De dingen des levens !

Op 22 oktober stuurde ik volgende mail naar het stadsbestuur :

Sinds enkele weken staat deze fiets onaangeroerd in de Vijfwegenstraat nabij het kruispunt met de Albert laan. Die is volgens mij niet gelabeld en is op slot.

Wat later kreeg ik een antwoord terug :

In Poperinge is er een zaal die destijds tot de verbeelding sprak. Eind jaren 70 begin jaren 80 traden daar jonge heavy metalbands op. Sommige groepen zouden later uitgroeien tot wereldsterren. Metallica, Motorhead, AC/DC…om er enkele te noemen. Metal was toen nog een marginaal gebeuren. De jongelui gingen toen ofwel naar de disco of naar een jeugdhuis/café. Tegenwoordig is dat anders. Je treft metalfreaks van alle leeftijden en afkomst op metalfestivals zoals Graspop en Alcatras. Destijds hadden we hier in Roeselare twee hardrockcafé’s namelijk de Bronx en Ad Fundun. Beiden verdwenen. Recent was er nog De Verlichte Geest, maar die is verhuisd ergens in of rond Kortijk. Dus geen ene meer hier in Roeselare.

Die zaal waar alles gebeurde heet Maeke Blyde. Westvlaanderen mag dus als de bakermat van het metalgebeuren beschouwd worden.

Over deze geschiedenis is dit jaar een lijvig boek verschenen met anekdotes en vooral veel foto’s die nergens anders te vinden zijn. Het boek heeg “Heavy sounds in the west”. Die heb ik dus nu in mijn verzameling. Dit dankzij Greet die een artikel over dit boek las in de krant.

Fijne woensdag en tot de volgende.

🙂

Zoals ik gisteren al schreef in reacties waren de afgelopen dagen hier duister en kil. Gisteren kwam er ’s morgens een mistlaag bij om de herfstsfeer compleet te maken. De weergoden beloven zonniger weer de komende dagen. Laten we het geloven.

Verder gebeurde er hier niets opzienbarends. De herfstvakantie zit er op voor iedereen die werkt of naar school gaat. De routine is er dus weer voor Eva en ook voor mij als haar chauffeur.

Ook is het boek dat ik besteld heb geleverd. Daar heb ik letterlijk mijn handen vol mee. Binnenkort mag je dus hier een boekbespreking verwachten. Ik verklap alvast dat het een geschiedenisboek is. 🙂

De foto nam ik in de haven alhier. Ik stond met de auto langs de kant. Dus niet denken dat ik met de telefoon bezig ben als ik rijd. Doe ik nooit.

Fijne dinsdag en tot de volgende.

🙂

Die morgen aan de ontbijttafel :

Bieke : hoe was je weekend ?
Nonkel Juul : euh, vraag dat maar eens aan Oldman !
Tante Martha : een gat in je geheugen door de drank ?
Buurvrouw Erna :mijn man mag niet drinken.
Oldman : het was een leuk feestje.
Nonkel Juul : Volgend weekend weer van dat ?
Flip : ik ga jullie niet zoeken hoor !
Hans : laten we een stukje muziek afspelen !

Laat ik jullie een leuke en gezellige week toewensen. Geniet met mate.

🙂

Sedert vorige maand is nonkel Juul ook op deze website te vinden.
Naast zijn avonturen zijn daar ook inzendingen te vinden van Paco en Nummer 22. Die zijn ook de moeite van het lezen waard.
Fijne vrijdag en tot binnenkort.

Gisteren was ik samen met onze buurman op weg naar een van zijn schoonbroers die steeds een grote serre achter zijn huis gehad heeft en nog heeft. Serre is kas bij mijn NL lezers als ik het goed heb. Het doel was om enkele bloemstukken op te halen en die dan bij de graven van overleden familieleden te plaatsen. Het waren er nogal veel en die konden niet in de koffer van zijn auto. Dan maar met de mijne.

Nadat we de bloemstukken opgehaald hadden reden we naar de begraafplaats. Terwijl ik in de auto wachtte plaatste buurman de bloemen bij de graven. Wel een vreemd gevoel om zo langs die graven en muren te rijden. Gelukkig weten de doden van niets. Die zullen dan wel niet geschrokken zijn toen ik voorbij reed.

Een mens die leeft, heeft hoop. Een levende hond is beter af dan een dode leeuw. De levende mensen weten tenminste dat ze ooit zullen sterven. Maar de doden weten niets. Ze hebben niets meer te verwachten. Ze zijn vergeten. Hun liefde, hun haat, hun verlangens – alles is verdwenen. De doden doen niet meer mee met de dingen die onder de zon gebeuren. (Prediker)

Rest mij jullie een fijn verlengd weekend toe te wensen. Voor zij die er aan mee doen : een gezellige en griezelige halloween.

Tot de volgende.

🙂