(eerste deel van verhalen over en rond en op het “speelpleintje”)
Otto woont met zijn vrouw en dochter in een rijwoning gelegen in een grauwe arbeiderswijk.
Hij is een op vervroegd pensioen gestelde ambtenaar van een niet nader genoemd ministerie. Over het hoe en waarom hij vervroegd op pensioen moest is niet veel geweten, maar welingelichte huisvrouwen vertellen op een stilzwijgen dat hij mensen geld zou afgetroggeld hebben voor het leveren van diensten die niet tot zijn takenpakket behoorden.
Nu vult hij zijn dagen met kranten en tijdschriften lezen, dubieuze sites bezoeken op het internet en met thuis onderwijs geven aan zijn dochter die omwille van haar handicap in geen enkele school les kan volgen.
Regelmatig gaat hij met haar wandelen. Telkens komen ze dan voorbij het speelpleintje waar steeds hangjongeren van pakweg 7 tot 17 jaar rondzwerven.
Een wereld vol bengels, freaks, bitches en junks waar sex, geweld, goedkope drank en slechte drugs de enige “kicks”zijn voor deze verworpenen der maatschappij.
Door zijn dagelijkse wandeling met dochterlief komt hij beetje bij beetje in contact met de bewoners van het pleintje. In het begin houdt hij zich afzijdig terwijl zijn dochter met die kinderen speelt, maar weldra komt hij tegen wil en dank ook met hen aan de praat. Om de een of andere reden vinden ze hem een coole en daarom mag hij na verloop van tijd deel uitmaken van hun “gemeenschap”.
Zelf snapt hij ook niet waarom ze hem als een gelijke beschouwen, maar hij is het type niet om zich hierover vragen te blijven stellen.
Zijn grijze leventje gaat doelloos verder met de kids van het speelpleintje die nu en dan opduiken in zijn kleurloos bestaan.
Na een tijdje leert hij ook de ouders van sommige van die gasten kennen. Of hij nu blij of boos moet zijn met die nieuwe “vrienden” weet hij niet zo goed.
Hoe dan ook, de aanwezigheid van het volkje van het speelpleintje zal zijn tot dan sluimerend bestaan aardig door elkaar schudden.
De dingen des levens ! 
The girls are texting texting texting …
Maar ze zien er intussen wel érg lekker uit hoor, in hun zwart / witte broekjes.
Ha Suske,
Misschien heeft hij het vertrouwen gewonnen door zijn dochter, maar ben benieuwd naar het vervolg. oma
Sterke start door het onderwerp Suske, dit is voor zoveel mensen de dagelijkse realiteit…. Ben benieuwd naar het vervolg
Het is een mooie start van wat een serie zal gaan worden als ik het goed begrepen heb ! Ik ben benieuwd want op zo’n pleintje kan er natuurlijk van álles gebeuren !
Als die man hem gelukkig voelt dat hij wordt aanvaard!!! Maar ik vraag me soms wel af waarom mensen zo sneu kunnen doen tegenover anderen………Een lieve zondagsgroet van anny
Naast je knappe klussen verricht jij ook knap schrijfwerk suske!
Fijne zondag, boordevol nieuwe ideeën en creativiteit!
Ja, acceptatie is alles.
Ben benieuwd naar het vervolg.
Fijne zondag.
Nog een mooie zondag….
we hebben hier gelukkig niet zoveel last van hang jongeren 😉
Mooi die verhalen. Ik ben benieuwd hoe je ze aan elkaar rijgt. Zet mij ook weer aan het denken om weer wat gerichter te gaan schrijven.
Dat zal zijn beetje contact zijn met de mensen!
groetjes
een dochter die met haar gepensioeneerde vader wil wandelen. Hachelijk?
Het vervolg zal nog wel triester zijn voor die twee.
ik kan niet anders dan renesmurf volkomen gelijk geven….
Die man is gewoon gelukkig zonder al te veel contakt met de mensen.
Soms komt hij er niet onderuit, maar hij vindt het best zo.
Denk ik.
uit het leven gegrepen Suske?
prettig weekend
ik geloof niet dat het fictie is
denk dat er overal wel van die pleintjes zijn
fijn weekend
Ben benieuwd hoe dit verder gaat: zo’n grijze muis bij zijn nieuwe vrienden.
Ik heb altijd het idee dat alle ambtenaren wel een beetje duistere zaken doen.
Maar dit is fictie hier, en je hebt ene begin gemaakt aan je verhaal/
ben benieuwt naar het vervolg hoor,
Benieuwd hoe het verder gaat.
Geen oordeel hebben is een basis voor acceptatie denk ik, dus Di Mario is right on it
Misschien wordt je wel geaccepteerd omdat je geen oordeel over ze hebt.
Love As always
Di Mario
het lijkt me eigenlijk zielig…..