we zijn weer al enkele dagen verder,
maar verder dan wat rond de tafel stappen zijn we niet geraakt.
Er is wel vooruitgang
dankzij onzen kinesist,
een fidele kerel die ik al jaren ken
van toen we nog het mooie weer uitmaakten in het oudercomitee van de school waar onze kids toen naartoe gingen.
Ook mijn vrouw heeft hij al meer dan genoeg onder handen mogen nemen de afgelopen jaren.
Toen hij onlangs via Facebook vernam dat ik onder het mes moest heeft hij zonder verpinken zijn foltertuigen van onder het stof gehaald.
Een echte vriend des huizes als het ware dus.
Tijdens het plooien en kraken vertelt hij me dan over het wel en wee van zijn rockband die niet echt van de grond raakt.
Een vocalist en drummer vinden is steeds een probleem geweest.
De vorige drummer haakte af omdat hij zijn eigen ding niet kon doen en tot overmaat van ramp geraakte de vocaliste van dienst zwanger.
Een grote toekomst blijkt zijn project niet bepaald te hebben.
Hier een foto van mijn kinesist in actie.
Het haar is de laatste tijd wat korter geworden.
En zo gaan we verder met revalideren
bij wijze van spreken dan
natuurlijk
nog een fijne dag
en dito weekend


















































