De dingen des levens !

op 28 juli en 5 augustus moet ik dus met mijn ogen onder het mes

of hoe je het ook moge noemen.

Het cataract wordt weggenomen en ook de lenzen worden vervangen.

Dit betekent dat ik zo goed als nieuwe ogen zal hebben achteraf.

Enig zwart puntje hierbij is het prijskaartje

De operatie wordt uitgevoerd te Sijsele nabij Brugge.

we weten weer waarvoor we leven en werken. 

bij het vorig onderzoek bleek dat ik staar heb.

op zich niet zo erg

dit kan met een kleine ingreep verholpen worden.

wel vroeg om zoiets op je 51ste te hebben.

Dokter vertelde me dat er reeds mensen van rond de 40 hiervoor bij hem komen.

Een beetje uitzonderlijk dus, maar echt van opkijken moet ik niet doen.

(oeps slechte woordspeling op het einde)

Ik vind het belachelijk dat er mensen zijn die hun afkomst verloochenen.
Nooit heb ik er een geheim van gemaakt dat ik uit een arbeidersfamilie kom.

Op de foto hierboven staat mijn vader samen met zijn collega’s.
hij staat tweede van links
en ik sta NIET op de foto !
De jongen is een zoon van de baas die hier niet op de foto staat
wel de vader van de baas, de opa van de jongen dus.
Ruwe mannen met blanke pit waren het.
Zij werkten in een betonbedrijf en alles gebeurde zonder machines.
Alles met mankracht dus.

Hier zie je me met mijn ouders
deze foto is genomen in 1970 net als de eerste foto.
Ik was toen 10 jaar oud.
Dit bewijst dus dat ik niet de jongen boven ben.
moest je nu nog twijfelen.

Hierboven zie je ons huis ergens midden jaren 1970.
Op het dak stond een enorme antenne om Nederland 1 en 2 te kunnen ontvangen.
De antennes voor de vlaamse en franse zenders stonden op zolder.

Dit ben ik in 1968 met mijn eerste hondje genaamd Tito.
De naam had ik uit de strips van Nero.
Detective Van Zwam had een hondje dat Tito noemde en die naam moest mijn hond ook hebben.
Wist ik veel dat dit ook de naam was van de Joegoslavische communistische leider.
Onze huisarts die een rasecht vlaamsch nationalist was kreeg bijna een hartaanval toen hij de naam van mijn hondje vernam.

Dit ben ik, maar nu als zesjarige in 1966.
Ik zat toen in mijn laatste kleuterklasje bij de nonnekens waar je bont en blauw geslegen werd als je “het heilig hart van jezus” durfde verkeerd te schrijven. De nonnekes vergaten echter wel dat wij nog niet konden schrijven.

Dit tenslotte is mijn eerste grote liefe, Christel genaamd.
Zij was even oud als ik en deze foto is eveneens genomen tijdens het laatste kleuter.
Bij haar leerde ik het verschil tussen jongens en meisjes
en dat is mij later nog goed van pas gekomen.

Nog een fijne zomerse dag iedereen !