ik heb een geilig euh ik bedoel heilig verleden achter de rug.
In 1985 moest één van de pieten die de sint vergezelden tijdens zijn bezoek aan de brave kindertjes van ons personeel forfait geven wegens zijnde zwanger.
In feite was het dus geen zwarte piet, maar een zwarte miet.
Naarstig ging men op zoek naar een vervanger.
Totdat iemand het in zijn hoofd haalde om mij te vragen.
De reden : “hij is niet getrouwd en heeft geen kinderen, dus de kleintjes zullen hem dan ook niet herkennen”.
Vanaf dat jaar tot pakweg 1990 was ik ieder jaar present.
De eerste keer was echt onwennig, volledig omringd door die kleuters en 7 à 8jarigen die iedere beweging die ik maakte met grote ogen aanschouwden. Op van de zenuwen was ik.
En tot overmaat van ramp was onze “sint” net terug van huwelijksreis naar Egypte
en daar had hij één of ander virus opgelopen zodat hij de darmen uit zijn lijf kon sch****en.
Veel animo kon je bijgevolg van de heilige man niet verwachten.
Volgende keer deel twee van mijn geilige memoires.
De dingen des levens ! 
Pingback: 2010 in review « Suske blogt
Hihi een zwangere piet, nee dat gaat niet 🙂
Mooie herinneringen!
Ik was er vroeger eigenlijk een beetje bang van, bleef altijd wat uit hun buurt, als de cadeautjes er ’s morgens maar waren was ik content 🙂
Fijn weekend,
grtjs
IK heb daar nooit aan meegedaan 😀 en ben daar niet echt rouwig om
Schitterende herinneringen dit! Mijn schoonvader kroop ook in de huid van zo’n gelige man, hihi, maar dan in die van sinterklaas, en dat vele jaren lang. Dus ik wéét hoe heerlijk zo’n rollenspel is. Geniet nog maar lekker na van je memoires en het héle feestelijke weekend, suske!
OT: bedankt voor je fijne reactie, Kamargurka is the best!
Belgische sint ziet er altijd net wat anders uit dan de onze…
Heerlijk die oude verhalen.. ehhhhh niet dat je oud bent hoor…. Nou ja, als sinterklaas natuurlijk weer wel..
Love As always
Di Mario
Mooie oude plaatjes en in die tijd vierden wij sinterklaas bij mij opa en oma en ook echt zo met heel veel kado’s
Zo’n Sint aan de scheiterij lijkt me ook hachelijk!
Liijkt me knap lastig om Piet te zijn als je (nog) weinig van kinderen weet .Ook mijn eerste Piet- ervaring was niet heel geweldig .Ik was pas 15 en zowel de Sint als Piet hadden nogal “rommelige ” kleding .In de vijftiger jaren hadden “gewone mensen”nog geen mooie kostuums voor handen en dus hing Sint van gordijn onderdelen aan elkaar 😉
Gelukkig is me dat bespaard gebleven…
Mooi dierbare herinneringen, zoals er dit weekend ook weer veel mooie dierbare herinneringen zullen ontstaan!
Een leuke gedachte!
Ik heb ook wel eens op een personeelfeestje gezeten met een beschonken Sint die zijn mijter scheef op zijn hoofd had en woorden als ‘lul’ en ‘verdomme’ enzo gebruikte. Was te genant voor woorden…
Fantastisch, ik weet nog dat ik als kind mensen begon te herkennen die Sint of Piet speelden. Heel merkwaardig.
Spannende zaken. Ik had je ook niet herkend. Gelukkig hoef ik niet 🙂
En ging jij dan ook op een paard over de daken?
Gr. J@n.
Hahaha ’t Is gij niet ’t Is Duts 😉 schitterende memories ! Wij hebben eens een stomdronken sint en piet over de deur gehad ! Da’s bepaald niet leuk !
’n Weekend Suske.