Zondagnamiddag was ik met Leen en Britt in Moorsele, een gemeente zo’n tien kilometer van waar ik woon.
leen wou daar een bezoek brengen aan haar zoon en zijn vriendin.
Hun dochtertje is nu bijna vijf maanden en Leen wou haar kleindochter nog eens zien.
Veel viel er bij hen niet te beleven.
Zoon was bezig met gamen en had voor niemand oog en vriendin probeerde de baby in slaap te krijgen maar dat was niet naar de zin van de kleine.
Na een tijdje kreeg Brit het op de heupen en vroeg aan mama Leen of ze wat mocht wandelen in de buurt.
Leen deed teken dat ik mee moest en zo ging ik met de kleine meid op stap naar het dorp.
Tijdens onze wandeling passeerden we langs het kerkhof van het dorp.
Britt vond dit superinteressant en voor ik het goed en wel besefte liepen we tussen de graven.
“Misschien liggen er hier wel soldaten van tijdens de oorlog” dacht ze luidop terwijl we de namen op de zerken lazen.
Enkele ogenblikken viel mijn oog op dit graf :
Britt vond dit weer super om zien.
Een soldaat uit de eerste wereldoorlog.
Ze had net een bloem opgeraapt.
Spontaan legde ze die op het graf.
Dan had ze er genoeg van en wou weer verder.
Hand in hand stapten we verder richting centrum waar ook weer leuke dingen te zien waren.
Groetjes
🙂
De dingen des levens ! 
Een wandeling met zo’n kleine meid, het geeft vaak de mooiste en meest onverwachte momenten gesprekken. Fijn dat je het moment met ons deelt!
LikeGeliked door 1 persoon
Ik begin te geloven dat jij voor de kinderen uit je omgeving ongeveer het beste bent dat ze overkomt!
LikeLike
mooie spontane ontdekking!
LikeLike
Mooi van die Britt zeg
LikeLike
En dat op een zondagmiddag…
LikeLike
*zucht*
Een schitterend gebaar Suske, dit kind is beslist heel gevoelig, ze zal een prachtige volwassene worden!
LikeLike
Oorlogsslachtoffers en kinderen hebben toch altijd iets speciaals.
Love As Always
Di Mario
LikeLike
een oorlogsvrijwilliger, veel te vroeg is hij heengegaan.
Op zo’n kerkhof wordt een mens effe stil
LikeLike
Ja, dat voel ik ook zo, wat beaunino zegt.
LikeGeliked door 1 persoon
Ik word soms zo droevig van de dingen die je schrijft.
LikeGeliked door 1 persoon
Ze toont een gezonde interesse…
LikeGeliked door 1 persoon
“Oorlogsvrijwilliger…” Ik heb nog nooit van dit woord gehoord. Het blijft een droevige aangelegenheid. Lief dat Britt haar gevonden bloem spontaan doneerde.
LikeLike
Mooie belevenis op een – ooit – droevige plek. Het is met mensen niet veel anders dan met voorbijtrekkende jaren. De soldaat is al zo lang dood en de jeugd heeft de toekomst.
LikeGeliked door 1 persoon
24 jaar is die gast geworden 😦
LikeLike
Op stap met kinderen… heilzaam voor de ziel .Moorsele of all places.
LikeLike
Stoppen met gamen kan prima! Gewoon doen. Helaas zijn er veel ouders die niet zijn weg te slaan bij Facebook of bloggers…;-) En ja, soms even stilstaan bij hen die gestorven zijn voor onze vrijheid is prachtig!
LikeLike
Hele dag binnen zitten is niks, ik begrijp dat heel goed van Brit. Dat de zoon niet achter de spelletjescomputer vandaan komt terwijl hij kennelijk zijn moeder niet regelmatig ziet is heel treurig, maar misschien heeft hij daar wel zijn redenen voor?
LikeLike
Voor jou en de kleine meid een mooie belevenis..!
LikeLike
Dat is wel erg irritant als iemand niet kan stoppen met game.
Dan is een frisse neus heel verstandig van Brit.
Wat lief van Brit dat ze spontaan een bloem neer legt, ze heeft een goed hart. Hans
LikeLike
Mooie reactie van de kleine meid 🙂
LikeLike