Midden jaren ’90 bracht onze trainer eenmaal in de maand op woensdagavond enkele stokken mee van 180 cm.
Regelmatig ging hij naar Terneuzen om daar kobujutsu te trainen en wat hij geleerd had oefende hij dan met ons.
Beetje bij beetje werd de kobujutsu een onderdeel van onze training.
Op een bepaald ogenblik werd beslist om de woensdag volledig aan deze vechtsport te besteden.
Alleen met de volwassenen natuurlijk.
Na deze stok die men bo noemt werden nog andere wapens geïntroduceerd zoals sais, ton-fa en kama.
Ook gingen enkele leden mee naar de trainingen in Terneuzen
waaronder ik dus.
Daar werden we verder opgeleid door vader en zoon Fieret.
Ieder jaar waren we present op de stage met Julian Mead die eveneens doorging in Terneuzen.
Op den duur drong onze trainer aan opdat sommigen onder ons ook aan examens zouden deelnemen en zo werd ik na verloop van jaren 3e kyu.
De laatste jaren heb ik forfait moeten geven aan deze sport.
Een paar “ongemakjes” en veranderen van werk waren enkele van de redenen.
Nu probeer ik regelmatig weer de bo en sais ter hand te nemen
maar echt opnieuw gestart ben ik nog niet.
Dat komt wel.
De dingen des levens ! 
Ik ben ook vaak in de weer met die stokken, Suske. Vooral in de zomer. Om er de tomaten langs te laten groeien. Je zou dus kunnen zeggen dat ik tobomaatsu beoefen. 🙂
kobujutsu.. daar had ik nog niet van gehoord…
je moet wel tegen een stootje kunnen
groeten
Helaas zegt het mij niets, lijkt me eerder een choreografie dan echte vechtsport. Na de twee jaar judo in mijn jongste jaren heb ik alle voeling met deze sporten verloren. Maar zo leer ik weer wat bij hier 🙂
Ik vind dit zo een gaaf onderdeel van vechtsport, toen ik op het WK in Kreta was vonden de finales hiervan plaats, ge-wel-dig!!! Zou graag een keer mee trainen 😉
Ik ken het stokkenvechten van Aikido. Maar dat is compleet anders …..
klopt, ik heb lang geleden ook enkele jaren aikido gevolgd, maar dat is voor een latere log.
Ik heb het niet zo met sport, maar als ik jouw blog zo lees dan kan ik het me indenken dat jij staat te popelen om er opnieuw< mee te beginnen Suske!
Waarom wachten als je er weer mee wilt beginnen?
Start dan gewoon gelijk 🙂
Het is mooi om even te zien, maar zeker niet mijn sport.
Smaken verschillen hé.
Fijne dag vandaag.
Vreemde sport, maar het zal wel ergens goed voor zijn.
Waarom houdt men het mes naar zichzelf gericht, mocht ik nooit bij de slager.
Een edele sport, ben er te traag voor. Hans
Je moet er van houden he, dat geldt voor alle sport. Ik snap nooit zo dat ze het zo ingewikkeld maken altijd, maar dat zal een onderdeel van het plezier zijn.
Dat is weer andere shit wilde ik zeggen, maar ik mag geen shit zeggen van Shirel. Dan moet ik op de strafbank… 😉 Lijkt me wel mooi om mee te trainen.
Love As Always
Di Mario
Dacht even dat jullie polsstok gingen springen, maar dan zonder sloot. Persoonlijk lijkt zo’n stok me wel wat, maar dan wel met een scherpe (metalen) punt aan het einde zodat het zeker is dat de tegenstander voorgoed het tijdige met het eeuwige verwisseld heeft!
Stoer zeg! Doet mij terug verlangen naar de tijd dat ik aan Pencak Silat deed. En ja, ik kwam wel eens met blauwe plekken thuis. Dat hoort er ook wel een beetje bij. Toch?
sport !
ja kan het zijn , maar volgens mij wel 1 die behoorlijk pijn kan doen
Is voor mij meer een filmsport zo met die stokken vechten, maar wel spektakel!
Een heel mooie film. Daar moet je geen ruzie mee krijgen.