Ruilhandel in de marge van het leven.

Zaterdagmorgen was ik traditioneel met mijn moeder boodschappen aan het doen in den Aldi. “Passeren we langs zo’n container waar je kledij kan in gooien ?” Ik knikte. Terwijl we naar de auto stapten vroeg ik wat er zoal in die zakken zat. “Ik ken iemand die deze spullen wel kan gebruiken en indien niet zal ze wel een bestemming voor vinden.” “Bedoel je die dame met dat lastig kind ?” Weer knikte ik. “Leen dus, ik dacht het al. Ga je haar met die ouwe spullen opzadelen ?” “Natuurlijk, ze draagt zelfs één van je oude bloezen.” Verwonderd keek moeder me aan. “Hoe groot is die vriendin van je ?” “Iets groter dan ik” antwoordde ik terwijl ik de deur van de auto voor haar opende.

Tijdens de rit met de auto praten we meestal van de hak op de tak over uiteenlopende onderwerpen.  “We gaan weer naar de oude tijden van weleer” begon ze plots. “Waar heb je het over ?” reageerde ik terwijl ik het rode licht bovenaan de brug in de gaten hield. “Awel, dat we weer van alles met elkaar gaan uitwisselen.” antwoordde ze terwijl ik de gaspedaal induwde met mijn rechtervoet. “Ma, daar is men allang weer mee bezig” “Dan valt het wel niet zo op !” sneerde ze terwijl ik naar derde versnelling overging. “Daar hebben we nu Facebook voor waar je groepen kunt vinden die van alles voor niets weggeven.” Ze keek naar links zodat ze me beter kon zien en gebruikte haar beruchte blik die ze alleen gebruikt als ze stilzwijgend wil toegeven dat ik wel gelijk zal hebben.

Zondagavond was ik met Leen en dochter op weg naar een adres waar iemand woont die via Facebook liet weten gratis een televisietoestel weg te geven. Dit kleine model kan ze op Britt’s kamer zetten. Het giet wanneer we aanbellen. Een sjofele jongeman laat ons binnen. In een duistere living zit zijn vriendin naar haar laptop te staren en in de hoek ligt een baby te spartelen. Het zijn mensen uit de sociaal lagere klasse waar ik de laatste jaren meer en meer contact mee krijg. Leen drinkt een expresso en Britje en ik zitten op een barkruk in de keuken cola te drinken. De man toont ons het huis dat duidelijk heel wat mankeert. Maar binnenkort verhuizen ze naar een sociale woning. Dit huis huren ze aan familie en die hebben hen belazerd. Leen speelt met de baby op haar arm totdat haar rug het laat afweten. Vlug duwt ze de baby wiens hoofd me aan een ronde doos smeerkaas doet denken in mijn armen die ik zoals bij het estafettelopen vlug doorgeef aan de rechtmatige mama die me trouwens aan het paard van Lucky Luke doet denken. Buiten regent het alleen maar harder.

Tenslotte komen we met het gratis TV en nog enkele eveneens gratis DVD’s terug bij het huis van Leen. Ik breng de TV via de levensgevaarlijke trap naar boven. Als beloning krijg ik van Leen een flacon mannenparfum. Deze heeft ze op haar beurt van Dana gekregen. Haar man rook de parfum niet graat en Dus gaf Dana die aan Leen met de boodschap “Ge moet deze anders maar aan Francky geven’. “Zeg dat ze bedankt is” mompelde ik terwijl ik haar dochter letterlijk bij de neus nam. “Morgen vertrekt Dana met man en dochter naar de Ardennen. Hopelijk heeft het OCMW alles voor hen geregeld want ze hebben nog geen bevestiging van de boeking”.

Foto1564

Een zoen van Leen ter afscheid en vlug dochter nog even de buik kietelen en dan met de parfum de auto in en naar huis. Ik begin steeds meer en meer tot deze subcultuur te behoren, maar erg vind ik het niet. De economie gaat vroeg of laat toch om zeep.

