Regelmatig lees ik bij andere bloggers over hun eerste liefde.
Meestal situeren deze herinneringen zich in hun tienerjaren.
Zo heb ik ook wel enkele “bevliegingen gehad”
maar tijdens het lezen herinnerde ik me dat ik ooit een log geschreven had over mijn kinderliefde.
Heel wat anders maar ook leuk om eens terug te publiceren
want eerste liefde is en blijft eerste liefde
hoe jong of oud je ook was.
Vlakbij ons huis woonde er een gezin met een dochtertje dat dezelfde leeftijd gelijk ik had. Onze mama’s waren goede vriendinnen en zo kwam Kristientje regelmatig bij ons over de vloer. We zaten tevens op dezelfde kleuterschool bij de nonnen. In die dagen waren jongens en meisjes strikt gescheiden. Deze bruiden van God konden niet verdragen dat we vriendjes waren en elkaar regelmatig opzochten tijdens de speeltijden. zo’n grote zonde ! Mijn moeder werd hier regelmatig over aangesproken, maar gelukkig trok ze zich daar niets van aan.
Toen we ongeveer acht jaar waren ging het met de mama van Kristientje niet al te best. Regelmatig moest ze in het ziekenhuis opgenomen worden en wanneer ze thuis was, was ze te ziek of ellendig om voor Kristientje de hele dag te kunnen zorgen. Gelukkig kon mijn moeder het kind opvangen en zo was het meisje tijdens de vakanties meestal bij ons van s’morgens 7 uur tot s’avonds 19 uur. Zij woonde zo’n 100 meter van ons huis in dezelfde straat zodat ze met haar fietsje naar ons kon komen. Ik lag nog in bed wanneer ze arriveerde. “Slaapt mijn lief nog ?” hoorde ik ze met luide stem aan mijn moeder vragen en vliegensvlug kwam ze de slaapkamer binnen om mij “wakker te maken”. Zo’n schatje was het om mij zo onmenselijk vroeg uit bed te sleuren. Op den duur maakte ze zowat deel uit van ons gezin. Ik had als het ware een zusje bijgekregen. Wanneer het tijd werd voor haar om naar huis terug te keren en wij al redelijk vuil van het spelen waren, werden we door mijn moeder goed gewassen en afgespoeld en vervolgens trok ze met haar fietsje huiswaarts “tot morgen” roepende en kushandjes werpend.
Bij regenweer speelden we regelmatig in mijn kamer en in de zomer van 1970 was dit absoluut niet anders. We waren 10 jaar jong en de spelletjes werden wel iets frivoler in vergelijking met de voorgaande jaren. Zo gebeurde het regelmatig dat mijn moeder, gealarmeerd door ons gegiechel, de kamer binnenstoof en riep dat het nu wel genoeg was. Ik begreep niet waar zij zich over druk maakte en trok mijn kleren weer in de plooi. En Kristientje deed dat natuurlijk ook.
Vanaf mijn elfde ben ik haar uit het oog beginnen verliezen. Tussen haar ouders en de mijne boterde het ook niet meer. In plaats van tevreden te zijn van de hulp van onze kant eisten ze juist meer en meer. Op een dag liep de druppel over en het was uit met de vriendschap.
Enkele jaren later is de moeder van Kristientje gestorven.
In dezelfde periode stapte ik over naar een andere school in Roeselare en verloren we elkaar nu volledig uit het oog. Eén maal zag ik haar nog van ver tijdens onze communie in de kerk en dat was het.
In 1979 is ze op 19-jarige leeftijd gehuwd. Haar vader is enkele jaren geleden gestorven.
Tegenwoordig zal ze waarschijnlijk reeds oma zijn; maar waar ze woont of hoe ze het stelt weet ik niet.
In 1975 veranderde ik opnieuw van school en daar was het “gemend” zoals men het in die tijd zei.
Daar leerde ik nieuwe meisjes kennen.
Zo gaat het nu eenmaal in het leven ! 🙂
De dingen des levens ! 
wat een mooi stukje geschiedenis uit je vroege leventje, Suske!
Heb je er nooit aan gedacht om haar nog eens te contacteren?
Ik weet niet zo goed. Er zijn 42 jaar voorbijgegaan sedert ons 12de en behalve wat anekdotes uit onze prille jaren ben ik bang dat we niet veel meer te vertellen hebben. Misschien heb ik het mis en moet ik toch maar eens een berichtje zenden via FB,
Ach wat schattig zo’n jeugdliefde! Op de foto is best wel te zien dat jij het bent!
Dat meiske heeft best veel meegemaakt in haar jonge leventje ,zou leuk zijn als je haar écht teruggevonden hebt op FB
Ooo Kristientje Kristientje…
Wat een heerlijk, nostalgisch log Suske, hier heb ik van genoten, dankjewel! Bovendien slingerde het mij ook even de tijd in toen ik in de kleutertuin verliefd werd op mijn Leflamand en er jaren later ook nog mee trouwde hihi.
ik ken de namen nog, maar het stelde eigenlijk niet veel voor, in de lagere school brachten me 4 jongens altijd naar huis voor het gezelschap, liefde was iets anders, daarna….
Mooi log Suske, ja die eerste jeugd liefde onthoud je vaak wel.
Fijne dag vandaag.
ja, zo gaan de dingen soms in het leven. Je hebt dat best goed onthouden en bijgehouden! Ik niet zo.
Je jeugdliefde, of eerste liefde vergaat je nooit.
Een leuk persoonlijk verhaal Suske.
Kristientje is ook wel een lief kind om verliefd op te worden voor een knappe vent als jij.
Je gezicht is nog gelijk aan nu.
nieuw liefde is ook een uitdaging. Hans
ot, in Holland is Vaderdag volgende week, we lopen achter.
Mijn eerste liefde was natuurlijk de kleuterjuf. En die kom ik nog regelmatig tegen. Ehhhhh, ze gaat bijna met pensioen 😉 Mijn tweede liefde was een dame uit Mechelen. Wat een schone was dat…. en sinds FB heb ik na jaren weer contact met haar.
Love As Always
Di Mario
Ik heb nog steeds contact met mijn eerste liefde, via FB voornamelijk maar voorheen ook via messenger… Blijft leuk om elkaar na lange tijd weer te spreken en te horen hoe het de ander is vergaan…
Heel mooi geschreven dit blog. Zo heeft een ieder het verhaal van zijn eerste liefde.
Jammer dt Kristientje al zo vroeg wees is geworden! Ik zou toch ook eens googelen achter haar,het is fijn om elkaar terug te vinden via de computer! Leuk logje om te lezen, maar ik ben dan ook een echte romanticus hé!
ik denk haar terug gevonden te hebben op FB, Als het echt haar is dan woont ze in Izegem
De naam die ik hier gebruik is fictief, Zoals op FB heette ze inderdaad,
Die laatste foto is schitterend !
Prachtig verhaal…… Vaak worden oude liefdes op de P.C teruggevonden op Facebook en zo. Misschien een google-len op Kristientje? Ben benieuwd of ze hare vent ook zo achterna jaagde als ze dat vroeger met jouw deed.
Leuk logje en foto’s. 🙂
Lieber Gruß habe Besuch kann nicht lange im P.C. bleiben Gruß Gislinde
hopelijk gaat alles goed met jou !
groetjes
mooi beschreven…!
een pracht blog Suske
en ik weet zeker dat het bij velen bekend voor komt
Grappig ik ga bij oude foto’s gelijk kijken naar gelijkenissen en die heb jij zeer zeker met eva 😉
Groetjes en hou de kalverliefde levend…