De dingen des levens !

Sedert deze zomer ga ik iedere maandagmorgen zwerfvuil opruimen op en in de omgeving van het speelpleintje hier vlakbij. Telkens kom ik terug met een goed gevulde zak rommel. Meestal plastiek flessen en blikken.

Ook kom ik dan geregeld mensen tegen die daar even de hond uitlaten. Soms ontstaat er een gesprek. Nu wist een dame me te vertellen dat ze de dag voordien de hulpdiensen had opgebeld. Op één van de toestellen zat een man die op niets en niemand reageerde. Hij ademde met moeite. De hulpdiensten kwamen ter plaatse. Ze merkten dat dit een geval van flakka was, de gevreesde zombiedrug. De man kwam tot zijn positieven en maakte zich uit de voeten. De hulpdiensten konden verder niets doen. “Tegen dat de politie hier is, is die man reeds met de noorderzon verdwenen” was hun besluit en vertrokken.

Na nog wat heen en weer gepraat met enkele dames die hun hond uit lieten ging ik verder met opruimen. Zo hoor je nog eens iets tijdens de rondes. Stof voor deze blog.

Fijne dinsdag en tot de volgende.

🙂

Tante Martha : vandaag moeten de kinderen terug naar school !
nonkel Juul : Oef ! Het zal hier weer rustig zijn.
Mieke : school is saai !
Bieke : jammer dat het gedaan is met de vakantie !
Flip : laat ik een plaatje draaien om jullie op te vrolijken.
Hans : dan draai ik het in de volgende Bankshow !

Gedaan met de rust ’s morgen op de baan. We zullen het weer gewoon moeten worden al dat drukke verkeer. Gelukkig moet ik maar op maandag en vrijdag vroeg de baan op.

Fijne maandag en tot de volgende.

🙂

De laatste tijd is mijn moeder telkens ik op bezoek ga in een diepe slaap. De verpleegsters willen haar wakker maken, maar ik stel dan voor haar te laten slapen. Het is dat ze het nodig heeft. Steeds heeft ze de babypop bij zich. Het “kindje” waar ze voor zorgt. Samen met Eva ga ik dan iets drinken in de cafetaria. Eén van de vrijwilligers die bedienen in de cafétaria vond dat ons moeder beetje bij beetje achteruit gaat. Ik kan haar geen ongelijk geven.

Ook met mijn schoonmoeder gaat het niet de goede kant uit. Ze heeft meer en meer verzorging nodig. Nu heeft ze besloten haar auto te verkopen. Er komt hulp aan huis en ook haar medicijnen zullen opgevolgd worden. Als het zo verder gaat zal ze ook niet lang meer thuis kunnen wonen.

Dit was het voor deze vrijdag. Mijn laatste blogpost voor deze maand. Alvast een fijn weekend gewenst en tot maandag.

🙂

Maandag in de voormiddag moest ik in Kortrijk zijn voor een gesprek. Ik twijfelde even of ik met de trein zou gaan of met onze auto. Overal zijn er openbare werken of worden er binnenkort werken uitgevoerd aan de wegen. Toch besloot ik de auto te nemen. Hoef ik niet achteraf te zitten wachten op de trein die misschien nooit zal komen. Je weet maar nooit.

De weg heen en terug viel goed mee. Niet te druk op de baan en geen omleidingen of dingen van dien aard. Wel had ik achteraf willen verder rijden door Kortrijk maar die omgeving was afgesloten voor werkzaamheden. Dan maar direct terug naar huis gereden.

Op de foto zie je een brug die over de Leie loopt. Die constructie vind ik wel bijzonder om zien.

Dit was het dan weer voor vandaag.

Fijne donderdag.

🙂

Afgelopen weekend was het kermis in centrum Roeselare. Zaterdag viel die letterlijk in het water door de felle buien. Zondag was dan weer beter weer. Eva haar vriendinnen waren dan langs gekomen om te knutselen zodat ze niet naar de kermis kon.

Maandag namiddag zijn we dan eens naar de kermis geweest. Eva wou op enkele attracties. Ik schrok wel van de prijzen die ze vragen voor enkele minuten plezier. Zelf ben ik geen liefhebber van die toestellen die je door elkaar schudden. Ik kijk dan maar van op een veilige afstand.

Achteraf deden we nog een terrasje en dat was het dan voor dit jaar.

Fijne woensdag.

🙂

Enkele weken geleden haalde ik met Eva een doos vol plastiek lepeltjes op. Eén van haar vriendinnen had die gratis gekregen via Facebook. “Wat moet je daar nu in hemelsnaam mee ?” vroeg ik mij af. Het antwoord kreeg ik afgelopen zondag.

Zondag was de maandelijkse bijeenkomst van Eva en haar vriendinnen bij ons thuis. Zoals je weet wordt er dan naar hartelust geknutseld. Die lepeltjes werden met behulp van een stevige schaar gekortwiekt. Die werden vervolgens op een tekening van een vlinder geplakt. Op de foto zie je Eva’s resultaat.

Tegen de avond bracht ik de dames tevreden terug naar hun huis. De volgende zondag dat ze zullen samenkomen ligt reeds vast.

Fijne dinsdag.

🙂