Een verhaal met een geurtje op woensdag.
Een roestige bak op wielen stopt voor de deur.
Met veel moeite kruipt de oude dokter Vanderspuyt uit zijn wagen.
Hij zet zijn bril recht op de kromme neus vooraleer aan te bellen.
Met zo’n patiënt als nonkel Juul weet je maar nooit.
De laatste keer dat hij hem onderzocht heeft was toen hij met een gezwel rond zijn aars zat.
Nonkel had last van aambeien en dacht van dit ongemak verlost te geraken door eer eens in te prikken met zijn bajonet van tijdens den eerste wereldoorlog.
Tante Martha : Er klopt iemand op de voordeur, de bel zal weer kapot zijn.
nonkel Juul : ik moet van niemand iets hebben en iets krijgen van mij doen ze ook niet. Maak dat dien schooier maar duidelijk.
Tante Martha : het is de dokter maar hoor vent, hij komt je onderzoeken.
nonkel Juul : als ik beter moet worden dan…
View original post 722 woorden meer
De dingen des levens ! 
Einen schönen Tag wünsche ich hoffe es geht wieder besser,wünsche ein gutes Wochenende Gruß Gislinde
De woensdag is ondertussen voorbij mét één vaste waarde: de knap geschreven, heerlijke verhalen van Nonkel Juul waar ik elke week weer van geniet. Bedankt dus Suske!
mogge Suske
ik kan mij mijn laatste blauwe oog niet herinneren 😉
maar vind dit wel een goede wijze van genezen , beter dan die dokter hier boven 😉
ja niet te lang naar al dat moois staren , of je daar dat nare staar van kan krijgen betwijfel ik 🙂
Eau de cologne ontsmet en ruikt ook beter.
Ik wens alle zieken beterschap, en de gezonde mensen, kop op!
Dat ruikt behoorlijk.
Hopelijk komt hij dat te boven
Ook de sterken gaan soms FF onderuit…..
Hoop niet dat dit de laatste woorden van nonkel Juul zijn. Hans