Leve de pessimisten !

Groetjes.

🙂

Over Suskeblogt

Er gebeurt van alles op deze planeet en daar ben ik een klein onderdeel van. There is a lot happening on this planet and I'm a small part of all this.. A lot of fiction and non fiction on this blog. Most of the pics i use are selfmade.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

13 reacties op Ruilhandel in de marge van het leven.

  1. Rob Alberts zegt:

    Gratis ruilen heeft niet met welke subcultuur dan ook te maken.
    Of het moet zijn dat er steeds minder behulpzame mensen zijn?

    Regenachtige groet,

  2. bentenge zegt:

    De economie, wie is dat juist ?
    En dat is geen zeep he man maar parfum !!! De economie gaat vroeg of laat om parfum en geeft die dan weg omdat die naakte man niet goed ruikt 🙂

  3. Frank-103 zegt:

    Uiteindelijk is niks gratis, is jouw benzinetank leeg en je auto versleten, zit er sleet in je broek en moet je je schoenen verzolen. De honger die je krijgt van al dat werken wordt bij de frituur gestild, voor het weggooien van die fles ongewenste parfum moet je een afvalheffing betalen.
    Je vrouw en dochter kopen een dure blu ray bij de mediamarkt om de uren die ze jou moeten missen te vullen, en dan zeg ik niks over de flessen cola en zakken chips en popcorn die ze bij het kijken van die blu ray wegwerken. Het afspreken met Leen en de gever van de TV gaat via dure mobiele abonnementen en kostbare mobiele telefoons.
    Gratis? Hachelijk is het!

  4. sjoerd zegt:

    Die mensen kunnen er vaak ook niets aan doen en glijden door gebrek aan hulp steeds verder af.

  5. logbankje zegt:

    Kledingcontainers staan ook hier in de wijken, soms worden ze door de verkeerde leeg gehaald.
    Ook weggeef winkels, of ruil winkels, zo komt men wel aan hun spullen.
    Is de economie al niet om zeep. Hans

  6. Lenjef zegt:

    Schemerzone

    de doffe kant van schone schijn
    in menig straatbeeld
    dat ogen streelt
    toont zelden de pijn van het zijn

    Lenjef

  7. rietepietz zegt:

    Wjij hebben nog nooit “goed bruikbare spullen” bij het grof vuil buiten gezet. Er is en was altijd iemand die het weer kon gebruiken. Maar meestal gebruiken we de spullen zelf tot ze echt niet meer werken want alleen maar vervangen omdat er moderner spul is doen we niet aan!

  8. willy zegt:

    pijnlijke situatie’s

    en heel wat mensen kunnen er zelf niets aan doen…

    en gaan aankloppen bij instanties die daarvoor bevoegd zijn, is vaak een te grote stap voor hen

  9. fietszwerver zegt:

    ik vind het een goede zaak dat het gebeurd
    maar eigenlijk is het ook een treurige zaak dat het nodig is

  10. Bertie zegt:

    Gratis weggeven is goed, ruilen ook. Er zijn diverse sites waarop je spullen kan aanbieden, evenals kringloopwinkels. Armeren zullen er altijd blijven.
    Maar of de economie om zeep gaat? Dat hoop ik niet.

  11. marjolijn zegt:

    Spullen mogen best op een andere plek nog een tweede leven krijgen, als ze goed en niet versleten zijn.

  12. gerdaYD zegt:

    Goede morgen Suske. Hergebruiken is niet alleen goed voor de portemonnee, de natuur wordt er ook beter van, zo komen nog goede spullen niet op de vuilnisbelt terecht.
    Maar dat het tegenwoordig een noodzaak is mensen hier mee te helpen is wel een schande, in wat voor een rauwe kapitalistische maatschappij leven we toch dat zoveel mensen van spullenhulp moeten leven hé…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s