Het is reeds donker en het regent als we de auto voor het huis van Kleine Mama parkeren. Het is vrijdag in de late namiddag. Grote Muis en Kleine Muis gaan de avond en de nacht bij Kleine Mama en de Grote Baas doorbrengen. Kleine Mama is op korte termijn aan beide handen geopereerd en kan zich maar moeilijk behelpen. Gelukkig is buurvrouw Moetje er ook nog om een handje te helpen. Sluipertje komt nu en dan ook wel even helpen maar moet het zelf ook rustig aan doen. Hij is net terug uit het ziekenhuis waar men een ader in zijn lies doorgeblazen heeft. Moeder en dochter Muis zullen de dames gezelschap houden gedurende een deel van het weekend.

De regen valt met bakken uit de hemel terwijl we aanbellen. Er kan niet rap genoeg opengedaan worden maar Sluipertje kan zich niet goed verplaatsen door die hechtingen die nogal hinderen bij het stappen. Kleine Mama is tevreden dat we er eindelijk zijn. Ze ligt lang uitgestrekt op de grote zetel. Om het zich gemakkelijk te maken heeft ze slechts haar korte slaapkleedje aan. Nog zo handig als ze alleen thuis is en dringend moet. De tattoo op haar linkerborst is duidelijk zichtbaar. “Moest ik koffie gezet hebben? Met die hechtingen gaat het nog niet hoor. Anders zet Sluipertje wel koffie” We maken haar duidelijk dat dit voor ons niet hoeft. Ze zet zich recht in de zetel en roept kleine Muis bij zich. Ze neemt het meisje in haar armen en knuffelt haar heel hard. Mama Muis en ik krijgen ook een zoen.

“Waar bleven jullie zolang ?” begint ze op haar typisch klagende toon. Grote Baas is nog niet terug van de Tekenacademie. “Ze kan hier ieder moment zijn hoor “ ratelt Kleine Mama terwijl ze Sluipertje opdracht geeft iets te drinken voor ons te halen. Moeizaam sleept Sluipertje zich naar de bergplaats om iets fris voor ons te halen. “Waar blijft die kleine nu toch ?” gaat Kleine mama ongerust verder. “Ze komt pas over een kwartier thuis” weet Sluipertje terwijl hij ons een fles of blik overhandigt. Sluipertje en ik zetten ons in de andere grote zetel. Kleine Muis kruipt tussen ons. Ze is er precies niet gerust in.

De deur achteraan het koertje gaat open. Ik zie een schaduw met de fiets aan de hand de koer betreden. Ik herken de schaduw. Het is Grote Baas die thuis komt. “Daar is ze !” roep ik uit. “Ik ga me verstoppen om haar te verrassen.” fluistert Kleine Muis en verbergt zich achter mijn rug. Gespannen wacht Kleine Muis af. Met de typisch opgetrokken neus en boze blik komt een natte Grote Baas via de achterdeur naar binnen. Zonder zich te vergewissen wie er in huis aanwezig is gaat ze recht op Kleine Mama af en geeft haar een zoen. “Geef de andere hier ook maar een zoen” commandeert Kleine Mama met haar raspende stem terwijl haar dochtertje de natte jas uittrekt en achteloos op tafel gooit. Grote Baas komt tussen ons grote mensen staan. Ze staat met haar rug naar me toe gekeerd. Met haar typische blik kijkt Grote Baas rond zich heen. “KOM HIER !” roept ze naar Kleine muis. Met grote ogen komt Kleine Muis van achter mijn rug te voorschijn en gaat aarzelend op haar vriendinnetje af. Grote Baas grijpt Kleine Muis stevig vast en geeft het overrompelde meisje een ferme zoen en knuffel.

“Doe maar je jeans en trui uit en trek iets luchtigs aan” gebied Kleine Mama. “ “MAAR MAMA !” protesteert het meisje terwijl ze eerst naar Sluipertje en dan naar mij kijkt. “Trek het je niet aan meisje, je bent hier thuis” gaat mama verder. “Kom mee” gebied Grote Baas. Kleine muis en Grote Baas stormen via de trap naar de kamer van Grote Baas. Kleine Mama trekt haar schouders op.

Op het televisiescherm is Clauseau bezig een resem oude hits op de luisteraars thuis en in de zaal los te laten. Ik kijk op mijn uurwerk. Tijd om weg te gaan. Ik moet nog enkele andere plaatsen een bezoekje brengen. Kleine Mama is boos dat ik wil vertrekken, maar Grote Muis maakt haar duidelijk dat ik nog elders verwacht wordt. Sluipertje gaat schoorvoetend met me mee tot aan de voordeur. “Tot morgen”. De voordeur klapt dicht. Ik start de motor en rijdt weg in de duisternis.

Groetjes.

🙂