De dingen des levens !

De laatste tijd doet Kesha alle moeite om bij ons binnen te komen. Blijkbaar zijn wij heel aantrekkelijk voor katten. Zoals je misschien herinnert was het Felix die ons koos om bij te gaan wonen.

Ik bedacht dat de bedienden van Kesha niets meer hadden laten horen over de prijs van die afsluiting waarin wij ons deel zouden doen. Dan maar even langs geweest. De vrouwelijke bediende liet weten zelf nog geen factuur ontvangen te hebben. Dan vroeg ik of Kesha nog wel eens naar huis komt. Dat doet ze iedere avond. Blijkbaar heeft ze nog een ander adres in de straat waar ze gaat tafelschuimen.

De foto is genomen met de nieuwe telefoon. Daar kan ik aardig mee inzoemen. Gelukkig maar want Kesha benaderen kan op eigen risico. Deze maine coon is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken.

Dit was het voor vandaag. Alvast tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Nonkel Juul : ik heb vannacht geen oog dicht gedaan.
Tante Martha : last van uw maag door dat vlees van de voedselbank ?
Buurvrouw Erna : Hij zal eerder last hebben van zijn lever.
Bieke : misschien moet het zandmannetje maar eens langs komen.
Oldman : wie is dat nu weer ?
Flip : een stukje muziek kan ook wonderen doen.
Hans : leg maar zo’n plaat op Flip !

Hopelijk hebben jullie fijn geslapen. Nu is het tijd om in aktie te schieten.

Fijne dag verder en tot de volgende.

🙂

Vrijdagavond was ik in Beveren Roeselare. Iemand had me gevraagd om een gratis droogmolen op te halen. De persoon die het me vroeg woont in Westrozebeke en heeft geen auto.

Daar waar de vriendelijke gever woont kom ik nooit. De omgeving is dus nieuw voor mij. Vlak buiten het woonerf zag ik deze vervallen boerderij. Vroeg of laat wordt die met de grond gelijk gemaakt en zullen er nieuwe huizen en straten komen. Zo gaat dat tegenwoordig. Ik heb dan maar even halt gehouden om dat erf op de foto te zetten. Leuk excuus om mijn nieuwe telefoon boven te halen.

Dergelijke boerderijen verdwijnen beetje bij beetje. Het landelijk karakter maakt plaats voor woonwijken.

Dit was het weer voor vandaag. Fijn weekend en tot maandag. Dan beginnen we de week aan de ontbijttafel met nonkel Juul, Bieke en natuurlijk MUZIEK !

Tot dan.

🙂

1 mei was de dag van de arbeid. 1 mei was ook de dag dat de batterij van mijn telefoon het begaf. Zes volle jaren had die het bij mij uitgehouden. Dus mocht de telefoon wel eens vervangen worden.

Vandaag een nieuwe gekocht en geïnstalleerd. Alles verliep vlot, behalve google die het me moeilijk maakte. Gelukkig heb ik dit samen met één van Eva’s begeleidsters kunnen oplossen.

Het zal even wennen zijn want er is van alles dat veel beter is dan bij mijn oude. Zo is de camera duidelijk beter. Nu kan ik bij voorbeeld inzoemen terwijl de oude dat niet kon. De foto hierboven is een test met de camera. Ik kijk al uit om er in te vliegen en her en der foto’s te nemen voor deze blog.

Ik ben dus voor een tijdje zoet met de nieuwe telefoon.

Fijne avond/morgen wanneer je dit leest.

🙂

schrijfuitdaging van Coach Bert.
Te gebruiken woorden:  kaas  bridge  nijlpaard

Het was een rustige avond in café Vlaanderen. Alle tafels waren bezet. Het was de maandelijkse kaart avond. Iedereen was druk in de weer met manillen of klaverjassen. In een hoekje zat een man eenzaam voor zich uit te kijken. Niemand in de kroeg kon bridgen. Hij mist zijn bridge club in de stad. Alle andere kaartspelen vond hij maar niets. Dan maar zich te goed doen aan een streekbier en een schaal jonge kaas.

Nonkel Juul was druk aan het kaarten. De winnaar van zo’n spel kreeg dan van de verliezer een biertje. Dus was onze nonkel heel geconcentreerd bezig. De deur ging open en met de elegantie van een nijlpaard kwam Dikke Annie naar binnen gewaggeld. Voor velen was de pret meteen over.

Bieke die in een hoekje van de kroeg zat en ranja dronk met een rietje nam vlug een blokje kaas van de schaal op de toog en speelde verder een spelletje op haar tablet.

Fijne dag verder.

