De dingen des levens !

Het is 8 uu in de morgen.
In café “Transvaal” is het aflossing van de wacht.
De nachtploeg trekt strompelend huiswaarts
en de ochtendploeg komt één voor één plichtbewust naar binnen.
Jeanette de waardin heeft reeds een schotel broodjes met kaas en hesp klaar staan en de koffe ruikt ook al naar opgewarmde afwaswater, maar dit zijn de staminees reeds jaren gewoon.
Alleen nonkel Juul heeft besloten om nog een extra shift te lopen.
Heel de nacht heeft hij zitten wachten op de man die hem meer duidelijk kan maken over de al dan niet vermeende relatie tussen zijn wuuf en dienen facteur.

Ze is nu al weken weg
zogezegd naar haar moeder
en nog steeds geen teken van leven.
Achter in de tuin staat een bouwvallig schuurtje
en daarin repeteren de Swinging Kloefkappers meestal rond dit uur
maar nu is er geen kat te zien.
Dit is een teken te meer dat nonkel Juul zich niet heeft vergist.
Zonder den Phil kunnen ze niets doen
en deze ligt nu vast en zeker te rampestampen met zijn wuuf

Juul krijgt een vlaamsche colère en stormt richting voordeur.
Net op dat ogenblik gaat de deur open en
daar staat de getuige van nonkel Juul.
Nu heeft hij zeker en vast geen tijd om de matrassen te gaan keren bij jullie.
Het zal voor een volgende keer zijn.

Zaterdag was het opendeur in de nieuwe school van Eva.
We kregen er een persoonlijke rondleiding
en Eva mocht veel vragen stellen.
Zo leerden we allemaal weer wat bij.

De bedoeling is dat Eva er in september naar school gaat.
Nu afwachten tot de nodige formulieren van haar oude school opgestuurd worden naar deze school.
Voor en na de rondleiding heb ik wat foto’s genomen zoals van deze boerderij uit de buurt.

Ook maakte ik een filmpje :

Gisteren maandag hield mijn ex-vriendin me tegen om te vragen hoe ik het gesteld had met Eva in haar nieuwe school.
Naar waarheid antwoordde ik dat de kennis met de school Eva goed bevallen was, maar dat ze er nog niet uit was welke richting ze zou volgen.

Misschien was ik toch wat te hard ?
Zal ik het ooit weten ?

Vrijdag was voor mij een heftige dag.
Samen met de collega’s heb ik afscheid genomen van mijn ouwe job die ik meer dan 30 jaar gedaan heb.
De schepen van Financiën kwam ook een glaasje meedrinken en ik kreeg een klein afscheidscadeau ook al had ik gezegd niets te willen krijgen ter afscheid. De (vrouwelijke) collega die me het geschenk overhandigde heb ik dan maar eens goed vastgenomen en gekust.
Dit moet kunnen op zo’n moment, vooral als ze dan nog beeldschoon is ook.

Een andere collega had me in de loop van de voormiddag laten weten dat de collega in kwestie van “de kogel is door de kerk” donderdagnamiddag naar me gevraagd had. ze wilde weten of ik er was. Men antwoordde haar dat ik verlof genomen had om met mijn dochter een school te bezoeken.
Ze liet weten dat het raar zonder me zou zijn en ook vertelde ze me hoe ik haar de laatste maanden geholpen had. Moest ik nu een krop in de keel krijgen of botweg oordelen dat ze mijn log gelezen had ? In ieder geval bedankte ik de collega om me dit te laten weten.

Deze collega en nog ene hadden mijn blog gelezen, wisten meteen over wie het ging en verzochten me om niet te hard met haar om te gaan.
“vrees niets, ik blijf beleefd” was het enige zinvolle dat ik kon zeggen hierop.
Ze hadden begrip voor mijn log en reakties en benadrukten nogmaals dat “de persoon in kwestie” niets slechts over mij had gezegd.
Misschien ga ik haar toch missen zoals J@n schreef.

Toen ik in de loop van de namiddag thuis kwam voelde ik me leeg.
net alsof ik op instorten stond.
dit afscheid had me meer geraakt dan ik kon voorspellen.

Vandaag maandag ga ik nog een en ander opruimen op mijn bureau, sommige collega’s met vragen uitleg verlenen en voor de rest……we zien wel.

groetjes.

maak zelf tekst en uitleg hierover

fijne dag nog !

Donderdagnamiddag zijn Greet en ik samen met Eva naar haar nieuwe school gaan kijken.
Deze is duidelijk veel groter dan haar huidige maar de indeling maakt dat het toch een gezellig gedoe is.

Eva stelde heel wat vragen over de opleidingen die ze daar kan volgen.
Hoe dan ook, de eerste indruk was positief.
De mensen van de school gaan alle info die ze nodig hebben over haar en haar autisme opvragen bij haar huidige school.

Zaterdag is er opendeur met natuurlijk een natje en een droogje.
Hopelijk kan ik er veel foto’s nemen want het gebouw is een gewezen klooster met mooie hoekjes.

Alvast een prettig weekend en tot maandag.

Onlangs reageerde ik op een PPS van Karel :

Ik ken ook zo iemand die veel kapot gemaakt heeft en ik ben er nog niet uit of ik wel een echte vriend ben die haar kan opvangen als de nood daartoe is.

laat ik wel duidelijk maken dat ik niets had met haar en dat ze veel bij andere mensen, haar eigen gezin en familie inbegrepen, kapot gemaakt heeft. Ik stond er bij en keek er naar om het zo te zeggen en ik beschouw(de) haar als een vriendin.

