De vrouw van klusjesman, dochterlief en de nieuwe vriend hadden zich geout ! Ze begonnen zich meer en meer voor te doen als een nieuw samengesteld gezin. Geen vuiltje aan de lucht, alhoewel….. Mevrouw klusjesman en haar vriend hadden besloten samen naar Spanje te trekken in mei en tot grote onsteltenis van de 16 jarige dochter was er voor haar geen plaats om mee te gaan. Alhoewel ze mee betrokken was in het overspel van mama moest ze dus een weekje terug naar de stoute papa.
Op mijn bureau was ik al druk bezig met voorbereidingen te treffen voor mijn vertrek. Zwijgend kwam ze binnen om de bureau’s te stofzuigen. Toen ik vroeg wat er scheelde pruilde ze dat haar dochter niet meer tegen haar sprak. “Dat kan ik best begrijpen” reageerde ik, eerlijk zoals steeds. Dit schoot haar duidelijk in het verkeerde keelgat en voor ik het wist spoog ik mijn onverzouten mening. Gelukkig waren de collega’s net niet in de buurt zodat niemand ons gesprek hoorde. Toen ging ze verder met haar werk en ik met het mijne. In de late namiddag zat ik alleen op mijn bureau. Zachtjes kwam ze naar binnen, zich goed vergewissend dat niemand in de buurt was die haar kon horen. Met een schaapachtige glimlach maakte ze me duidelijk dat ze die middag met haar vriend over ons gesprek gesproken had. Hij had liever dat ik er niet meer over de vloer kwam ook al was het zijn appartement niet. Ik antwoordde dat ik haar begreep. Een last leek van mij af te vallen. Met haar wou ik niets meer te maken hebben. Dat ze me nog wat moest terugbetalen was geen probleem. Ik had haar handtekening en indien nodig liet ik alles over aan mijn advocaat.
Enkele dagen later moest ik naar de nieuwe school van Eva.
De kennismaking was positief voor allen.
Toen ik de volgende dag op mijn bureau aankwam vroeg de poetsvrouw onmiddellijk hoe ik het met Eva gesteld had.
Eerst wist ik niet of ik haar nog wel zou antwoord geven, maar tenslotte vertelde ik haar dat alles goed verlopen was.
Tevreden ging ze verder met haar werk, mij met vraagtekens achterlatend.
Was ik toch te rigoureus geweest !?
In een nabijgelegen cafe/restaurant vierde ik mijn afscheid met mijn collega’s van de financiële dienst. Dat het er gezellig aan toeging en op geen uurtje gekeken werd……….
De maand eindige met een avondmarkt. Ik kwam er oude bekenden tegen en voor het eerst in decennia stapte ik mijn oude stamcafé binnen.
De tijden bleken er niet zo erg veel veranderd.
En in een ander café deed een balorkest zijn ding !





En zo zitten we al in april….Voor mij zijn het allemaal nieuwe verhalen, dus het is fijn om weer wat bij te lezen over jullie jaar Suske.
Nog een fijne avond,
grtjs Vanessa
Voila, weer bijgelezen 🙂 Het leest als een roman, leuke en minder leuke situaties. Ik kijk al uit naar het vervolg.
Alles geht so schnell vorbei die Zeit ist nichts mehr wie ein Augenaufschlag Danke für deinen Besuch lieber Gruß von mir an der Ahr ist schönes Wetter von Winter keine spur.Liebe Grüße von mir Gislinde
Heb je nog contact met je ex-collega’s?
ja hoor zoals tijdens de teambuilding van september. Gisteravond nog iemand bij mij op de werkvloer met lekke band. De bruggen zijn bijlange niet opgeblazen..
mogge Suske
hij was zeker een groot man
maar als je terug kijkt hier op je blogs , zie je er nog een
geniet de dag
jij ook een fijne dag Karel !
Mensen gaan raar met elkaar om. Vergetende dat we allemaal in bepaalde valkuilen kunnen stappen, oordelen we zo gemakkelijk over een ander.
Ja soms is het goed te beseffen dat we allemaal mensen zijn.
april was een maand om ter vergeten dus, al viel gelukkig je werk mee, dat maakt alles goed
Het lijkt me goed dat je eens alles wat je het voorbije jaar overkwam van je kan afschrijven Suske, het helpt bij het verwerkingsproces… toch?
zeker weten Gerda. Er is zoveel gebeurd dat ik het nodig vond het eens maand na maand te overlopen en op te schrijven. Soms had ik mijn eigen logs nodig om bepaalde situaties en gebeurtenissen te kunnen plaatsen.
April deed wat het wilde…
Frank en vrij op naar mei!
Pfff. dat was ook geen makkelijke. Je wordt het bijna kwalijk genomen dat je ademt in dezelfde ruimte. Mijn oude stamcafe bestaat allang niet meer, helaas.
Love As Always
Di Mario
De verhalen komen weer boven drijven, voor de klusjesman en de school.
Maar het oude stamcafé ben ik even kwijt. Hans
Het is duidelijk keuzes maken allemaal, maar er zijn ook mensen die de consequenties van hun keuzes niet willen aanvaarden, en dat is hachelijk!
Gefeliciteerd dat je de toegang tot de slangenkuil van de klusjesvrouw is ontzegd, Suske!
Relaties zijn rare dingen, vooral als je beiden goed kent.
Het lijkt me vooral voor jezelf prettig om alles nu even zo een rijtje te zetten. Wel grappig om te zien hoe je destijds veel als fictie schreef, best wel knap gedaan!
Wat vliegt de tijd! Weer een jaar voorbij!
Moeilijke situatie toen je er zo helemaal tussen in zat.
Hopelijk nu geen problemen meer.
Hoor je nu nog van je oude werkmakkers ?
van haar niets meer. tis maanden geleden. Hij heeft gisteren getelefoneerd.
alles gaat snel…ook in het begin van de lente..
groeten
ha die Suske
ja kan me die perikelen nog wel heinneren , en hoe is het een jaar later met dat stel ?
een oud café bezoeken uit de tijd dat ik er nog kwam , nu moet je me niet op ideeën brengen 🙂
fijne avond
zij is ingetrokken bij haar nieuw lief en hij woont op kosten van zijn vriendin in een studio in een naburige gemeente. Verder zit hij voor zover ik weet nog steeds zonder inkomen.
Als je terugkijkt … en dat dan alles al weer meer dan een jaar geleden is……..
Tijd gaat hard, veranderd of onveranderd, de dingen razen voorbij.