De vergroening in het centrum en op het stationsplein gaat verder. Hier en daar begint het mooi te worden. Ik vernam dat er weer een deel nabij het stationsplein klaar is. Daar ga ik zeker eens naar gaan kijken en foto’s nemen. Elders zijn de werken nog druk bezig. Dat wordt nog een beetje afwachten.
Ook de werken aan het vernieuwde stadhuis zouden stilletjesaan klaarkomen. Er valt dus de komende tijd veel te bekijken.
Rest mij julle een fijne vrijdag en alvast een fijn weekend toe te wensen.
🙂
Ziezo, de eerste dag van de maand mei hebben we achter de rug. Die verliep hier heel rustig. Het was een zonnige en warme dag en daar genoot mens en dier van. De achterdeur stond open en de buurtkatten kwamen even gedag zeggen. De dubbelganger van Louis kwam om wat vlees en de zwarte kat maakte de kattenbak onveilig. Gezellig, niet ?
In de namiddag zijn Eva en ik even langs geweest bij mijn moeder. In het woonzorgcenter was het ook heel rustig. Weinig bezoekers. Dan maar even een korte wandeling buiten met moeder in haar rolstoel.
Tijdens de terugtocht hebben we nog even door het centrum van Roeselare gereden. Daar was de traditionele jaarmarkt bezig. Men kon er spreekwoordelijk op de koppen lopen. Op het stationsplein zal het ook erg druk geweest zijn bij zo’n schitterend weer. Toch trekt die drukte mij niet meer aan. Liever rustig thuis op ons terras.
Nog een fijne dag en tot de volgende.
🙂
Toen ik zondagnamiddag even langs ging bij mijn moeder kwam ik in de gang van het WZC deze jongedame tegen :
Moeder heeft vorige week last gehad van buikgriep en mocht derhalve haar kamer niet uit. Kwestie niemand te besmetten. Zaterdag heeft ze heel de dag geslapen. Zondag was ze weer beter.
Ondertussen was het bij ons thuis de maandelijkse vergadering van Eva en haar vriendinnen. Deze keer maakten ze zeep. Hieronder enkele resultaten.
Morgen 1 mei, dag van de arbeid. Er zal weer van alles te beleven vallen in het centrum en op het stationsplein. Of ik ga kijken hangt van het weer af.
Fijne dinsdag.
🙂
Bieke : naar het schijnt spookt het in het huis van meester Pilchard.
Nonkel Juul : zijn moeder leek al een spook toen ze nog leefde.
Erna : allemaal onzin. Geen een dode is teruggekeerd.
Ernest den evangelist : we zullen het geweten hebben bij het laatste oordeel.
Tante Martha : blijf daar maar weg meisje, je weet maar nooit.
Flip : ik zal maar een plaatje opleggen voor de volgende Bankshow !
Met zijn allen : GOED IDEE !!!
Oppassen als je deze week naar Belgie afzakt. Woensdag is 1 mei en dat is de dag van de arbeid en dan wordt er niet gewerkt en zijn veel winkels gesloten.
Tot de volgende.
🙂
Een oude man gaat jagen in het bos. Hij draagt een versleten jagershoed en een geweer over zijn schouder. De bomen staan hoog en dicht op elkaar, hun bladeren ritselen in de wind. De man loopt langzaam, zijn ogen speurend naar sporen van wild. Hij volgt een smal pad dat dieper het bos in leidt.
De lucht is koel en vochtig, en de geur van aarde en mos hangt in de lucht. De oude man voelt zich één met de natuur, zijn zintuigen op scherp. Hij hoort het gekraak van takken onder zijn voeten en het gefluit van vogels hoog in de bomen.
Plotseling ziet hij iets bewegen tussen de struiken. Een hert! Zijn hart bonst in zijn borst terwijl hij zijn geweer optilt en richt. Maar dan stopt hij. De ogen van het hert ontmoeten de zijne, en hij ziet de angst en het leven in die diepe bruine ogen. De oude man laat zijn geweer zakken. Hij kan het niet over zijn hart verkrijgen om te schieten.
In plaats daarvan glimlacht hij naar het hert en laat het rustig weglopen. Hij heeft genoeg gejaagd in zijn leven. Nu wil hij alleen nog maar genieten van de schoonheid van het bos en de vrede die het hem brengt.
En zo vervolgt de oude man zijn weg, dieper het bos in, met een glimlach op zijn gezicht. Hij is misschien niet meer zo snel als vroeger, maar hij weet dat hij nog steeds één is met de natuur. En dat is genoeg voor hem.
Dit is een blog met behulp van AI.
Verhaal: Bing Copilot
Tekening: Microsoft Designer
Fijne vrijdag en tot de volgende.
🙂
De dingen des levens ! 