Gisteren stond bij mij in het teken van “boodschappen in de Colruyt”. In de voormiddag naar de Colruyt in Roeselare voor boodschappen voor VOC Opstap. Daar kwam ik een collega van het Stadsbestuur tegen. Was jaren geleden dat we elkaar nog gesproken hadden. Deels door mijn vertrek naar het Fietspunt, deels daar zij op een andere plaats werkt naar aanleiding van de bouw van het nieuwe stadhuis. En ondertussen ben ik ook al een tijdje uit de running.
Over de middag ging ik nog even langs bij de Aldi. Daar kwam ik ook iemand tegen die ik al een tijdje niet meer gezien had. Met nog andere mensen zaten we vroeger veel samen in de destijds op deze blog beruchte frituur. Toen de uitbater er mee ophield en de zaak overliet gingen de klanten elk hun weg.
s’Avonds ging ik met Greet nog even naar de Colruyt hier vlakbij. Geen bekenden gezien. Nog zo rustig.
De foto nam ik toen ik met Eva enkele weken geleden naar haar oude school ging voor de rommelmarkt. Die wou ik hier ook eens tonen.
Vandaag 17 graden voorspeld. We zullen zien. Geniet in ieder geval van je donderdag.
🙂
Vandaag vieren sommigen onder ons valentijn.
Volgens een legende kwam een jong paar bij bisschop Valentijn met het verzoek hen te trouwen. De man was een heidense soldaat, de vrouw een christen. Valentijn vond de liefde zwaarder wegen dan de wetten van de keizer, en huwde het stel. Al gauw kwamen meer paren met hetzelfde verzoek. Hij werd aangegeven en gearresteerd. Toen hij voor de keizer moest verschijnen, probeerde hij die te bekeren. Claudius voelde zich beledigd en liet Valentijn martelen en onthoofden. Dat gebeurde op 14 februari, maar welk jaar het was, is onduidelijk. Voordat het vonnis werd uitgevoerd, zag Valentijn nog kans het dochtertje van de gevangenisbewaarder een briefje toe te stoppen; Van je Valentijn, stond erop.
Dat de liefde niet leeftijdgebonden is bewijst volgende video :
Tot de volgende !
🙂
Zondag waren Eva en ik even op bezoek bij mijn moeder. Ze lijkt steeds dieper weg te zakken in haar bizarre wereld. Gelukkig herkent ze ons nog. De vraag is : hoe lang nog. “Heel jammer.” reageerde een vrijwilliger toen hij haar bezig zag in de zaal waar de bezoekers samen met hun familielid iets kunnen nuttigen.
In diezelfde zaal zat een koppel met hun bejaarde (schoon)moeder. “Ben jij van Roeselare ?” vroeg de dame van het koppel me. Ze herkende me van de tijd toen ik haar zoon karateles gaf. Die is gestopt toen hij twaalf was. Ondertussen is hij dertig. OMG ! Ben ik nog steeds zo herkenbaar na al die jaren ? :)
Die twee modellen dwalen rond in het rusthuis en wilden maar al te graag op de foto.
Fijne dinsdag en tot de volgende.
🙂
Het grootste of hoogste gebouw van Roeselare komt stilaan uit de stijgers. Nu is er vooral werk aan de toekomstige opritten en plaatsen waar er groen zal komen om de omgeving op te vrolijken. Binnenkort ga ik daar ook enke foto’s van nemen en hier tonen.
Op het stationsplein zijn ze ook druk bezig met de vergroening. wat verderop is men een vroegere parking waar heel lang geleden een school stond aan het omtoveren tot een park.
Roeselare zit dus nog steeds goed in de stijgers. Tegen de zomer zal één en ander klaar zijn. Ik volg het in ieder geval.
Fijne dag.
🙂
Tante Martha : er is er vandaag eentje jarig !
Bieke : ik heb een kadootje voor hem.
Erna : kleine meisjes geven geen kadoos aan zo’n oude vent.
Gina : ik zal hem eens goed tegen mijn boezen drukken en 64 kusjes geven !
Nonkel Juul : ge moet die ouwe zeur niet teveel verwennen !!!
meneer pastoor : Gina, je mag hem niet in verleiding brengen met je boezem. Het vlees is zwak !
Oldman : hij met Gina. Als dat maar goed afloopt !!
Flip : HIEPERDEPIEP HOERA !! Voor onze jarige heb ik volgende plaat :
Ziezo, ik ben weer gerust voor een jaar. Fijne zondag en geniet van jullie virtuele punt van de taart die ik jullie stuur.
Groetjes.
🙂
De dingen des levens ! 