De dingen des levens !

Nonkel Juul : ik ga maar weer eens een konijn schieten voor madam Vander Preut !
Tante Martha : voor de zoveelste keer. Telkens kom je met lege handen terug thuis !
Buurvrouw Erna : jouw vent zou beter gaan werken dan zijn tijd verprutsen !
Juffrouw Roofvoghel : ik heb hier een pilletje waarmee hij meer dan genoeg konijnen zal schieten.
Flip : Oldman is benieuwd naar het resultaat !
Hans : Flip, leg alvast maar een plaatje op.

Grace Slick schreef het nummer naar verluidt na een acidtrip. Voor Slick gaat ‘White Rabbit’ ‘over het volgen van je nieuwsgierigheid. Het White Rabbit is je nieuwsgierigheid.’ Voor haar en anderen waren drugs in de jaren zestig een onderdeel van geestverruiming en sociale experimenten.

Fijne maandag en tot weerziens.

🙂

De laatste weken ging ik met een man naar de “sociale kruidenier” vroeger gekend als de “voedselbank. Een ruig type die ik via zijn vriendin heb leren kennen. Die vriendin heb ik ook via via leren kennen. Soit. De reden waarom hij gratis voedsel krijgt weet ik niet. Ik vraag het gewoon niet. Vroeger had hij een auto, maar die werd gestolen en staat nu vol builen en blutsen ergens aan de kust.

De laatste weken was hij gebeten. Niet op mij, maar op alle “vrienden” die hem belazerd hebben. Om dat te verwerken kwam er alcohol aan te pas. Dat zinde mij niet. Zijn vriendin is er ook niet vies van en dat maakt het alleen maar erger.

Vorige week was de laatste keer dat ik hem en zijn vriendin zag. Maandagmorgen zat ik rustig aan de PC met koffie bij de hand. Toen viel mijn oog op een lokaal bericht. Een man had zijn vriend tot moes geslagen. Daarna was hij live gegaan op Facebook en dreigende taal gesproken naar bepaalde personen. Even later stonden politie en hulpdiensten aan de deur. De man werd ter beschikking gesteld van de onderzoeksrechter en opgesloten.

Ook al was de foto bewerkt, toch herkende ik de man. Daar moet ik dus voorlopig niet meer mee naar de sociale kruidenier.

Over die man heb ik hier reeds geschreven.
Over zijn vriendin heb ik hier geschreven.

Fijne vrijdag en alvast een fijn weekend gewenst.

🙂

De vele regen en de redelijk hoge temperatuur van de laatste tijd heeft de natuur duidelijk goed gedaan. Alles staat in bloei. Zo ook onze rododendron. Die staat er weelderig bij.

Ook is het hier nog steeds “maai mei niet”. Het is twee weken geleden dat ik het gras maaide. Een strook laat ik groeien. Of de insecten hiervan hebben kunnen genieten weet ik niet. Ik hoop het toch.

Laat ons hopen dat het eindelijk eens voor langere duur echt droog weer wordt. We hebben regenwater meer dan genoeg. Goed voor ons toilet beneden dat op de regenput aangesloten is.

Dat was het voor vandaag.

Fijne donderdag.

🙂

Toen ik maandag even na de middag wou wegrijden om mijn moeder even te gaan bezoeken deed buurman teken dat ik eens moest komen. Benieuwd ging ik naar hem toe. Hij was bezig in zijn tuin en daarrond. Vlakbij zijn haag zijn er in het wegdek kleine scheuren gekomen. Daardoor kan het onkruid zijn of haar gang gaan. Of ik hiervoor een oplossing kan bedenken ?

Als particulier mag men niet aan openbare wegen werken zoals bv. beton gieten. Dus heb ik dinsdag een mail gestuurd naar Stad met de vraag of ze dit willen herstellen. Het is nu afwachten wat het antwoord zal zijn.

Zo blijf ik nog steeds bezig.

Fijne woensdag en tot de volgende.

Afgelopen zondag was het de maandelijkse bijeenkomst van Eva en haar vriendinnen. Deze maal hadden ze afgesproken voor decopatching.

Decopatching is een decoupage-techniek en is eigenlijk niets anders dan verven met papier. Hierbij wordt gebruik gemaakt van Decopatch papier, dat flinterdun is en zich goed laat verlijmen op allerlei soorten ondergronden zoals kunststof, glas, metaal, papier-maché, MDF, hout en piepschuim.

Vooraf hadden ze het nodige materiaal gekocht waaronder enkele olifanten. Eén van de dames wou absoluut een olifant roze maken.

Dit was het weer voor vandaag.

Tot de volgende.

🙂

Bieke : nonkel, naar welke muziek luisterde jij toen je nog jong was ?
Nonkel Juul : naar accordeon natuurlijk !
Mieke : ik dacht dat het rock and roll was in die tijd.
Nonkel Juul, over rock and roll gesproken, ik heb nog doorgezakt met ene Lemmy.
Ernest den evangelist : da’s duivelse muziek.
Nonkel Juul : die danseres was nog veel meer des duivels, huh huh huh !
Gina : ik wil ook zo’n danseres worden !
Flip : dan zal ik alvast maar een plaatje opleggen.

Stacia was danseres van de groep Hawkwind tussen 1971 en 1975. Meestal stond zij naakt op het podium. Toen Hawkwind mocht optreden voor de BBC televisie werd het haar absoluut verboden om uit de kleren te gaan. Vandaar dat ze er wat verveeld bijzat op de clip hierboven.

Vandaag is het pinksterenmaandag. Voor zij die nu een vrije dag hebben, geniet er van. De anderen mogen natuurlijk ook genieten.

Tot de volgende.

🙂