Vrijdagavond was ik na een afwezigheid van zowat een maand weer eens present in de karateclub. Een van de vaste trainers was er niet, Er verandert veel de laatste tijd en ik heb de indruk dat het niet echt de goede richting uitgaat wat betreft het ledenaantal. De huidige locatie zal er wel voor iets tussen zitten.
Ik deed mee met de opwarming en de kihon ofte basistechnieken bestond uit afweren van trappen, ook gekend als gedan barai. Dan werden de karateka’s in twee groepjes opgesplitst. Ik keek rond wie bij wie stond en toen zag ik haar alleen staan kijken. De kleintjes waren bezig met grondvechten of oefenden hun kata in onder leiding van een volwassene. Ze keek er naar en stond er wat verloren bij. Ik ging op haar af en stelde voor samen te trainen. Ze vond dat een goed idee en de trainer die zag wat er gebeurde vond dit ook super.
Stukje voor stukje leerde ik haar de kata aan. Een kata is een gevecht met denkbeeldige partner die men van buiten moet kunnen uitvoeren. De dame had de kata al eens gelopen in groep, maar ze kreeg er kop nog staart aan. Daar zou ik even verandering in brengen. Na wat gemopper en steeds opnieuw beginnen begon ze de kata door te krijgen en het uitvoeren vlotte van langs on meer. Op het einde van de les ging het redelijk goed. Enkele moeilijkheden die eerst “niet te doen” leken gingen nu als vanzelf.
Een tienermeisje dat ons bezig zag kwam op ons af en vroeg me of we samen eens haar kata konden lopen.
Net toen we ons gingen lijnen om af te groeten kwamen ambulanciers de zaal binnengestormd met draagberrie en verbandkisten. Het bleek dat in de zaal naast die van ons de doelman van de minivoetbalploeg met zijn hoofd tegen het doel gebotst was.
En zo eindigde deze karatetraining opnieuw met “eind goed, al goed.”
De dingen des levens ! 
Kata’s leren is echt wel een uitdaging……. maar wanneer mensen met ervaring, zoals jij, helpen is dat zo ontzettend fijn!
Oud gedaan is jong geleerd… of zoiets.
Als niet sportief figuur lees ik hier in alle bescheidenheid mee….
Soms is een persoonlijke benadering veel beter dan in groepsverband. In groepsverband is het meestal nadoen, persoonlijk gaat meer om begrijpen.
Volgens mij had je er weer plezier om dat meiske even wat bij te brengen.
Zo zie je dat niet altijd de gevaarlijkst klinkende sport het meeste risico op verwondingen geeft.
Onze kennis overbrengen is één van de mooiste dingen die wij als mens kunnen doen. Goed bezig, Suskje!
en dan zeggen ze dat karate gevaarlijk is…
🙂
Voetbal… gevaarlijke sport man.
Klinkt als een mooie en goede training voor allemaal…!
Fijne avond.
Ik hoop dt je er vooral van genoten hebt!
Je hebt er weer mooi een paar geholpen. Ik hoop dat dat ledenaantal weer toeneemt, dat is voor de sport goed, maar ook voor de jeugd. Aan jou zal het niet liggen.
Love As Always
Di Mario
Klinkt als een mooie avond!
Ha jij weer op je oude vertrouwde plekje…ja je moet wel bezig blijven 😉
dat liep dan alles goed af en een ieder tevreden , op die doelman na , hopelijk was dat niet ernstig
jammer toch dat de club wat achteruit gaat kwa leden