Wat vooraf ging :

Café Vlaanderen zit vol met stamgasten wanneer Nonkel Juul den herberg binnenkomt. Zo druk en broeierig is het in de gelagzaal dat onze ouwe held even twijfelt of dit nu wel het goede moment is om hier een frisse neus te halen alvorens naar de tropen te vertrekken. Vlug vermaant hij zich en stapt tussen de massa richting toog.
Net wanneer nonkel Juul van plan is om het café te verlaten en ergens anders een pint te gaan drinken klopt er iemand op zijn schouder.

Zo gaat het verhaal verder :

Baron : Wie we hier hebben, mijn vriend Juul.
nonkel Juul : Van het zelfde Baron.
Baron : Blij je weer te zien mijn vriend, kom we gaan aan die tafel in de hoek samen wat babbelen.
nonkel Juul : Als ge maar ene trakteert, mijn keel is al droog aan het worden van al…