Een verhaaltje
Al haar leven lang is ze zich ervan bewust. Het is een goed bewaard geheim. Noem het haar duistere kant die ze aan niemand ooit getoond heeft. “De kant waar ze al sinds ze nog een heel klein meisje was bang voor is. Bang om het op deze wereld los te laten. Want ze vreest dat ze het dan niet meer onder controle zal kunnen houden eens het vrij is.
Er is bezoek. De oude man is een vriend van haar ouders. Of beter was, totdat ma en pa gingen scheiden. Zo gaat dat nu eenmaal. Maar met haar heeft hij goede contacten gehouden. Hij kent haar vanaf haar geboorte en steeds heeft hij een vermoeden gehad omtrent die duistere kant. Vraag niet hoe hij dat weet, gewoon een gevoel dat iets niet klopt bij haar. Vandaag zijn ze alleen, samen in het huis waar ze met haar vader woont. Eigenlijk was de man langsgekomen om eens een ernstig gesprek met haar vader te hebben over schulden die hij nog moet vereffenen, maar de vogel was gaan vliegen. Hij gaat nu toch maar eens zijn kans wagen en zien of de duivel inderdaad in haar huist. Hij heeft enkele naslagwerken uitgeplozen en weet dus hoe hij dit moet aanpakken. Ze beseft niets van zijn plan en praat rustig verder. Hij wacht het juiste moment af om toe te slaan.
Op het moment dat ze haar blik van hem even afwendt om de juiste woorden voor haar betoog te vinden geeft hij haar pardoes een klap in het gezicht. Ze duizelt. Het ene moment beseft ze niet wat haar overkomt, maar dan voelt ze de nijpende pijn op haar wangen die veroorzaakt is door zijn grote open rechterhand. Nu voelt ze niet alleen pijn maar ook woede. Een gevoel dat haar lijkt te doen branden. Een alles verterend vuur veroorzaakt door de woede en haat die ze nu voor die “vriend” voelt. Terwijl hij afwacht ziet hij de uitdrukking in haar gezicht veranderen. Zij trekt haar lippen op en scherpe hoektanden komen te voorschijn. Hij deinst achteruit. Haar tong strijkt langs haar hagelwitte tanden, klaar om toe te happen. Het gegrom van een dolle hond klinkt door de woonkamer. Haar donkerbruine ogen hebben niets menselijks meer. De lange dunne vingertjes zien er plots als kleine scherpe klauwen uit.
Hij voelt angst. Zij ruikt zijn angst. Dit had hij niet verwacht…..of toch wel ! Zij spring op hem. Hij verliest zijn evenwicht en valt pardoes achterover op de vloer. Zij zit bovenop hem en likt haar lippen terwijl haar hoektanden nog groter geworden schijnen te zijn. Zij is klaar om haar prooi te verslinden. De zoete geur van bloed.
Haar duistere kant waar zij al die tijd zo bang voor was, heeft eindelijk het licht gezien.
De dingen des levens ! 
Tja…. daar vráág je ook om als je er zomaar op los gaat slaan, maar ja ,misschien had hij een ándere duistere kant verwacht !
Zal ik eens wat zeggen Suske, vind het je beste stuk wat ik tot nog toe gelezen heb; love it!
Hihi, Dominic verwoorde het heel goed: jij doet ons waterhoektanden met dit log Suske! *wink, big smile*
Je maakt het wel angstig , ik heb maar snel even een slokje genomen!
Ik ben niet zo’n griezelfan, maar je hebt me doen waterhoektanden Suske 😉
Ehhh, ik ga het bezoek voor vanavond maar even afzeggen. Je weet maar nooit.
Love As Always
Di Mario
🙂 vind rooie ook wel lekker whahahaha
Mooi verhaal…dat vraagt om meer…!!
Fijn weekend.
Knap geschreven, je houdt je lezers vast.
Een duistere kant van Suske ?
Prachtig geschreven ! Je bent een echte auteur ! Meer ! Meer ! Bis !
Het is een mooi verhaal, maar ik probeer tussen de regels door te lezen…
Vampierenverhaal nummer zoveel? Als het maar niet verfilmd wordt zonder ook een mooie trein in de film voor te laten komen!
Wat een goed geschreven stukje. Vooral de laatste zin, erg pakkend!
Had hij haar ook maar niet moeten slaan. 😉
ha die Suske
ben blij dat ik dit niet voor het slapen gaan las 🙂
mooi verhaal ben benieuwd hoe het verder ging !
geniet de dag