leven nog simpel.
Toen had je nog nonkel Juul die op woensdag je matras kwam keren.
Vraag me niets over die kleine, ik heb er geen benul van.
Of hij familie is weet ik niet.
En wanneer de foto genomen is weet ik ook niet.
Lang geleden is het in ieder geval.
Groetjes.
🙂
De dingen des levens ! 
Wie of waar het ook is… het is een leuke foto 🙂
Toen was het leven nog heel gewoon !
Kinderarbeid en hondenkarren waren toen nog helemaal niet zo bijzonder. Sterker nog, soms zeer ingeburgerd. Maar hopen dat het kind goed is terecht gekomen….
Ja het leven was (misschien) nog simpel! Knappe foto. Waar is de tijd van nonkel Juul die de matrassen draaide 🙂 nonkel Juul en Gerda???
Pingback: De kleine boller – grensgevallen
Bij afwezigheid van nonkel Juul hebben we matrassen gekocht die niet gedraaid mogen worden, je moet wat!
En nu staat het weekend alweer voor de deur.
Vrolijke voorjaarsgroet,
Goede morgen Suske.
Wat een leuke foto uit de oude doos alweer, heel intrigerend ook want waarom werd deze opname gemaakt? Jij weet het ook al niet, dus we blijven op onze honger zitten, helaas…
De kleine toen heel hard werken met kleine boomstam op de hoofd dragen. Schattig foto.
Toch leuk zo een foto te zien.
Aum Shanthi
ja, waar is de tijd, matras keren op woensdag :o)
Een @->- voor jou.
ja, even model staan voor de foto was er niet bij, er moest gewerkt worden!
Dat maakt de foto er niet minder bezienswaardig. Het zou zomaar een inleiding tot een verhaal kunnen zijn…
Wel een leuke foto in elk geval. Er zit zoveel nostalgie in.
ja die foto is van vele week door de midden terug
Lijkt me eigenlijk best een leuk idee om hier een verhaal bij te verzinnen.
Toen was het leven veel rustiger, geen mobieltjes en pc’s.
Je speelde de hele dag buiten en een blok hout gaf alles wat je nodig had in je spel. Hans
ik dacht ook aan een stuk hout Suske
leuke foto uit de tijd van toen..
Het moet wel lang geledn zijn, het schortje ken ik niet. Noemden ze het een boezelaartje?
geen idee maar zou kunnen, ik heb boezelaar even gegoogled. Het is een soort schort.
Maar zo schoon zeg! Wat krijg ik zin om een verhaal bij deze prachtige foto te verzinnen!
ga je gang, kopieer de foto gerust en leef je uit op je blog.
O, dank je! Het is niet voor direct, maar het komt wel…
Het is in ieder geval lang geleden dat kinderen dit soort schortjes droegen, jongens zowel als meisjes.het zou ook een soort ketel kunnen zijn die het kind op het hoofd draagt, leuk hoor dit soort oude foto’s.
Zo’n schortje had ik ook nog.
Wat een leuke foto Suske, inderdaad dat jammer dat je er niet meer over weet.
Een prachtfoto…jammer dat je de achtergrond ervan niet kent…