De dingen des levens !

woensdag 16 augustus 1944.
de dag na onze lieve vrouw ten hemelopneming.

Gisteren moest Bieke meelopen met de processie ter ere van Maria’s hemelopneming.
Ze was een van de vele engeltjes
wat niet te verwonderen is.
Meneer pastoor was in zijn nopjes met zo’n schitterend engeltje.

Nu is de pret over en moet er gewerkt worden,
Samen met nonkel Juul werkt ze op de akker.
Hij kapt de patatten en zij moet ze oprapen en in een rieten mand gooien.
Als de mand vol is roept Juul zijn wuuf die ze dan komt weghalen.
Een saai werk voor onze meid
Maar straks gaat ze verfrissen in de rivier
samen met de andere jongelui van het dorp.
Na zo’n hete dag vol labeur kan dat deugd doen.

Nu en dan flitsen er beelden door haar hoofd
van rare spinnen, een oude nonkel Juul en een gekke dokter.
Waarschijnlijk doet de hitte rare dingen met haar hersenen.
Vlug een doek ombinden zodat haar hoofd fris blijft !

Plots laat nonkel Juul zich op de grond vallen.
“Ben je ziek geworden ?” vraagt ze verschrikt.
“SSSSSSSSSSSSST” is zijn reactie.
“Onnozele pipo, ik peinsde dat ge een attakke gekregen had” gilt ze !
“Houdt je muule en zwygt !” snauwt hij bits.
“ik heb hier een oude portemonnee gevonden die ik vorig jaar verloren ben en al het geld zit er nog in.
Hier 20 frank en zwijgen tegen Martha he ?”
Als door een haas gepoept zet hij het op een lopen richting café Vlaanderen,
“Die zien we de eerstkomende dagen niet meer terug” gaat het door Bieke’s warme hoofd en terwijl ze hem nakijkt veegt ze haar vuile handen aan haar onderhemdje dat ooit nog wit geweest is.

Van op een afstand kijkt een vogelschrik nauwlettend toe.
Veel kan Tol niet doen behalve daar staan te staan om de vogels weg te jagen.
Een kraai schijt op zijn hoed.
Dat is balen !
Nu is nonkel Juul volledig uit het zicht verdwenen.
Dit wordt hoe dan ook vervolgd !

De stationsbuurt.

Enkele foto’s van het stationsplein te Roeselare,
Iedere weekdag kan je Marcel Vanthilt zijn programma van hieruit bekijken.
Gisteren was ik in de buurt en kon zien dat het er momenteel druk is.
De mensen van de restaurantjes en café’s in de buurt zetten hun beste beentje voor.

Groetjes en tot de volgende keer !

Ja het is weer zover,
de matrassen dienen gekeerd lieve kijkbuiskinderen !
de koning zal het niet doen,
hij moet helpen met de samenstelling van de nieuwe regering
en nonkel Juul met installeren van de nieuwe burgemeester !
Iedereen druk bezig dus !
Gelukkig is het morgen hier een feestdag
Onze Lieve HEER Hemelvaart.

Deze lieve mensen proberen beide te combineren :
of dat gaat lukken valt te bezien !
De effecten zijn er wel naar,
maar of dit 2.0000 jaar geleden ook zo plaatsgreep valt te betwijfelen,

fijne draaidag lui !

Vandaag zijn er verkiezingen in het dorp.
Er moet een nieuwe burgemeester komen.
Kandidaten zijn onder anderen :
juffrouw Roofvoghel die de orde terug wilt herstellen desnoods met geweld !
Toffe Theo, vroeger schoolmeester die weet hoe hij de kleintjes tot de orde moet roepen,
Nonkel Odiel die iedereen gratis bier belooft gedurende zijn ambtstermijn.

In café Vlaanderen is het een drukte van belang.
Nonkel Juul is vrij op weekend en profiteert er van !
net als de rest van de aanwezigen in de gelagzaal.

Garde Punaize staat paraat aan de ingang van het stemlokaal,
je weet maar nooit met al die aanslagen !
Stoovebuuzeke en Sjonnie van de waeterleidinghe zijn aangewezen als bijzitters in het stembureau;
dit tot groot ongenoegen van de aanwezige kiezers die bijne een delirium krijgen van de geur die uit hun mond komt.
Over de geur die uit hun broek komt zullen we maar zwijgen !

Ondertussen roept meneer den onderpastoor zijn parochianen op om voor de “goeden” te gaan stemmen
terwijl enkele honderden meters verder Ernest den evangelist tot de aanwezigen preekt dat stemmen des duivels is en niet voor mensen die het eeuwige leven te wachten staan.

De sfeer zit er duidelijk goed in !
Afwachten wie deze veldslag zal winnen !
.

PS Nonkel juul en zijn vrienden kun je sedert kort volgen op lambiorix,blogspot,com
groetjes,

Morgen moeten de belgen naar de stembus.
Ja moeten, want stemmen is hier nog steeds een plicht
met zware boeten als je je plicht niet volbrengt.

Eens zien wat dat gedoe allemaal teweeg zal brengen,
want deze week kon je iedere avond op TV horen en zien wat de anderen slecht gedaan hebben en wat zijzelf zullen verbeteren.
Er is dus hoop voor de toekomst.

Vrijdagavond zag ik deze regenboog vlak na een felle regenbui
na regen komt zonneschijn
en met deze regenboog zitten we hopelijk goed.
We worden gered !
Of juist niet ?

Hij loopt door de gang.
Het meisje met blauw (groen ?) haar zit ineen gedoken tegen de muur op de grond.
Nadat hij de aanwezigen een goede morgen gewenst heeft neemt hij plaats op een stoel en wacht geduldig zijn beurt af.

“NEXT !” roept de dame die hem voor was.
Het meisje met groen haar lacht voor zich uit.
Met spanning treedt hij de praktijk binnen.
De dokter, een vrouw, begroet hem met een brede glimlach.
“hoe gaat het met je ?”
‘rustiger” antwoord de man naar waarheid.
“Het is een beetje zoals de vorige keer en je weet nog wat ik je voorgesteld hebt ?”
Hij knikt.
“Misschien is het inderdaad tijd voor een grote verandering. Zo kan het inderdaad niet verder.”
Dan gaat zij verder :
“Het is goed dat je hier nog een tijdje doorbrengt zodat je kan nadenken over wat je verder wilt doen met je leven.
Hij knikt weer.
Hij verlaat de praktijk en roept “NEXT”
Het meisje met groen haar,
of is het nu lichtblauw ?
staat recht en gaat lachend naar binnen.
Hij kijkt door het venster.
Het regent.
De zonnige dagen zijn duidelijk over.

Alhoewel ik nog steeds in het ziekenhuis ben mag ik na 16 uur het gebouw verlaten.
vanavond ben ik langs geweest bij mijn werkgever vlakbij het station.
Alles wordt er klaargezet voor de enige echte Marcel Vanthilt die vanaf volgende week het vlaamsche scherm vanaf het station alhier zal onveilig maken.

Dit roze ding staat op de Grote Markt.
Zeg dan nog dat we in Roeselare alles door een roze bril zien.

Nu ben ik ook nog eventjes naar huis gewandeld en dan met de fiets terug naar het ziekenhuis.
Groetjes en tot nader bericht !

ik moet voor een tijdje naar het ziekenhuis;
aan sommige dingen moeten gesleuteld worden,
sommige letterlijk,
andere figuurlijk.

Ik zeg dus geen vaarwel,
maar tot ziens !

Als dit achter de rug is
heb ik alvast weer een afspraak volgende maand
bij den chirurg van dienst.

Groetjes en tot binnenkort.