Gisteren ben ik met mijn moeder naar het kerkhof geweest.
De scouts verkochten bloemen aan de ingang van het kerkhof.
Mijn moeder kocht twee potten.
Een voor het graf van haar moeder, mijn grootmoeder dus.
Zij ligt begraven niet naast mijn grootvader,
maar naast haar tweede echtgenoot.
Zij is gescheiden van mijn grootvader ergens in de jaren 1940,
een grote schande in die tijd.
De tijden zijn gelukkig veranderd.
en een voor op de strooiweide waar mijn vader uitgestrooid is.
“vind je het niet erg dat je vader niet begraven is of bijgezet in een urne ?”
“Maakt mij niets uit. Hij komt toch niet terug” is mijn antwoord.
“Tussen hier en enige tijd lig ik hier ook, en jij ook” zei mijn moeder toen terug in de auto stapten.
“klopt” antwoordde ik, “da’s de enige zekerheid die we hebben bij onze geboorte.”
“Da’s waar” reageerde ze.
Ik hielp haar haar gordel vastmaken en we reden weg,
naar haar huis.




Dat is waar. Als ik terug ga naar W.Vl is het om drie graven, identieke stenen te gaan bekijken. Mijn ouders, mijn broer en mijn moeder haar broer die altijd bij ons gewoond heeft. Meer kan ik daar niet meer gaan doen. Heel raar hoor.
LikeLike
Ja overal weer een bloemenzee…en vind ze nog leuk ook.
Heb er met mijn verjaardag gekregen…geniet er nu wel vast van.
Fijn dat je dat voor je moeder nog kan doen…samen op bezoek !
Groetjes
LikeGeliked door 1 persoon
Die zekerheid moet maken dat je hier en nu nog een beetje geniet. Hoe gelovig je ook bent, zekerheid over het hiernamaals krijg je niet. En niets frustrerender dan ontdekken dat je altijd vroom en netjes bent geweest en dat geloof op een leugen gebaseerd…..
LikeGeliked door 1 persoon
en gelijk heb je, ooit liggen we er ook
LikeGeliked door 1 persoon
*zucht*
Wat een mooi verhaal, knap geschreven ook met een diepzinnige wijsheid er in Suske!
LikeGeliked door 1 persoon
Begraven wordt je hier vaak ook maar voor 10 jaar, daarna wordt het graf geruimd tenzij de nabestaanden fors willen betalen. Dan lijkt me meteen cremeren niet zo gek.
LikeLike
Tsja zo is het leven, eens ga je dood en gelukkig weten we zelf niet wanneer dus we leven er maar op los!
LikeGeliked door 1 persoon
Mooie band met je moeder…
LikeLike
Het was in ieder geval een mooie dag om de doden te eren.
LikeLike
Dat is een zekerheid, die we allemaal hebben.
Maar ieder op eigen tijd.
Gelukkig kunnen en mogen we gedenken op eigen manier.
LikeGeliked door 1 persoon
Door de details is dit een heel warm blog. Mijn ouders leven allebei nog, grootouders heb ik niet meer. De enige oma die me dierbaar was is uitgestrooid. Maar ze zit voor altijd in mijn ❤
Zonnige zondag!
LikeLike
Mogen jullie in België niet elders worden uitgestrooid Suske?
LikeLike
Ik was afgelopen week ook op het kerkhof. Met mijn moeder wezen kijken bij het graf van mijn vader. De steen was geplaatst op het graf.
LikeLike
Stof of as…….
LikeLike
De kunst is wel om te blijven genieten van het leven.
Soms word ik te somber.
Vandaag is gelukkig een mooie dag.
Vriendelijke groet,
LikeLike
Begraafplaatsen zijn oases van rust, een mooie plek om even te denken aan hen die je voorgingen. Maar je kunt natuurlijk wáár je maar wilt aan hen denken en dat gebeurd ook wel.
LikeLike
Ha die Suske
ja ik geniet dit weekend hoor , heb hutje en mezelf proper , nog ff eten en drinken halen en de natuur in
Ja dat is 1 zekerheid die we hebben , op een moment in ons leven houd dat leven op , dus geniet de dag
LikeGeliked door 1 persoon
De rijke heeft misschien een wat langere adem, maar iedereen komt op zijn tijd aan de beurt, onze enige democratie.
LikeGeliked door 1 persoon
Einen schönen Tag. LG. Wolfgang
LikeGeliked door 1 persoon