🙂

Vorig jaar blogde ik over het feit dat op dit kruispunt de verkeerslichten werden weggenomen. Ook werden er aanpassingswerken uitgevoerd. Sindsdien is het er niet veiliger op geworden, integendeel.

Ik heb aan het stadsbestuur van Roeselare volgende mail verzonden

Gisteren sprak ik met een man die in de Vijfwegenstraat vlakbij het kruispunt woont. Hij durft niet meer met de wagen van uit de Heropbouwstraat linksaf draaien naar zijn huis. Hij maakt telkens een omweg. Je ziet bijna niet of er een wagen af komt uit de richting Sterrebos/Vijfwegen. Hij zal wel niet de enige zijn. Vanuit de Heropbouwstraat vermijd ik dit kruispunt trouwens ook en maak een omweg.

Vraag is of het mogelijk zou zijn om op die hoek – dus aan de kant van de Lidl – om daar zo’n bolle spiegel te plaatsen zodat men de auto’s kan zien afkomen. Nu moeten de automobilisten bijna tot op het kruispunt gaan staan om te zien of er al dan niet auto’s uit die richting afkomen.

Mvg.

Dit kreeg ik als antwoord :

Verkeersspiegels worden nog nauwelijks toegepast op het grondgebied van Roeselare.
Spiegels kunnen wegens hun vorm een vertekend beeld geven van de situatie en fungeren niet bij bepaalde weersomstandigheden, waardoor ze geen garantie bieden op meer veiligheid en daarom geen betrouwbaar hulpmiddel zijn.
Wij geven er dus de voorkeur aan om hier geen verkeersspiegel te laten plaatsen.
Uiteraard is er, net zoals op veel locaties, steeds voorzichtigheid geboden.

Dit was het weer voor vandaag. Tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Bieke : tante, wij hebben die zwerver weer gezien.
Tante Martha : welke zwerver bedoel je ?
Mieke : deze die altijd aan de schoolpoort op schele Marie stond te wachten.
Nonkel Juul : het is geen kwaaie gast hoor. We hebben nog samen gestroopt.
Oldman : Wat is er destijds met Schele Marie gebeurd ?
Flip : ik zou het niet weten hoor. Ik ken wel een passend plaatje.
Hans : laat maar horen Flip.

Het is weer eens maandag. Deze week zal voor de werkmenschen een korte week zijn. Donderdag wordt 1 mei gevierd en vrijdag zal men dan de brug maken naar het weekend.

Fijne dag verder.

🙂

Zoals je eerder kon lezen heeft de keurder een en ander op te merken over de afwerking van de electriciteitskabels die verbonden zijn met de zonnepanelen. Vandaag kwam de installateur langs. Die zou het nodige doen.

In de namiddag kreeg ik telefoontje van de installateur dat hij nog steeds in de buurt was en het een en ander zou oplossen, of het paste. Natuurlijk mocht hij komen. Graag zelfs.

Evan later ging de bel. Twee oudere dames die Eva wilden spreken. Ze hadden wat lectuur voor haar mee. Eva was niet thuis dus vroegen ze wanneer het past. Terwijl ze met mij aan de voordeur stonden te praten kwam de installateur en zijn medewerker aan. De deur van de camionette ging open en de medewerker riep met luide stem dat hij zich ging uitkleden. De dames wisten niet waar ze het hadden. Ik liet hen dan maar wachten in de woonkamer terwijl de mannen zich klaar maakten voor de klus.

De daùes vertrokken tevreden en de mannen gingen aan het werk. Ondertussen kreeg ik telefoon van een electricien die de installateur aangesproken had om nog een en ander aan te passen zodat de controleur achteraf tevreden zal zijn. Afspraak 15 mei.

Hopelijk is Jehovah me goedgezind en loopt alles goed af.

Tot de volgende.

🙂

Gisteren dinsdag was een mooie dag. Geen regen hier, wel zon met nu en dan wolken. Greet en ik hebben van dat weer genoten op ons terras met wat leesvoer.

Ook was het ideaal weer om wat zwerfvuil op te ruimen. Gisteren zijn de jongelui terug naar school getrokken voor de start van het derde trimester dat vlug voorbij zal gaan. Nog een duwtje en het is grote vakantie. Om terug te keren naar dat zwerfvuil : op het speelpleintje hier vlakbij lag er troep. Meest op en rond het sportveld. Zo sportief bezig en toch troep achterlaten?

Rond de middag dat de boodschappen gedaan voor “Opstap”. Maandag was er BBQ in Opstap. Al wat ik moest doen was bij de beenhouwer het vlees ophalen.

Nu zien wat deze dag ons brengt. Het is vandaag “Buitenspeeldag”. Hopelijk valt die niet letterlijk in het water want men voorspelt geen goed weer.

Tot de volgende.

🙂