De dingen des levens !

Gisteren vrijdag stond ik op met rugpijn en een gevoel dat ik precies nog uren kon slapen. Ik dacht het zal wel overgaan, maar ik bleef moe en pijn voelen.

In de namiddag had ik een afspraak bij het dierencrematorium om de urne met de as van Annabel op te halen. Het is gelukkig niet ver weg. Annabel zal nu een plaatsje krijgen in Eva’s kamer al dan niet naast de urne met Ginger.

Toen ik terug thuis was besloot ik naar bed te gaan om enkele uurtjes uit te rusten. Ik kwam pas deze middag naar beneden. Ik voel met weer al heel wat beter. Het zal één van de vele virussen geweest zijn.

Fijne zaterdag.

🙂

De feestdagen liggen alweer achter ons. Hier gaat alles min of meer weer verder zoals voorheen. Nu nog even met de kerstversiering in huis en dan mag die van mij volgende week ook weer opgeborgen worden. Buurman heeft me gisteren gevraagd of ik met hem wil helpen om zijn kerstversiering af te breken. Dan kan hij me mijn verlengkabel teruggeven. Die had hij even geleend.

Deze morgen een telefoon van het dierencrematorium. Eva heeft via hun website een passende urne gekozen voor Annabel. Vrijdag in de namiddag mogen we haar dan ophalen. Die krijgt een plaats naast Ginger. Die is ook al weg van augustus 2020.

Verder heb ik me bezig gehouden met de bewindvoering rond Eva. De website van het vredegerecht is allesbehalve gebruiksvriendelijk zodat ik even telefonisch contact heb moeten nemen om wegwijs te geraken. Ook heb ik sedert deze morgen alle nodige documenten om bij te voegen. Zo blijven we bezig.

En Louis ? Die ligt momenteel nergens wakker van. Behalve dan als hij honger krijgt.

Momenteel is het hier op de blog en die van nonkel Juul min of meer rustig. Vanaf volgende week hoop ik terug paraat te zijn om regelmatig iets te posten. Dan is 2024 hier ook definitief van start gegaan.

Beste wensen en tot de volgend.

🙂

Deze morgen is Annabel gestorven. Eva vond haar ’s morgens naast de bank. Ze had enorme stuiptrekkingen en ademde zwaar. Vlug de dierenarts van wacht opgebeld. Die woonde enkele dorpen verderop. Toen we bij de dierenarts aankwamen bleek ze tijdens de rit overleden te zijn. Ze werd 16 jaar.

We troosten ons met het feit dat ze gedurende 14 jaar als een prinses behandeld werd. Jammer dat huisdieren maar een relatief kort leven hebben.

Groetjes.

🙂

nonkel Juul : ziezo 2023 zit er op !
tante Martha : een verwarrend jaar zeg maar met al die jonge gasten die niet meer weten wie of wat ze zijn.
Bieke : ik ben verliefd op Mieke. Dat mag toch wel ?
Erna : tut tut moest ik uw moeder zijn, het zou geen waar zijn !!
Ernest den Evangelist. Dit mag niet. Zo staat het in de heilige schriften !
nonkel Juul : ik ga die onnozelaar buiten smijten.
Suske : in mijn tijd bestond dat ook al hoor.
Flip : ik heb hier een plaat uit uwen tijd !

2023 zit er op. Geniet van de eindejaars en nieuwsjaar. Tot in 2024.

De voorlaatste blogpost van dit jaar is er ene met Jeroom !

Morgen komen nonkel Juul en Flip nog even langs met een stukje muziek, maar dan zit dit er definitief op voor dit jaar.

Fijne zaterdag.

🙂

Eind december is de periode om even achterom te kijken naar wat er zoal gebeurde in het afgelopen jaar.

Het is een feit dat hoe ouder je wordt des te meer mensen uit je omgeving verdwijnen door overlijden. Zo verloor ik vier mensen uit mijn omgeving : twee buren, een man die ik afgelopen jaar hielp en last but not least de dame hier gekend onder het pseudoniem Grote Muis. Voor haar begon de ellende in februari en eindigde beslotte voor haar op 30 september.

Ik heb nog enkele video’s uit betere tijden waaronder deze :

Verder is er mijn moeder die haar 90ste verjaardag vierde. Vieren is een groot woord. Ze leeft in haar eigen wereld, maar gelukkig herkent ze ons nog.

Verder was er niets noemenswaardig om op terug te kijken. Nu 2023 afsluiten en op naar 2024.

Fijne eindejaars en tot volgend jaar.

🙂

Geniet er maar van. Voor je het weet is het weer een doodgewone dag !

🙂