Suske blogt

Gistermorgen moest ik naar de dokter.
Samen met enkele andere dokters vormt hij een dokterspraktijk.
Je komt de zaak binnen en kiest de dokter uit die jou het best ligt
of die net van dienst is om je verkoudheid onder handen te nemen.

Het was zoals iedere maandagmorgen :
enorm veel volk
meestal hoogbejaarden die gewacht hebben tot de maandag om een dokter te raadplegen daar dit dan deze van hun keuze is,
het goedkoper is om zelf naar zijn praktijk te gaan in plaats van een duur weekendtarief te betalen enz
Enkele sacherijnige vrouwen waarvoor ik God op mijn blote knieën dank dat ik nooit dokter geworden ben.
Enige vrolijke noot kwam van een jonge papa met zijn zeven maanden jonge zoontje.
Daar moest ik me dus tussen begeven.

Vroeger had men er een ticketsysteem waardoor je kon weten na wie je kwam bij welke dokter,
maar om één of andere reden was dit opgedoekt zodat het raden was wie na wie kwam.
Een deel -vooral de bejaarde mannen – kwam voor de mannelijke dokter en de rest voor de vrouwelijke dokter.
Er was ook nog een jonge broodmagere vrouwelijke dokter in opleiding aanwezig maar daar koos niemand voor.
Ook niet als ze nu en dan eens de zaal binnenkwam om te zien of ze nog iemand kon helpen.

“Het zal weer hetzelfde zijn gelijk de vorige keren : niet roken, niet drinken en geen vrouwen” grapte een bejaarde man naast me.
“Dan ga je misschien best eens bij één van de andere doktoren” reageerde ik hierop.
Op dat moment kwam de vrouwelijke arts binnen om de volgende patiënt te halen.
Het (bejaard) mannelijke deel van de patiënten wist duidelijk niet waar ze het hadden.
Haar jong gezicht, mooi lichaam, lange sierlijke benen op hoge hakken,
Ze waren ofwel precies genezen of hadden last van ogen en ademhaling.
“Eigenlijk ken ik haar niet” zei een andere hoogbejaarde man toen ze weer weg was.
“Je bent van gedacht aan het veranderen he” reageerde mijn buur tegen hem.
De man zat duidelijk vol twijfels.
“Alle mannen zijn hetzelfde” hoorde ik van de dames in de zaal prevelen.

Toen kwam ze weer de zaal binnen voor een patiënt.
weer zag ik de twijfels bij mijn overbuur.
Zij ging naar haar praktijk met één van de dames.
Toen kwam de mannelijke arts van dienst
Vliegensvlug stond de oude man recht en volgde zijn dokter richting praktijk.

Gelukkig had ik niet verteld dat zij het was die me de eerste zorgen had toegediend nadat de uroloog me aan mijn kleinood geopereerd had waardoor ik nu kon kiezen uit “naar Mekka op bedevaart” of simpelweg “aan de klaagmuur” te gaan staan.
Gezien hun leeftijd en gezondheidstoestand zou dit teveel voor hen geweest kunnen zijn.
En over de mogelijke reacties van die sacherijnige vrouwen zullen we het hier ook maar niet hebben.
Alle mannen zijn toch hetzelfde,
dus…..

Fijne dag @iedereen.