Na een gesprek met haar gisteravond weet ik bijna zeker dat ze als vriendin afgeschreven is, maar never say never again om het met James bond te zeggen.

De kogel is door de kerk !!!!!

Het werd me allemaal teveel.
Als een bevriend koppel uit elkaar gaat willen ze allebei vrienden met je blijven, ook al weet je maar al te goed wat er precies gebeurd is.

Feit was dat hun bankrekeningen onder nul stonden en bijgevolg kwam ze me een som lenen om “alleen te gaan wonen”.
Na enige discussie met haar over hoe ze dit zou kunnen terugbetalen en enkele overwegingen tussen mijn vrouw en ikzelf werden de nodige papieren getekend.

Wat blijkt nu?
Ze had wel degelijk een vriend die heel die periode op de achtergrond bleef zodat niemand iets zou merken.
Haar man had al heel lang een vermoeden van een relatie tussen hen beiden maar dit had ze steeds tegenover hem en anderen, waaronder mezelf, ontkend. Ik voelde me hier niet goed bij en toen ik haar daarover aansprak begreep ze niet dat ik daar problemen mee had, ze betaalde me toch regelmatig terug ?

De leugens stapelden zich op en er gebeurden langs beide kanten dingen waar ik persoonlijk niet achter kan staan.
Mijn grote fout is dat ik mijn hart op de tong heb en toen ik onlangs vond dat zij en haar nieuwe vriend haar dochter onheus behandelen ontplofte de bom.

zoals ik op Karels blog schreef : ik had niets met haar behalve een jarenlange vriendschap waarbij we elkaar nooit schuwden als we iets op het hart hadden. Ik had dus weer eens mijn mening geuit en dat werd haar nieuwe vlam teveel. Nu beweert zij koudweg dat ik jaloers ben op haar nieuwe relatie.
Dan breekt mijn klomp helemaal !
Ik gun iedereen het zijne, maar gezien we dus niet meer vrijuit met elkaar kunnen praten omwille van de nieuwe man in haar leven is het beter een punt achter onze vriendschap te zetten.
Daar schrok ze wel van want waarschijnlijk had ze verwacht dat we verder met elkaar zouden omgaan via onze connecties op ons werk.

Mag ik een briefje met je bankrekening ?” begon ze
“ik begrijp het” reageerde ik met een glimlach.
verbaasd keek ze me aan.
“ik heb mijn vriendje verteld over onze discussies” vervolgde ze met zachte stem
“en daarom wilt hij niet meer dat je nog komt” zei ze koeltjes
“Nu ik toch volgende week vertrek is het beter zo” reageerde ik
“maar we zullen elkaar toch nog zien ?” keek ze me vragend aan.
“we zullen zien” reageerde ik kort.
met daarop : “het gaat je goed”
ik gaf haar een briefje met mijn bankrekening en de kous was af.

beste ex vriendin

ik meen het als ik zeg “het gaat jullie goed” maar zoals de zaken er nu voorstaan;
ik zal je niet missen.

Groetjes.

Nonkel Juul zit de gazet te lezen.
meer bepaald de showbizzpagina’s
niet dat hij zo geïnteresseerd is in cultuur enzo
nee, helemaal niet
maar als hij zich goed herinnert is Fillemon de Facteur die met zijn wuuf weggelopen lid van een balorkest met de modieuze naam “ The Swinging Kloefkappers”.

Hij kijkt of hij kan terugvinden waar en wanneer ze zullen optreden in de streek.
na enkele uren rondbladeren vind hij wat hij zoekt : The Swinging Kloefkappers zullen binnenkort optreden in dancing “het geile bokje” hier in de stad.
“Daar ga ik naartoe” roept hij uit
neemt zijn tweeloop en schiet een paar keer in de lucht zodat het plafond met veel lawaai op tafel valt recht in zijn erwtensoep..
“VERDOMME, nu kan ik weer de matrassen niet gaan keren “moppert hij terwijl hij van onder het puin kruipt.

op het werk begint de spanning rondom mijn persoontje langzaam maar zeker toe te nemen.
Iedereen begint te beseffen dat ik er volgende maand niet meer bij zal zijn en moet bijgevolg vlug nog iets met me regelen vooraleer ik in rook opga.
Gezien ik niet vervangen word moet ik diverse collega’s uitleggen hoe de taak die hij/zij van mij zal overnemen in elkaar steekt.
Dit is helemaal niet zo simpel want na al die jaren is het zo’n routine geworden dat je niet meer nadenkt hoe wat of wanneer je een taak tot een goed eind moet brengen. Tijdens de uitleg besef ik dan – door hun reacties – dat het niet zo simpel is als ik zelf denk.

Dit is dus de laatste volle week werken op mijn dienst.
Dan vlieg ik uit, richting een vzw die totaal anders te werk gaat dan mijn vertrouwde stadhuis.
Ik heb reeds felicitaties gekregen voor deze verandering;
anderen verklaren me gek om nu nog op deze gezegende leeftijd van 53 jaar aan iets nieuws te beginnen.
Ik vermoed dat het kind de jongere in mij terug tot leven gekomen is.
Hoelang deze jongeman dit alles zal overleven zien we wel.

Het was een tijdje geleden dat ik nog eens op stap geweest ben in het weekend.
Maar een ouwe vriend had me meegevraagd en ditmaal zei ik niet “neen”.

Leuk weer eens onder de mensen te komen ook al was er een dame die onze aanwezigheid niet op prijs kon stellen en die heeft het op een lopen gezet.
Ze had er wel alle redens toe.
LOL

rest mij nog jullie een fijne dag des Heeren toe te wensen en tot volgende keer.