De feestdagen liggen weer achter ons. We zijn weer voor een tijdje gerust. Hier verliepen ze heel rustig. Dat zot geweld en tegen de sterren opblijven is niet meer aan ons besteed.
Vandaag starten de scholen weer zodat het terug druk zal worden tijdens de spitsuren. Die kan ik gelukkig vermijden. Eva kan opnieuw genieten van haar noodzakelijke routine zoals pianoles op maandag, breiclub op dinsdag enz.
Voor de volgende dagen of misschien week/weken voorspellen ze winters weer. Hopelijk zien we dan eindelijk eens de zon. Het is lang genoeg duister en nat geweest.
Bieke : school is stom ! Tante Martha : je MOET nu eenmaal naar school ! Nonkel Juul : in mijn tijd werkte ik liever bij de boer. Gina : Ik heb vooral veel op straat geleerd. Oma : zorg dat je later een diploma behaalt. Erna : kinderen hebben niets te willen. Flip : ik zal maar een gepast plaatje draaien.
Gisteren vrijdag stond ik op met rugpijn en een gevoel dat ik precies nog uren kon slapen. Ik dacht het zal wel overgaan, maar ik bleef moe en pijn voelen.
In de namiddag had ik een afspraak bij het dierencrematorium om de urne met de as van Annabel op te halen. Het is gelukkig niet ver weg. Annabel zal nu een plaatsje krijgen in Eva’s kamer al dan niet naast de urne met Ginger.
De feestdagen liggen alweer achter ons. Hier gaat alles min of meer weer verder zoals voorheen. Nu nog even met de kerstversiering in huis en dan mag die van mij volgende week ook weer opgeborgen worden. Buurman heeft me gisteren gevraagd of ik met hem wil helpen om zijn kerstversiering af te breken. Dan kan hij me mijn verlengkabel teruggeven. Die had hij even geleend.
Deze morgen een telefoon van het dierencrematorium. Eva heeft via hun website een passende urne gekozen voor Annabel. Vrijdag in de namiddag mogen we haar dan ophalen. Die krijgt een plaats naast Ginger. Die is ook al weg van augustus 2020.
Verder heb ik me bezig gehouden met de bewindvoering rond Eva. De website van het vredegerecht is allesbehalve gebruiksvriendelijk zodat ik even telefonisch contact heb moeten nemen om wegwijs te geraken. Ook heb ik sedert deze morgen alle nodige documenten om bij te voegen. Zo blijven we bezig.
En Louis ? Die ligt momenteel nergens wakker van. Behalve dan als hij honger krijgt.
Momenteel is het hier op de blog en die van nonkel Juul min of meer rustig. Vanaf volgende week hoop ik terug paraat te zijn om regelmatig iets te posten. Dan is 2024 hier ook definitief van start gegaan.
Deze morgen is Annabel gestorven. Eva vond haar ’s morgens naast de bank. Ze had enorme stuiptrekkingen en ademde zwaar. Vlug de dierenarts van wacht opgebeld. Die woonde enkele dorpen verderop. Toen we bij de dierenarts aankwamen bleek ze tijdens de rit overleden te zijn. Ze werd 16 jaar.
We troosten ons met het feit dat ze gedurende 14 jaar als een prinses behandeld werd. Jammer dat huisdieren maar een relatief kort leven hebben.
nonkel Juul : ziezo 2023 zit er op ! tante Martha : een verwarrend jaar zeg maar met al die jonge gasten die niet meer weten wie of wat ze zijn. Bieke : ik ben verliefd op Mieke. Dat mag toch wel ? Erna : tut tut moest ik uw moeder zijn, het zou geen waar zijn !! Ernest den Evangelist. Dit mag niet. Zo staat het in de heilige schriften ! nonkel Juul : ik ga die onnozelaar buiten smijten. Suske : in mijn tijd bestond dat ook al hoor. Flip : ik heb hier een plaat uit uwen tijd !
2023 zit er op. Geniet van de eindejaars en nieuwsjaar. Tot in 2024.
De dingen des levens ! 